Pabucun Düşünce Dünyası

Seni birinin birilerinin anlamasını beklemek bu dünyanın en trajikomik hayali bence ! Seni kim anlayabilir ki Allah aşkına ,birileri anlayabilseydi bir de sıkıntılarına çare olaiblirdi ama yok öyle birşey en iyi ihtimalle sıkıntılarını biraz ötelemene yardımcı olabilir en sevdiğim dediğin kişiler de.. Senin senden başka dostun mostun yok arkadaş,sen kendini iyi etmezsen kimse senin için bişey yapamıyor al sana beni haklı çıkaracak bir durum ! Moralin bişeyden dolayı bozuk diyelim ;sen de kafanı dağıtacak şeylerle meşgul olur ya da seni mutlu edecek kişilerle takılırsın bir süre ..Sonra moral bozukluğunun o bulutları dağılır gibi olur ama moralini bozan sebep taş gibi yerinde duruyordur yine sana kalmıştır tüm iş ; sen ve senin sabrınla beslenen iradene yani !! Bazen çalışır çabalarsın sevdiklerin mutlu olsun diye  ya da en büyük hayalin budur onları en güzel şekilde yaşatmak ya da ne bileyim evladındır en güzel şekilde yetiştirmek istersin ama ne uğraşların anlaşılır ne yap...

Ya her şeyin yalanına katlanılıyor  da sevgi ve samimiyetinin yalan olmasına katlanılmıyor ! Diğerleri çok etkilemiyor da sevginin yalan olduğunu görmek yıkıyor yakıyor ...Bu  kadar güçlü bir duygu mu yoksa tüm duygularımızı "sevgi" ye mi yükledik acaba ? Nasıl bir şeyse yokluğu Dünyayı cehenneme çeviriyor varlığı da Cenneti yaşatıyor...Yıkılmış ruh halinizi sevgiyle atılan bir tebessüm düzeltebiliyor,  bir sevgi sözü ağlamanızı gülümsemeye çevirebiliyor ... Mesela ben en çok da " İyi ki varsın!" sözünü  severim çünkü samimi buluyorum bu sözü:anlık bir duygu, içinde yalan barındırmayacak kadar sade ve hızlı , sadece o an için size özel... "Seni seviyorum!" sözü daha bi geniş zamanlı ve yarını da içinde barındıran bir söz ve yarınından emin olunabilecek hiç bişey yokken bu söz de daha en başında yalanı içinde barındırıyor gibi geliyor bana işte ...malumunuz zaten ters bir yanım var normallere karşı ! Bu arada geniş zamana dağılmayan ana özel sevgi de ...

Sevgili Günlük, Zeki insanları sevmeyen var mıdır ? Varsa da ben onlardan biri değilim düşmanın bile zekisi makbul benim için! En azından bir tarzı olur düşmanın: ne zaman nasıl konuşacağıını davranacağını bilirsin, nefreti de bellidir ilgisi de... ama ne olduğu belli olmayan hatta ne olduğunun kararına varamamış tipler zordur be günlük, dost mudur düşman mı karar verememiş arafta kişiler ! La dostsan adam gibi dinle yok değilsen yine adam gibi dinle sonra anlatılanı anladıktan sonra kin kus ne bileyim nefretini horon oynat ama önce bi anla be kardeşim ! Bir de dost görünen ama aslında sizi çiğ çiğ yese doymayacak tipitipler vardır ki böylelerini Rabbim tüm zalimlerin başına musallat etsin diye duam var ... Ya madem dost değilsin sevmiyorsun saygı bile duymuyorsun niye ama niye  sevmediğin kişinin yanında ya da etrafında duruyorsun ? Nasıl bir manevi sorunun var ki katilini seven kız gibi istemediğin kişilerin hayatında yer alıyorsun... hepimizin hayatında vardır böyle tipler...

Kimseyi anlama derdim telaşım olmadı kimse beni anlayamazdı çünkü Kendimi ispatlama derdim de olmadı biliyordum çünkü anlatsam da herkes kendi istediği gibi görecekti beni ve en çok seveni bile bir tümsek de ''sen zaten...''diye başlayan cümleler kurabilir dünyada .... Herşeye açığım herkesden herşeyi beklerim ama ''inşaallah ..''dediğim kişiler vardır ''İnşaallah olduğundan farklı biri olmaz...''dediğim.... Mor rengim  ben, bir gün bir sarı çıkar karşıma benim de hayatım renklenir, başka bir gün de mavi ile benzerliklerimizden dem vururuz bazen de siyah ile dertleşir dünyanın olumsuzları üzerine tezler hazırlarız... Bir gün çılgın bir kırmızı kırmızı ile karşılaşırım da hatalara düzerim sonradan tövbe edeceğim... Yeşile hayran kalır Pembe ile pozitifliğin tavanına değerim... Gri'yi tanıdığıma şükreder beyaz ile umut dağıtırım...İnsanım ben dünyaya gönderilmiş milyarlarca renkten biri olan insan ve diğer renklerle değer bulan h...

Sevgili Günlük, Direkt yazıya böyle başlamamdan anlayacağın gibi yine kafam bir dünya karışık ! Yok öyle içmişliğimden falan değil be günlük ,insanların her zamanki davranışlarından dolayı... İnsanlardan şikayet etmek mantıksız gibi görünse de insan yazarak rahatlıyor gidip seni anlamayacağını bildiğin kişilerle sorunları konuşsan ne konuşmasan ne ;gel yaz içini dök rahatla bitsin gitsin ! Ha, değişen bi'şey olmayacak o ayrı konu ,ben ruh dünyamı temizlemeye bakarım gerisi teferruat ... Şimdi Sevgili Günlük , insanların fıtratından mıdır nedir hep bir başkalarının sırtından geçinme ,işlerini/beklentilerini hep başkalarına yükleyip yaptırma gibi bir özellikleri var. Bunun en uç noktası kendinden zayıf olanı ezip üstünden kazanç sağlamak geliyor ama ben daha fazla canımı sıkmamak için o kısımlara hiiiç değinmeyeceğim bu sefer..Sadece bencilliklerin getirisi olan her şeyi karşıdan beklemelerine bir kaç sözüm olacak ! Senin bazı şeylere ses çıkarmamanı senin zayıflığın olarak...

Fikir söyle ama şahısları hedef alıp yargılama... Sev ama bunaltma sahiplenipde, Gör ama herkesin senin gibi görmesini de bekleme.. Nasihat ver ama önce kendine.............................. .

Benim gibi bir tane daha yok; çok özelim ! Ve senin gibisi de yok ,onun gibisi de yok; siz de özelsiniz.. Şu var ki;  Ben/Sen/O olmasa bizim yerimize bir başkaları olacaktı ve bu düzen sürüp gidecekti tıpkı şimdiki gibi. Onun için, özel olmakla hiç olmak arasındaki bağı iyi anlayıp haddimizi bilmemiz gerekir!

İsyeaaaaaan diye bağırasım var insanların densizliklerine ! La buna da bir karşıt laf bulurlar :'' İsyan etme günah Elif!'' diye! O derece başkalarının hayatlarına müdahale eder düşüncelerini küçümser hale geldik yazık bize gerçekten yazık... Ya hu zaten yıllardır o günah bu günah diye diye büyütüldük sonra kaya gibi ''kim ne der!''seti çekildi önümüze böylece bize bahşedilen hayatı yaşayamaz olduk. Onun mu bunun mu şunun mu istediği şekilde yaşayalım biz de şaşırdık kardeşim...Sonra bir gün kendi kendine (tabi ki kendi kendine olacak düşüncelerini öyle herkese anlatamazsın ki ön yargı setleri var) düşünmeye başladık ''N'oluyor la ! Yaşam geçiyor ama içinde bana dair bi'şey yok gibi!'' diye. Tabi devamı geldi... Nasılsa sayfa benim sayfam onun için tüm örnekleri de kendimden vermeliyim. Lise yıllarında(çooook eski zamanlarda) neden bilmem tüm sınıf hatta okul fantazi (nasıl bi saçma müzik türü ismidir bu Ya Rabbim) müzik ve ...

Anlamanı beklemedim ki Ben hep bildim beni sevdiğini.... Ne kadar az konuştuk seninle  Ama gözlerimiz hiç durmadı. Önce onlar sevdi bir birini  Sonra dil sustu hep hisler konuştu............................ Ben anla diye beklemedim ki beni, Ben hep bildim  beni çok sevdiğini..... Not:Başlığa muhalefet olmazsanız sevinirim zira şiirimsi bi'şey karaladığım için attım o başlığı bilginize.

Bazen bir şeyi çok istersiniz ama Allah o istediğiniz şeyi öyle bir zamanda verir ki aradan çok zaman geçmiş olur ve elde ettiğiniz zaman o şeyin aslında çok da önemli olmadığını anlarsınız. Ve şöyle dersiniz :'' Rabbim iyi ki o zaman vermedin bu istediğimi'' Ya da istediğiniz gerçekleşmedi diye şükredersiniz. Nasılda bilmeden kendimiz için hiç de hayırlı olmayacak şeyleri ısrarla isteriz ! Neden ''hayırlısı'' deyip tevekkül edemeyiz ki! ..... Başına her gelen şeyi ders olarak alıyorum ,karşıma çıkan herkesi de öğretmen olarak görüyorum ;kimi nefsimi terbiye için çıkıyor kimi kalbime sevgi yüklemesi yapmam için, kimi eksik kalmış şükürlerimi hatırlatmak için kimi de bildiğimi/bilmediğimi/doğrumu/yanlışımı görebilmem için ayna olmak için....Sebepsiz bir şey yok ;bize sadece okumak ve ders çıkarabilmek düşüyor. Hayatını kim anlayabilmiş ki ben anlayacağım ama benim de kendimce ufak tefek çıkarımlarım var o da; insan sabrederse hiç ummadığı şeylerle ...

Sıkıcı biri olduğum sonucuna nihayet varabildim. Bu konuda şüphelerim vardı biraz dikkatimi bu konu üzerine yoğunlaştırdım, kendimi gözlemledim ve bu sonuca vardım ''Ben cidden sıkıcı biri oldum'' Önceden belki böyle değildim çünkü o zamanlar dünyadan daha çok zevk alıyordum ,isteklerim ya da hayallerim için heyecanlar duyuyordum. Alamadığım şeyler için, başaramadığım şeyler için üzülüyordum tepkiler veriyordum en duygusalından ! Şimdi ne ben eski benim ne de eskiden beni mutlu eden şeyler artık mutluluğuma neden olabiliyor.Ben olsam belki de benim gibi biriyle dost olmazdım !!! Çabuk sıkılıyorum ,aynı konu üzerine (maddi şeylerle ilgili özellikle) yarım saat ve üzeri konuşmalara katlanamıyorum, tepkilerimi artık anında verebiliyorum (dayanma gücümü de kullanıyorum tabi) çok fazla mimik kullanıyorum (garip ama bunu seviyorum da) kalabalık ortamlarda durmak istemiyorum, aynı şeyleri duymak aynı şikayetleri dinlemek de istemiyorum çünkü bunları her akşam uyumadan ö...

   Her sözüm, her cümlem, kalemi her oynatışım Sana...Düşünmem,ağlamam,gülmem de Sana...Aşklarım,sevgilerim hep Sana..Sevilmelerim de hep Sana...Nefesim Sana ,sonradan pişman olduğum şikayetlerim de Sana...Beni benden bile iyi tanıyana şikayetlerimin olması ne kadar utanç verici gerçekten düşününce..Beni sevdiği için var edene yaptığım şikayetler ne kadar da utanç verici, düşününce!...    Bir sürü şeyle bir sürü insanla karşılaşıp bazen mutlu olup bazen de şikayet ediyoruz üstelik imtihanda olduğumuzu bilerek yapıyoruz bunu.Neyi neden şikayet ettiğimizi bir an bile düşünmeden! ''Neden bana yalan söyledi'' ,'' Paramı çaldı'', ''Kalbimi kırdı'' ,'' Kötü niyetli biri'', '' Bu kaçındı beni kandırışı'', ''Neden ben hep yalnızım'', ''Niçin hep kötüler beni buluyor'',''O kadar çalışıyorum neden zengin olamıyorum'', '' Ben yıllardır çalışıyorum e...

Herkes seni anlasa ne olacak anlamasa ne olacak tüm anlamaların içinde zaten biraz zan olmayacak mı ? Herkes tarafından anlaşılmak değil aslında gayemiz, sadece değer verdiklerimiz tarafından anlaşılsak huzur bulacağız ! 

Beni tanıyanlar neden bu fotoyu seçtiğimi bilirler.. Çayından bir yudum aldığın o an dalarsın ya aslında hiç uzak olmayan bir yerlere...Dalarsın ve tebessüm kondurursun ya yüzüne fark etmeden.Ya anlardır senin yüzündeki tebessümün nedeni ya da biri/birileri;hayatına renk olmuş ya da sana sahip olduğun renkleri hatırlatan biri/birileri...Her zaman sevgiyle anacağın güzel insan/lar, iyi ki var dediğin biri/leri... Öyle sanıldığı gibi, sizin bire bir ikiziniz olduğunuzu sandığınız kişilerden çıkmıyor  çok ayrı özel yere koyduğunuz kişiler (ki zaten sayıları bir ,bilemediniz ikiyi geçmez) Belki zevkleriniz uymaz, düşüncelerinizin (en azından rutin yaşam konusunda) uyduğu da söylenemez ya da yaşantınız bir birine hiç benzemiyordur... AMA bunların anlaşmak /anlaşılmak için çok da gerekli şeyler olmadığını anladığınız kişilerdir onlar ! Yani en önemlisidir aslında yaşamın ...Çoğu kişinin göremediği bir alandır bu '' Anlamak için dinlemek ve anlaşılmak için güvenmek'' S...

İnsanları kendim gibi bilmedim; çoğunu kendimden iyi , iyimser, yüreği temiz, cömert, saygılı,bilgili,zeki ve akıllı bildim ! Olaylar/olanlar karşısında tepkilerde benim gibi tepki vereceklerini sanma yanlışında bulundum sadece... İnsan belli ölçüde tepkisini gösterebilmeliydi bence ,duygularını düşünceleri saklamak karşındakilere saygısızlıktı biraz..Miş gibi yapmak kandırmaktı ...kızdıysan söylemiyorsan seni tanımasına da izin vermiyorsun demekti.Gibi insanlık için önemsiz benim için önemli ayrıntılar.. Kendim gibi bilmedim kimseyi, sadece öğretmen olarak gördüm hayatıma bir şekilde gelen insanları.Sevmediklerimi de (sevemediklerimi de) ayırmadım öğrenmem konusunda;neden sevemiyorum bu kişiyi diye düşünmüşümdür her zaman.Nefsi bir şey mi yoksa, nedir beni onda iten şey..Nefsi terbiye için de faydalı oluyor böyle sınamalar.. Sevdiğim halde zerre katılmadığım fikirleri olan insanlar oldu.Çoğunlukla güzel doğru şeyler söyledikleri halde şikayet ettiği şeyleri aslında kendileri d...

Mutluluk  güzel ama her an  şükür  halinde olabilmek zor, Sevmek  güzel  ama sevginin gereklerini yerine  getirmek    zor, Doğru  güzel fakat her zaman heryerde  s avunabilmek  zor, Aşk  güzel ama doğru zaman da en doğru insanla  karşılaşmak/yaşamak  zor, Okumak  güzel ama okuduğunu  uygulamak  zor, Bilmek  güzel ama bildiğini  aktarabilmek   zor, İyilik yapmak  güzel ama  Allah için yapmak  zor, Tefekkür  güzel ama her an  tefekkürde  olmak  zor, Dostluk  güzel ama sınırsız  hoşgörülü  olabilmek  zor, Kendin olmak  güzel ama her daim  uygulayabilmek  zor, Sohbet  güzel ama boş olanından  kaçınmak  zor, Yalnızlık  güzel ama  kimsesizlik  zor, Başkası  hakkında ahkam kesmek kolay da   empati   kurmak zor, Dinlemek  kolay ama...

Yoktun, kendi halinde yaşayan/yaşanan bir yaşamın içinde... Geldin, var olan ön yargıları yıktın ve dostluğun, sevginin sözlük anlamına yeni özellikler ekledin... Yoktun, kendi yaşamın içinde heyecanlarınla hayallerinle devam ederken ,sessizce yaşanan yaşamların içinde.. Geldin,  renk kattın, heyecanlarınla heyecan oldun ve umut ışığını yaktın yüreklerde... Yoktun, Kendini sakladığın özgür dünyandan uzaklarda, farklılıkların üzerinde durmayanların hayatlarında. Geldin, Dünyaya ve içindekilere farklı pencerelerden de bakılmasının güzelliğini gösterdin... Yoktun Geldin Ve  İyi ki de geldin!...

Sizi/bizi sevmekten vazgeçen birileri varsa bu sizin/bizim seçimin(m)izdir!  Severken sevginin değeri bilinmeli, sahip gibi davranılırsa ne sevgi kalır ne sevgili....

  -Ne kadar iyi birisin !  -Teşekkürler de ben iyi biri değilim. Çok fazla kimseyle iletişim halinde olmadığım için çok fazla kişiye iyilik de yapamıyorum ! Sevdiklerimin yanına sık sık gidemiyorum ! İhtiyaç sahiplerini hissedemiyor göremiyorum! Etrafımdaki riyakarlıkları söyleyemiyorum! Ezilenlerin sesi olamıyorum! İbadetlerimi tam olarak yapamıyorum! Her gün 5 vakit söz verdiğim halde sürekli hatalara devam ediyorum! Kendini beğenmiş ve başkalarını küçümser davranışlarda bulunanlara karşı mülayim olamıyorum sert duruyorum! Çağırılan her ortama gidemiyorum işin garibi çoğuna gitmek bile istemiyorum! Çok fazla sevilmekten bile korkuyorum! Yanlış şeyler söyleyebilirim korkusu taşıdığım halde yine de çok konuşuyorum! Aç insanları hep yemekten sonra hatırlıyorum ! Ev eşyalarına para ayırabilirken yetimler için kimsesizler,zor da olanlar için para ayıramıyorum! Elimdeki telefonu yeni modeliyle değiştirmek isteğimin yarısını yoksul insanlara nasıl yardımcı olabilirim...

...peki sonra ne oldu ! Çözüm bulabildin mi? Yine yaşamın orta yerine daldın gittin. Unuttuğunu sanıp ardına attığın, Bakmak bile istemediğin yaşanmışlıklarına rağmen... Umut vardı ya o umut, onun gerçekliğini sana güç versin diye, Yok saymayı öğrendin bazı şeyleri. E öyle ya da böyle yaşamalıydın. Ve öyle de yaptın, bir dahaki sıkıntı kapısından geçene kadar!... Öğrendin ki; sıkıntı olarak gördüğün her şey, senin sen olman için gerekli bir süreç...