Pabucun Düşünce Dünyası

İsyeaaaaaan diye bağırasım var insanların densizliklerine ! La buna da bir karşıt laf bulurlar :'' İsyan etme günah Elif!'' diye! O derece başkalarının hayatlarına müdahale eder düşüncelerini küçümser hale geldik yazık bize gerçekten yazık... Ya hu zaten yıllardır o günah bu günah diye diye büyütüldük sonra kaya gibi ''kim ne der!''seti çekildi önümüze böylece bize bahşedilen hayatı yaşayamaz olduk. Onun mu bunun mu şunun mu istediği şekilde yaşayalım biz de şaşırdık kardeşim...Sonra bir gün kendi kendine (tabi ki kendi kendine olacak düşüncelerini öyle herkese anlatamazsın ki ön yargı setleri var) düşünmeye başladık ''N'oluyor la ! Yaşam geçiyor ama içinde bana dair bi'şey yok gibi!'' diye. Tabi devamı geldi... Nasılsa sayfa benim sayfam onun için tüm örnekleri de kendimden vermeliyim. Lise yıllarında(çooook eski zamanlarda) neden bilmem tüm sınıf hatta okul fantazi (nasıl bi saçma müzik türü ismidir bu Ya Rabbim) müzik ve ...

Sevgili Günlük, Radyo da Tarkan çalıyor ben de eşlik ediyorum hem de pek sevmediğim bir şarkısına.Böyleyim de sevmediğimi söylediğim şeylerle de zaman tüketebiliyorum. Korkağım ,dengesizim, çok gülerim sıra dışı şeylere ağlarım, çabuk kızarım, nefretimi içimde tutmamak için söyleyeceklerimi isim vermeden lönk diye söylerim, meraklıyım hep yeni şeyler peşindeyimdir ve bu şekilde de yaşlanıyorum. Kendimle ilgili eleştirilerde bulunurken bunu tevazu için yapmıyorum ciddiyim günlük ama insanlar bunu anlamak istemiyorlar. Bir kısmı; yok canıım sen de kendine haksızlık etme diyor diğer bir kısmı da her zamanki gibi laf çakma odaklı oldukları için ''Fazla tevazu kibirdendir ''sözünü hatırlatıyor. Ne tevazusu kardeşim ben hissetmediğim şeyi niye yazayım.Bu gün kendimi salak hissediyorsam doğru olduğu  için öyle yazmışımdır bunun tevazuyla ne alakası var. Ya hu hem tevazu dediğin ne ki ;haddini bilmekse haddimi biliyorum çok şükür .Yok yani zaten çok matah kabiliyetlerim ...

İnsan her zaman aklındakileri gönlündekileri dile vuramıyor.Ya da vuruyor da mırıltı şeklinde oluyor karşı taraf duyamıyor.Yazı konusu hakkında  nasıl ilerlerim diye düşünürken  İşler Güçler dizisinin o meşhur repliği geldi aklıma ve tebessüm ettim.Çünkü anlatmak istediğim şeyi bu kısa cümle çok güzel ifade ediyordu''Diyemedim ya la!'' Hani dizide Ahmet Kural uzun uzun cümleler kuruyor karşısında aklındaki kişi varmış gibi.Sonra tüm söylediği düşüncelerinden sonra ''diyemedim ya la!'' diyor ya kopuyorum o an.Hepimizin başına gelen bir şey çünkü bu. Özellikle birine kızdığımızda yaşarız bu durumu.Tüm düşüncelerimizi söylemek isteriz de söyleyemeyiz;gerek duymayız, karşımızdakini ciddiye almayız ya da bıkmışızdır aynı şeyleri söylemekten onun için susmayı tercih ederiz...İç sesiniz söyleyecekleri söyler ve sonrasında ''diyemedim ya la''yı da ekleriz cümlelerimizin sonuna :) Bir de bunun tersi durumlar var.Sevdiğiniz ,değer verdi...