Pabucun Düşünce Dünyası

En eski günlerden başlamayacağım bu sefer zira yaş artık tamamen kemale erdi sayılır eskilerden de iyice bi uzaklaştım... Öyle :" Bir Kasım akşamı doğmuşum..." gibi tamamen klişe şeylere de başvurmayacağım söz!. Eskiyi yad ettikçe içimi acıtan gerçekleri hatırlıyorum onun için herkesin sürekli dile getirdiği şeyi yapıp anın içinde yaşamaya çalışıyorum, zaten hayal kurmayı yıllar önce bırakmıştım: hayatın gerçekleriyle hayallerimin uyuşmadığını fark ettiğimde.. Çok güzel bir ailem oldu büyürken ve dünyada arayıp bulamayacağım denklikte de bir sevdiceğim ve canlarım...çok şükür ,hep şükür ,sonsuza kadar şükür... Hayat işte öyle ya da böyle geçiyor herkese ayrı mekanlar ayrı ortamlar ayrı yardımcılar ayrı düşmanlar ayrı imtihan soruları verilmiş herkes bir telaşın içinde yaşayıp gidiyor..Felsefik şeyler yazmak istemiyorum tüm roman olmaya aday hayatlara saygımı sunuyorum buradan ....Yaşayın la yaşayın son nefesinize kadar doyasıya...Gülümseyin, kızın bağırın çağırın son...

En çok eleştirilen yazılarımdan birini yapacağım nedenini bilmiyorum sadece canım öyle istiyor ''İşte'' Birileri beni tanısın diye de yapmayacağım bunu sadece yazmak istiyorum rahatlamak ve belki de kim olduğumu hatırlamak adına..................... Sıradan kelimesini sık kullanıyorum kendim için çünkü biliyorum ki herkes farklı herkes bir adım önde birilerinden onlar içinde ben sadece ''sıradan ''kalmak istiyorum belki de bilemiyorum. Dışarıdan bakanlar beni nasıl görüyor bunu merak ediyorum aslında şimdi onların baktığı Elif olarak bi'şeyler yazacak olsam benimki de zandan ibaret olacak ; gerçi onlarınki de biraz zandan ibaret ya neyse . Herkesin içinde çok nadiren kim olduğumu hissedebilen kişiler çıkıyor yaşam içinde . Hisseden diyorum çünkü bilmek dediğin şey sadece görüntü ve akıla bağlı kalınca genelde konuşan ön yargı oluyor.Adımı çok seviyorum belki de beni temsil ettiğine inanmışım da ondan. Dümdüz bir  harf; dikkat çekmemek için bi...

Herkesin kendine sakladığı  bir dünyası vardır.Özel hayatı vardır, bir de yüreğinde kimselere açamadığı kapalı odaları vardır. Elif 'in de her normal insan gibi özel bir hayatı var ve oralara -ekran karşısındaki yaşamından bahsediyorum- çok nadir kimseleri alıyor.Çok az kişinin özel dediği dünyasını bilmesine izin veriyor çünkü adı üstünde ÖZEL. İnsanlar Elif'in yaşantısından daha çok, nasıl biri olduğuyla ilgilenilmesini istiyorum.Cümlelerim ne kadar anlatıyorsa o kadar bilinmek istiyorum.İnsanları da öyle bilmek tanımak istiyorum.Bu biraz da ön yargılardan arınmak isteğiyle de orantılı.Hayat içinde bir çok parçalara bölünüyoruz; hepimiz ya kardeşiz, ya arkadaşız, öğretmeniz, dostuz, düşmanız, anneyiz, babayız, halayız, dayıyız, öğrenciyiz,işçiyiz......Başörtülüyüz ya da değiliz, dindarız ya da değiliz, fakiriz zenginiz, bilgiliyiz cahiliz, sağcıyız solcuyuz.....uzatın uzatabildiğiniz kadar. Uzun süre görüştüğü kişinin İmam_Hatipli olduğunu öğrendikten sonra onunla ileti...

Keşke çocuk masumiyetine yakın kalabilsek ! Not:Bu melek, benim adaş yeğenim... Ben Elif ,Allah'ın yarattığı kullarından herhangi biri..Sayılamayacak kadar çok nimetle donatılmış dünyaya gönderilmiş milyarlarca kuldan biri.Sürekli sorgulayan, okumaya çalışan ,düşünen ve insana verilen en güzel gücü (sevmeyi) kullanmaya çalışan sıradan biri...Hayatı da ,yaşamını da ,geliş nedenini de ,davranışlarını da irdeleyen gördüğünü/hissettiğini bir de aklıyla perçinleyip kalbine işleme yolunda bir garip insan... ''Mutluluk''kelimesinin an da olduğunu düşünen ve sonsuz mutluluğun bu handa olmayacağının farkında olan, korkak bir insan...Kendisine verilenlerden hoşnut ve duacı,yarınını da Rabbine havale etmiş biri...Kiminin anlamadığı, kiminin anlamak için adım bile atmadığı, kiminin çok sevdiği kimininse bir türlü sevemediği ;her türlü duyguyu bünyesinde barındıran ve içlerinden iyi olanları kullanarak kuvvetlendirmeye çalışan, tembel, beceriksiz,daha çok kendini tanımaya ...