Pabucun Düşünce Dünyası

Ne insanlığa(!) ne de insanlara güvenim kalmadı.Burada rahatlamak için yazıyordum şimdilerde ise; haksızlıkları, yalanı, riayı, ikiyüzlülükleri ,vicdansızlıkları gördükçe üzülüyorum ve moral bozukluğu ruhumu ele geçirmiş şekilde yazıp duruyorum bu şekilde daha fazla yazmaya gerek yok diyerek mola veriyorum blog yazılarıma....Yazdıkça moralim bozuluyorsa buradan uzaklaşma vaktim gelmiştir...İnsanlara güvenim bir ihtimal -bir ışık damlası kadar bile- geri geldiği zaman uğrarım buralara...Benden tavsiye bu ortamdakilere de çok fazla inanıp güvenmeyin..Hayal kırıklığı yaşamaya hazırlıklı olmalıyız aslında.Sonuçta insanlar da insanlığın kendisi de çoğu zaman menfaati peşinde kullanır hayatın içinde ne var ne yoksa ! Hadi sağlıcakla kalın!...Görüşürüz ,güven duygusu yüreğimize geri dönmüş olarak inşaallah...

Acaba şimdi ne yapıyorsun..Hangi düşüncelerdesin, Senin de canın bir şeylere sıkılıyor mu ? Sen de kızdın mı birine, birilerine? Aklına takılan şey bir türlü gitmiyor mu senden de? Korkuların var mı senin de? Onları aşmayı başarabiliyor musun yoksa onlar hiç yokmuş gibi mi yapıyorsun? Nasıl başa çıkıyorsun sorunlarla?  Bir ben miyim acaba,sorunlar konusunda bir şey yapmaya mecali olmayan? Mutluyken mi yoksa en mutsuzken mi kendimi tanıyamıyorum karar veremedim. Ama mutluyken çok sevimli biri olabiliyorum  Mutsuzken de kendimi bile çekemeyen bir yaratığa dönüyorum...İki zıt karakteri içimde barındırıyorum. Bunları sana anlatıyor olmam seni kendim gibi bilmemden ki, bu da benim için asla sıradan bir şey değil. Kişi herkesi kendi gibi bilirmiş lafı benim için farklı anlamlar içeriyor.  Ben yalnız benim yüreğime dokunabilen, Neyi nasıl dediğimden çok neden dediğimle ilgilenen  Ve beni hissedebilen anlayabilen kişileri kendim gibi bil...