Gözlerinin içine bakıp da yalan söyleyebilirlik de artık bir gerçek bu hayatın içinde. Sevgiler,güvenler,dostluklar,arkadaşlıklar,yoldaşlıklar Yalan, bildiğin yalan içinde eriyip gitmeye yüz tutmuş durumda... Kendine güveniyor musun işte ona güven gayrısına bel bağlama ki mezara kadar gitmeden de yalnız bırakabilirler seni orta yerde... Dert çekiyorsun ,eziliyorsun,yok sayılıyorsun,bağırıyorsun yüreğinde çığlıklar biriktirip yardım ister gözlerle bakıyorsun bir yadım gelir mi diye ... Fakat ne anlayan çıkıyor seni ne de yardımcı olacak kadar cesur yürekler oluyor yanında. Sonra bir gün sen yine yalnızlığına alışmış halinde engellenmiş hayallerin yüzünden kurduğun şimdiki yaşamında, seni anladığını söyleyen insanlarla karşılaşıyorsun ''Ama'' ile başlayan cümleleri de heybelerinde... Seni temsil ettiğini söyleyenler ve seni anladığını söylerken ''ama''sını da bırakamayan dost görünümünde ne olduğu belli olmayanlar.. Bakıyorsun yüzlerine...