Pabucun Düşünce Dünyası

Dünü bu gününe uymayan birileri daha var mı aranızda yoksa bir dengesizi ben miyim insan ümmetinin ? Bir gün sabahın erken saatlerinde (kafamı yastıktan kaldırdığım saatlere denk geliyor) başlıyorum :'' Ne olacak la bu Dünyanın hali?'' sorusuna takılmaya. Tüm gün bu soru etrafında tüm negatifliğimi kullanarak dolanıp duruyorum.Uzaklaşmak istesem de dayanılmaz çekim alanından uzaklaşamıyorum! Tam biz ezik zavallı sefil Elif oluyorum o gün (asabi falan olmuyorum yaa, kim uyduruyorlar bunları) bazen bir kaç bölüm (gün) sürüyor bu durum taaaki ben ''Abi böyle yaşanmaz kendimi kandıracak bir şeyler bulmalıyım hatta etrafı(dünyayı) güzel görebilmek için acilen pembe gözlükler bulmalıyım'' diyorum ve şöööyle bir silkeleniyorum (da pek bi işe yaramıyor bu) kendime gelmek için. Sonra bi'şey oluyor (benim için büyük insanlık için küçük) ve ben o eski ben değilim hoooop psikolojim bir kaç kulvar öne geçip pozitiflikte birinciliğe koşuyor .O hızla bir kaç ...

  Devamlı söylüyorum sabır konusunda kafam çok karışık diye.Sabır konusunu teferruatlı bir şekilde öğrenmek isterdim;kime/kimlere ve neye sabır başlığı altında. İnsan zamanla şunu fark ediyor; bir zamanlar sabır adı altında sesinizi çıkarmadığınız şeyler bir gün mutlaka karşınıza çıkıyor.Ve siz çok daha farklı bir şekilde tepki gösteriyorsunuz ya da bir zamanlar sesinizi çıkarmadığınız (belki de çıkaramadığınız)şeylerin size yüklediği ağırlıkla kişilere farklı konularda tepkiler gösterip içinizdeki ezilmişliği yapılan haksızlıkları çıkarmaya çalışıyorsunuz. İşin enteresan tarafı bunu bilinçli de yapmıyorsunuz.Bünyeniz hakkını arıyor sanki ! Bunun doğruluğu yanlışlığı tartışılır ama evet bünyeniz dün olmasa bu gün hakkını arıyor bir şekilde ve bunu da bazen olumsuz tepkiler vererek yapıyor ; ki sizi gerçekten ifade etmeyen daha çok karşınızdaki kişinin davranışlarına benzer şekilde davranışlarla oluyor bu tepkiler!..Ve sonrasında kızmıyorsunuz bile ; o yaparken iyiydi gibi s...

Arkadaşlar, enteresan bir şeyi fark ettim kendimle ilgili .Bir kaç gündür heyheylerim (siz buna keçiler diyebilirsiniz) tepemdeydi. Hiç gülmeden ortalarda dolaşıp duruyordum.Sinirliyken, insan istese de iyi ve güzel şeyler hatta olumlu hiç bir  şey düşünemiyor.Şeytan resmen beyninizi gönlünüzü ele geçiriyor (gibi) ''Hopsss nereye sen olumlu düşünemezsin bak şu işin ters gidiyor ya! ,' Şşş kendine gel güzel şeyler düşünme sen şuna kızgınsın ya sana şöyle şöyle yapmıştı ya ,ne çabuk unuttun!'' gibi abuk sabuk ne kadar telkin varsa hepsini jet hızıyla yapıyor ve sizin iyimserlik içeren karınca kadar bile iyi düşünmenize fırsat vermiyor.İşte ben şunu fark ettim en sinirli anımda, üzüntülü anımda, kızgın ya da karamsar anımda hep Kur'an ayetleri geliyor gözümün önüne. ''İnsanların bazılarının bizi sınamak için var ''olduğu ''Dünyanın imtihan dünyası olduğu, malımızla sevdiklerimizle ve canımızda imtihana tutulacağımız'' gerçeğiyle...

Çünkü en yakın arkadaşımın doğum gününü telefonuma kaydetmiş ve sonra tlf değiştirince de doğum gününü unutmuş biriyim.Terbiyesizim ben ya ,öyle böyle de değil.Bu arkadaşım benim her doğum günümde pastasını alıp onca yolu aşıp yanıma gelen biri.Hem de hiç unutmadan!..Benim gibi arkadaş düşman başına anlayacağınız.İyi ki herkes benim gibi arkadaş değil ....Terbiyesiz,ezber özürlü,dikkatsiz ben  ya! Ben adam olmam yok yok adam olmam ben çok kızdım kendime bildiğiniz gibi değil.Telefonumu kaybetsem araya bileceğim en fazla 3 kişi var (numarasını ezberleyebildiğim 3 kişi) onun dışında irtibatım tamamen kopabilir birileriyle.Ben de bu gamsızlık olduğu sürece !...Sabahın erken saatlerinde gittim canım arkadaşıma hediyesini aldım ve sonra aradım bu günde beraber olalım diye (yüzsüzlüğün bu kadarı) ve görüşünce de ilk işim özür dilemek oldu.Gerçi onu ne kadar sevdiğimi biliyor ama bu unutkanlığımı da affetmesini rica ettim.Artık 3 Mayıs tarihini asla unutmam!.. Saatlerce sohbet etseniz...