Pabucun Düşünce Dünyası

Herkes seni anlasa ne olacak anlamasa ne olacak tüm anlamaların içinde zaten biraz zan olmayacak mı ? Herkes tarafından anlaşılmak değil aslında gayemiz, sadece değer verdiklerimiz tarafından anlaşılsak huzur bulacağız ! 

Kim kimi gerçekten tanıyabiliyor ki sanki ! Yıllarca evli kalmış insanlar bile ayrılmanın eşiğine gelince ''Seni hiç tanıyamamışım!'' diyebiliyor düşünün gerisini ! Bazen öyle bir şey oluyor ki kardeşinizi bile tanımadığınızı düşünüyorsunuz ki nerede kaldı el'i tanımanız !!! İnsan bi kere değişkenin önden gideniyken(kafama göre kelime üretmeye de başladım ya pes artık!) kim kimi gerçekten tanıdığını söyleyebilir ; yok yani adam/kadın zaten değişken, bir günü bir gününe uymuyor sen nasıl takip edeceksin  değişip değişmeyeceğini! Bazen en yakınızdaki insanla iletişim kuramazken aynı mekanı paylaşmadığınız hatta hiç görmediğiniz insanlarla aynı şeyleri düşündüğünüze şahit oluyorsunuz. Ya hu hiç görmediğiniz insanlarla hayallerinizin bile aynı olduğunu duyup şaşırıp susuyorsunuz !!! Gerçi her durumda da bir şeyler eksik; biri sizin iç dünyanızdan habersiz biri de gündelik yaşantınızdan bihaber...Hangisi daha sahici derseniz ben sizi etiketsiz tanıyanların daha doğru...

..Ve bir gün fark etti ki değişmeye başlamış... Hala merakla izliyordu yorumluyordu hayatı ama değişmişti işte bir şekilde tepkileri.Umursamıyordu artık kendisi için önemli olmayan şeyleri ve sözleri..İstemiyordu zaman ayırmaya değmeyeceğini düşündüğü fikirler ya da davranışlar yüzünden canını sıkmayı, istemiyordu ve kaçıyordu işte korkaklık olsa da.... Gözlerinin içine bakarak konuşanların bile artık kendi düşüncelerini aktarma kaygısıyla konuştuğunu görünce, güven denen olgunun da açılması meşgul karanlık kutulara çekildiğini hissetmeye başlamıştı ...Bu durumdan memnun olmadı için de bunu da boş verdi  ''olacağına varır!'' diyerek bir virgülde buraya koydu.... Herkesde biraz menfaat, biraz riya, biraz yalan, biraz vefasızlık varsa onda da vardı zaten insan olmanın gereği gibi bir şeydi bu,nankörlüğün kardeşleriydi tüm bu özellikle...Ve biliyordu ki onda da vardı az ya da çok ..Bilemiyordu ki kendine dışarıdan bakamıyordu ama en azından biliyordu o da birileri ...

Sen de benim gibi şaşkın mısın hayata bakarken ! -Bir insan bir diğerini gerçekten anlar mı ? Buna inanmıyorum aslında..Yani inanmak isterim de ,biri bir şeyi yaşamamışsa anlaması/anladığını söylemesi (tüm iyi niyetine rağmen)pek mümkün değil gibi!...Bir insanı seviyorsunuzdur dinlersiniz ve anladığınızı söyleyerek onun acısını ya da mutluluğunu paylaştığınızı hissetsin istersiniz olay budur.Sevginizin derecesine göredir tüm hisleriniz de..Hüzünlüyse sevdiğiniz, hüzünlü/üzgün diye üzülürsünüz sadece.Zor durumda diye canınız yanar çünkü karşınızdaki kişi yüreğinizde taşıdığınız dostlardandır;üzülmesi ister istemez sizi de üzer..Ama konu anlamaya gelirce ;anlamanız mümkün değildir gibi gibi sanki! Anlamak değildir asıl mesele,ne kadar sevdiğinizdir karşınızdaki kişiyi...O derece üzülür ya da mutlu olursunuz anlatılanlar karşısında... -Bir de insanın istediğini gibi konuşması,giyinmesi,düşünmesi, davranması (ki başkalarını rahatsız etmediği sürece) çok hoş bir şey.İstemediğiniz orta...