Pabucun Düşünce Dünyası

Mehmet Erdem açık yine onun şarılarıyla tebessüm ediyorum dünüme ve şimdime... Benim ruh halime en çok etki eden ses ve şarkıların sahibi...buğulu ve farklı bir ses ve yüreğe dokunan benden şarkılar... Güzel be güzel... Arabaya atlayıp Mehmet Erdem şarkıları atıp flasha yüzlerce km gidebilirim bir an bile sıkılmadan , doğayı izle ,hızın heyacanına kapılırken tuhaf bir hüznün sardığı bir yolculukla yüreğimi dinlendirmek isterim ...ki yola devam edebilmem kolaylaşsın ! Öyle bir boşvermişlik halindeyim ki Cennetten kovulmuş insanın endişesi ile aklını kullanmaktan bihaber insanın arasında gitgellerdeyim ... İnsanların yorduğu bir insan ,en kopmuşundan... Sevdalarının içinde ama daha başka sevdalara göz dikmiş nankör insan hali ....Şımarık da değil doyumsuz da değil sadece daha çok daha çok güzelliklere şahit olma arzusu bu ; olumsuzluklardan yorulmuş yüreği canlandırma talebi belki de... Başkalarına ışık verirken dibini aydınlatamayan ışık gibi ... yüzü gülerken içi ağlamaya yüz tut...

Sevgili Günlük, Seni bir hayli boşladığımın farkındayım; gelip alel acele bir şeyler yazıp gidiyorum her seferinde biliyorum hep face'in suçu ! Face mi kim ?Şu, insanların sadece tartıştıkları anlamak için değil alt etmek için konuştukları sosyal paylaşım platformlarından biri olan Face işte. Ben ani bir kararla oradan bir süreliğine uzaklaştım (büyük ihtimalle kısa bir ara olur  bu ama uzun ya da kısa zamanı bloguma çeki düzen vermekle geçirecem) çok iyi insanlar var orada bir o kadar da lüzumsuz insan var. Bir şeyler öğrenmeme vesile olan cümlelerin sahipleriyle ,tepemin tasını attıran kişiler; hepsi iç içe. Neyse bırakalım dedikoduyu da gündelik hayatın içindeki ''Ben''e geri dönelim. Ben ne zamandır ''ben ''değilim günlük yapmak istediğim yığınla iş var ama ne imkan var ne de olanak, gerçi ikisi aynı anlama geliyordu değil mi neyseee durumun çıkılmaz halini başka türlü anlatamıyorum... İnsanlara yardım için bir şeyler yapmak istiyorum ama n...

Keşke çocuk masumiyetine yakın kalabilsek ! Not:Bu melek, benim adaş yeğenim... Ben Elif ,Allah'ın yarattığı kullarından herhangi biri..Sayılamayacak kadar çok nimetle donatılmış dünyaya gönderilmiş milyarlarca kuldan biri.Sürekli sorgulayan, okumaya çalışan ,düşünen ve insana verilen en güzel gücü (sevmeyi) kullanmaya çalışan sıradan biri...Hayatı da ,yaşamını da ,geliş nedenini de ,davranışlarını da irdeleyen gördüğünü/hissettiğini bir de aklıyla perçinleyip kalbine işleme yolunda bir garip insan... ''Mutluluk''kelimesinin an da olduğunu düşünen ve sonsuz mutluluğun bu handa olmayacağının farkında olan, korkak bir insan...Kendisine verilenlerden hoşnut ve duacı,yarınını da Rabbine havale etmiş biri...Kiminin anlamadığı, kiminin anlamak için adım bile atmadığı, kiminin çok sevdiği kimininse bir türlü sevemediği ;her türlü duyguyu bünyesinde barındıran ve içlerinden iyi olanları kullanarak kuvvetlendirmeye çalışan, tembel, beceriksiz,daha çok kendini tanımaya ...