Pabucun Düşünce Dünyası

   Her sözüm, her cümlem, kalemi her oynatışım Sana...Düşünmem,ağlamam,gülmem de Sana...Aşklarım,sevgilerim hep Sana..Sevilmelerim de hep Sana...Nefesim Sana ,sonradan pişman olduğum şikayetlerim de Sana...Beni benden bile iyi tanıyana şikayetlerimin olması ne kadar utanç verici gerçekten düşününce..Beni sevdiği için var edene yaptığım şikayetler ne kadar da utanç verici, düşününce!...    Bir sürü şeyle bir sürü insanla karşılaşıp bazen mutlu olup bazen de şikayet ediyoruz üstelik imtihanda olduğumuzu bilerek yapıyoruz bunu.Neyi neden şikayet ettiğimizi bir an bile düşünmeden! ''Neden bana yalan söyledi'' ,'' Paramı çaldı'', ''Kalbimi kırdı'' ,'' Kötü niyetli biri'', '' Bu kaçındı beni kandırışı'', ''Neden ben hep yalnızım'', ''Niçin hep kötüler beni buluyor'',''O kadar çalışıyorum neden zengin olamıyorum'', '' Ben yıllardır çalışıyorum e...

Önümüz Bayram (inşaallah) Bayramda insanlar mutlu olur, sevdikleriyle hemhal olur huzurlu günler geçirirler (genelde) Çocuklar sevindirilir, dargınlar varsa barışmak için ufak tefek sebepler bulunduğu güzel günlerdir Bayramlar... Bayram var ama komşunuz aç açıkta diyelim. Evi yanmış diyelim ve ne kalacak bir evi ne de yiyecek yemeği var ; cebinde parası olup olmadığı da meşhul ! Siz rahat Bayram geçirebilir misiniz hal böyleyken ? ''Ben ne yapabilirim ki !'' deyip arabanıza atlayıp memleketinize gidebilir misiniz ? Evet biliyorum hepimiz Allah'ın izniyle gideceğiz bu Bayram sevdiklerimizin yanına..En yeni en güzel kıyafetlerimizi alıp/giyip en güzel sofralarda da oturacağız...Peki hiç aklımıza gelecek mi komşumuz? Hani şu evi yanan ve yiyecek yemeği dahi olmayan ve ölüm korkusu yaşayan komşumuz ! Hani biz Müslümanız ya, hani biz Peygamberimizi çok seviyoruz O'nu örnek alıyoruz ya ! Şimdi bunu ispat etmek için bir fırsat(!)  acı bir yaşanılırlık var önümü...