Pabucun Düşünce Dünyası

;) Beni duyduğun gibi duyuyorum seni, Beni anladığın gibi anlıyorum seni. Uzak olsan da yaşantıma, Yaşamı anlayabilmen yetti anlaşılmama.  Bilmek miydi asıl olan, Hissetmek mi ? Bunun cevabını anlamamızı sağlayan Değilmiydi yüreğimize dokunan kişi de... Okuyabilecek kadar sevmek miydi , Yoksa anlatılan kadar mı tanımaktı asıl olan ? Neydi ki arada bize kendimizi hatırlatan ve karşımızdakini bizde yaşatan! Yarını bilemeden düne dönemeden ilerlemek,sevdiğini söyleyememek,mekanı paylaşamamak,ummak ama umutsuzluğun gerçekliğini de hissetmek,şarkılarla süslemek duyguları, anlaşılmanın/hissedilmenin inanılmaz mutluluğu,uzaktayken yakınında olabilmek,farklı mekanlarda aynı hislerde var olmak,sadece anı yaşamak; yaşamın tüm bilinmezlerinin içinde farkına varmak değil midir yaşamı ! Zaten yaşam dediğin neydi ki ; bir kaç tatlı mutlu huzurlu an değil mi ! Değerini bilebilmek için aynı anda atan yüreklerin varlığını bilmek ve hissetmek; hayatı güzelleştiren sü...

''Unutulanları Hatırlatan'' Özlersin, Özlemeyi unutmuşsundur da, biri çıkar özlem neymiş hatırlatır sana.. İnanmıyorum dediğin duygulara inandırır yeniden seni! Tebessümü seversin, Ama bu sefer birini hatırladığın için tebessüm eder  içinden ''Ah keşke burada olsa'' diye de geçirirsin.. Bilirsin birinin seni düşündüğünü Ve belki de aynı zamanlarda tebessüm ettiğini.. Hissedersin işte mantığını da pek kullanmadan. Hem konuşan yüreğimse, mantığımın sesini neden dinleyeyim ki dersin!  Sen hala sensindir de, yüreğinin sesi çok çıkmaya başlamıştır. Fark edersin ve  Seversin bu durumu...  Not üstüne not: Arkadaşlar ben şair falan değilim ,kafama estikçe bir kaç kelimeyi bir biriyle kanka yapan biraz da içinden geldiği gibi yazan biriyim.Aranızdaki şairlerden özür dilerim hatalarla şiirİMSİ yazdığım için :) Ben iç sesimi dinliyorum ve yazıyorum ;asla şiir yazıyorum iddeasında değilim biline...Eleştirirken bu bilgileri ...

İnsanı en çok da duygularının kullanılması üzüyor.Maddi şeyler gelip geçiyor da; kalp kırıklıkları  yüreğinizi ezip çiğnemeden geçmiyor!..Güvenin sarsılması falan da değil bunun adı;sevmenin en güzel en samimi haliyle akmışsanız bir yüreğe,o yüreğin içinde gerçek anlamda yer almadığınızı görmek yıkıyor sizi..Sevginizin değer görmemesidir belkide bu.Canınızı bir hayli yakar bu kıymet bilmemezlik...Neyse ''hiç''seniz bu hatırlatılmıştır size... Böyle düşünür devam edersiniz yolunuza..Hayat işte; bazen dersler veriyor bazen de mutluluğun içine atıyor sizi....................Sonuçta yalnız değilsiniz.................................... Son zamanlarda en çok dinlediğim parça ...Çok sevdim sözlerini...

Yazmayı seviyorsun demek Hatta kendini ifade etmekte de zorlanmıyorsun. Kolay kolay yanlış anlaşıldığın da olmadı evet, Sen duygusal anlamda zorda kalmazsın biliyoruz Çünkü sen duygularınla değil aklında hareket edersin anladık!.. E o zaman buyur bu duyguyu da açıkla, Bu duyguyu da itiraf et önce kendine  sonra muhatabına!... Demek her şey öyle uzaktan konuşmakla, Ben zorlanmam diyerek büyük konuşmakla, Yoktur böyle şeyler deyip baştan/yürekten savmakla olmuyormuş... Şimdi gel de itiraf önce kendine  sonra muhatabına bu duyguları!... Hayatında bir tek Doğrular ve yanlışlar vardı. Sen de asla doğru bildiklerin dışında bir adım atmazdın. Bir çizgin vardı ve çıkmazdın  o çizgiden!.. Şimdi gel de çıktığın o çizgiden Seslen ve itiraf et  duygularnı. Önce kendine sonra muhatabına!... Evet inanmıyordun böyle şeylere, Mümkün değildi böyle şeyler rüya ve masallar dışında. Hayat gerçekti ve gerçeklerin içinde umma...