Çoğu Yalan, Seni Anlıyorumların...

Gözlerinin içine bakıp da yalan söyleyebilirlik de artık bir gerçek bu hayatın içinde.
Sevgiler,güvenler,dostluklar,arkadaşlıklar,yoldaşlıklar
Yalan, bildiğin yalan içinde eriyip gitmeye yüz tutmuş durumda...
Kendine güveniyor musun işte ona güven gayrısına bel bağlama ki
mezara kadar gitmeden de yalnız bırakabilirler seni orta yerde...

Dert çekiyorsun ,eziliyorsun,yok sayılıyorsun,bağırıyorsun yüreğinde çığlıklar biriktirip
yardım ister gözlerle bakıyorsun bir yadım gelir mi diye ...
Fakat ne anlayan çıkıyor seni ne de yardımcı olacak kadar cesur yürekler oluyor yanında.
Sonra bir gün sen yine yalnızlığına alışmış halinde
engellenmiş hayallerin yüzünden kurduğun şimdiki yaşamında,
seni anladığını söyleyen  insanlarla karşılaşıyorsun
''Ama'' ile başlayan cümleleri de heybelerinde...

Seni temsil ettiğini söyleyenler ve
seni anladığını söylerken ''ama''sını da bırakamayan dost görünümünde ne olduğu belli olmayanlar..
Bakıyorsun yüzlerine boş boş
''Nasıl anlarsın ki beni!''diyen gözlerle..
Yaşadıklarımı sen nereden bileceksin ki anlamış olasın beni !
Neden uğraşıyorsun, neden matematiksel kazançlarına alet ediyorsun beni
ya da neden sabitlenmiş düşüncelerini bana zorla doğrulatmaya çalışıyorsun
Sen benim değil nefsinin dostusun
beni anlamak bana yardımcı olmak zor neden bunu görmemezliğe geliyorsun!..

Bir yığın cümleler; bir sürü bilmişlik taslayan cümleler
bir sürü suçlayıcı cümleler..İç dünyaların dış savaşlarına seninde dünyanı alet etmeye çalışan
insanlar topluluğu...
Seni anlamaktan daha çok kendi doğrusunu dillendirmek için seni kullanan
koca bir topluluklar karmaşası...Hepsi senin yanında(!) hepsi sana dost(!)...

Seni dinlemeyen ,dinlermiş gibi yapıp kendi dediklerini doğru diye inandırmaya çalışan,
sesini senin sesinden yüksek tuttukça senin haksız olduğunu sanan
yanında olduğunu söyleyen ama sana uzak kişiler...düşünceler...

Senin dinlemeni ,saygı göstermeni beklerken
bunu kendi yapmayan,seni anladığını söylerken anlamak için dinlemeyen
ama senin yanında olduğunu söyleyen
seni kendi hesapları için kullanan
ya da iyi niyetle yanında yer alan ama yine de seni bir nebze bile anlamayanlar...

Anlayamayacağın tarafımla ilgilenmesen keşke,
yalan söylemesen keşke ''anlıyorum ''seni diyerek.
Ama ile devam edeceksen konuşmana
keşke hiç başlamasan o cümleleri kurmaya...
Bilsen senin anlattıklarınla değişmeyecek benim yaşadıklarım, düşüncelerim...
Keşke bilsen de beni öğrenci gözüyle görmesen...Yaşadıklarımı yaşamadan
anladığını söylemesen...Ben de ama ile devam eden sözlerini duymasam...

Hayat zaten yalan bataklığında inatla batmaya devam ederken
keşke anlayamayacağın tarafına hiç dokunmasan da yalan konuşmasan istemeden de olsa...

Hayat, bakış ve hissediş arasında çılgınca gidişler içinde
yalansız olabilen olsan keşke...
Yalansız olman için anlamayacağın tarafıma dokunmasan..

Beni sen olmak için zorlamasan
farklarımızı görüp farklarımızın özellikleriyle yaklaşsan
kabullensen...Sen de o menfaatçiler gibi yapmasan...

Benim iyiliğimi düşündüğünü söyleyenlerden
farkın olsa ...

Gidip doğayı izlemek lazım,
yalanlar içinde boğuşan hayatı
ve yalanlar arasında
seni sen olduğun için
değerlendirenlerin
olup olmadığını
düşünmeden..
Anlaşılmayı beklemeden
Sahte sevgileri, ilgileri görmeden hissetmeden,
etiketlenmeden
zanlara kulak asmadan..