Arkadaşlar, enteresan bir şeyi fark ettim kendimle ilgili .Bir kaç gündür heyheylerim (siz buna keçiler diyebilirsiniz) tepemdeydi. Hiç gülmeden ortalarda dolaşıp duruyordum.Sinirliyken, insan istese de iyi ve güzel şeyler hatta olumlu hiç bir şey düşünemiyor.Şeytan resmen beyninizi gönlünüzü ele geçiriyor (gibi) ''Hopsss nereye sen olumlu düşünemezsin bak şu işin ters gidiyor ya! ,' Şşş kendine gel güzel şeyler düşünme sen şuna kızgınsın ya sana şöyle şöyle yapmıştı ya ,ne çabuk unuttun!'' gibi abuk sabuk ne kadar telkin varsa hepsini jet hızıyla yapıyor ve sizin iyimserlik içeren karınca kadar bile iyi düşünmenize fırsat vermiyor.İşte ben şunu fark ettim en sinirli anımda, üzüntülü anımda, kızgın ya da karamsar anımda hep Kur'an ayetleri geliyor gözümün önüne. ''İnsanların bazılarının bizi sınamak için var ''olduğu ''Dünyanın imtihan dünyası olduğu, malımızla sevdiklerimizle ve canımızda imtihana tutulacağımız'' gerçeğiyle...