Pabucun Düşünce Dünyası

Sevgili Günlük, Zeki insanları sevmeyen var mıdır ? Varsa da ben onlardan biri değilim düşmanın bile zekisi makbul benim için! En azından bir tarzı olur düşmanın: ne zaman nasıl konuşacağıını davranacağını bilirsin, nefreti de bellidir ilgisi de... ama ne olduğu belli olmayan hatta ne olduğunun kararına varamamış tipler zordur be günlük, dost mudur düşman mı karar verememiş arafta kişiler ! La dostsan adam gibi dinle yok değilsen yine adam gibi dinle sonra anlatılanı anladıktan sonra kin kus ne bileyim nefretini horon oynat ama önce bi anla be kardeşim ! Bir de dost görünen ama aslında sizi çiğ çiğ yese doymayacak tipitipler vardır ki böylelerini Rabbim tüm zalimlerin başına musallat etsin diye duam var ... Ya madem dost değilsin sevmiyorsun saygı bile duymuyorsun niye ama niye  sevmediğin kişinin yanında ya da etrafında duruyorsun ? Nasıl bir manevi sorunun var ki katilini seven kız gibi istemediğin kişilerin hayatında yer alıyorsun... hepimizin hayatında vardır böyle tipler...

Bazen yanlış yaptığınızı düşünürsünüz ve çıkamazsınız işin içinden.Hani hayal kurarsınız ama imkansızlığına rağmen hayali kurmaya devam edersiniz  bunun gibi  bir durum. Yanlışı nerede yapmaya başladınız ve kendinizi bu durumda bulana kadar aklınız neredeydi ? Cevabını veremezsiniz.Gerçi neye göre ve niçin ''hata''dır bu düşündüğünüz, buna bile cevabınız yoktur..Hatta ''hata''dediğiniz durumun içinde olmaya da alışırsınız..Hem çıkmak için kendinizi zorlarsınız hem de arkanızdan sizi çeken ''çıkma''diyen yanınıza kulağınızı tıkayamazsınız.. Belki de sizin için hata değildir yapılan şey ;başkalarının gözüyle baktığınızda hatadır...Sizi muallakta bırakan sebep de bundandır belki!.. Yine de kararsızlığınıza neden olan durum, sizi üzecek şeylere doğru yol alıyorsa çıkmak istemeseniz de çıkmak için zorlamalısınız kendinizi... Zor durumlarda çıkmazlarda kalabiliyor insan, farklı farklı konularda...

  Kendimizi bir şey sayıp Dünyaya hükmettiğimizi sanıyoruz ya biz insanlar ,cidden çok komiğiz.Bu komiklik içinde bile bir de başkalarını beğenmiyoruz eleştiriyoruz, kendimizi yüceltmeye çalışıyoruz.Bu yanlışı (eleştiri) çoğumuz yapıyoruz.Tabiki yanlışlar toplumsal ta da kişisel sıkıntılara neden oluyorsa eleştirilmeli ki düzeltilsin ama denizde sadece bir damla su misali hayatımızın içinde kendimizi derya sanıyoruz ya cidden komik oluyoruz.Düşünsenize 1cm yakınlıkla kavrulabileceğimiz biz düzen içerisinde, mekan üzerinde yaratılmışız ve kendimizi her şeyi yapabilecek büyüklükte sanıyoruz! Kibirleniyoruz ba ba ba kibre bak hadsizliğe bak..Yaratılmış birinin kibri kime ? Düzeni kurulmuş kusurdan münezzeh bir sistem içersinde şikayetler kime ? Beğenmemeler kime ? Yaratılmış diğerlerini beğenmemelerimiz kime ? Ya da sürekli kusur araştırmalarımız kime ?    Bu konuda bir zaman inşaallah tüm düşüncelerimi yazacağım...Aslında pc başına geçince yazmak istediğim konu ''Ağzı ola...