Pabucun Düşünce Dünyası

İnsan, haykırmak istiyor içinde ne var ne yoksa!... Bir umut sanki, kurtulur sanıyor içindeki biriktirdiği hüzünlerden ama nafile... biriktirmeye alışmış bir kere bünye, acısına alışmış ağırlığını benimsemiş yaşayıp gitmekte... Sağına dönsen haksızlık, soluna dönsen adaletsizlik ileriye baksan ümitsizlik ..ne yöne dönersen dön bir çıkmazlar yumağı..''İnsanlık'' mı dedi biri! Yok ulaşılamıyor kendisine, size onun yerine nur topu gibi menfaat canavarı versek ! Hoşlanmadınız değil mi ama bu yaşamın bir gerçeği; hoşlansanız da hoşlanmasanız da ... Önce güveni kapattık köhne köşelere sonrada menfaati saldık meydanlara sonrası bitmek bilmeyen dram dizi serisi...Çık çıkabilirsen içinden... Akrabalıklar,arkadaşlıklar ve ne acıdır ki dostluklar da menfaatlerin sınırına kadar gidip orada zombileşmeye başlar oldu. Şikayetlerimiz de kâr etmiyor bu gidişatı düzeltmeye, her şey beyhude ! Cehalet, her devirde şeytanın sağ kolu; insanları kuru yaprak misali rüzgarın estiği yöne s...

İsyeaaaaaan diye bağırasım var insanların densizliklerine ! La buna da bir karşıt laf bulurlar :'' İsyan etme günah Elif!'' diye! O derece başkalarının hayatlarına müdahale eder düşüncelerini küçümser hale geldik yazık bize gerçekten yazık... Ya hu zaten yıllardır o günah bu günah diye diye büyütüldük sonra kaya gibi ''kim ne der!''seti çekildi önümüze böylece bize bahşedilen hayatı yaşayamaz olduk. Onun mu bunun mu şunun mu istediği şekilde yaşayalım biz de şaşırdık kardeşim...Sonra bir gün kendi kendine (tabi ki kendi kendine olacak düşüncelerini öyle herkese anlatamazsın ki ön yargı setleri var) düşünmeye başladık ''N'oluyor la ! Yaşam geçiyor ama içinde bana dair bi'şey yok gibi!'' diye. Tabi devamı geldi... Nasılsa sayfa benim sayfam onun için tüm örnekleri de kendimden vermeliyim. Lise yıllarında(çooook eski zamanlarda) neden bilmem tüm sınıf hatta okul fantazi (nasıl bi saçma müzik türü ismidir bu Ya Rabbim) müzik ve ...

Bazen bir şeyi çok istersiniz ama Allah o istediğiniz şeyi öyle bir zamanda verir ki aradan çok zaman geçmiş olur ve elde ettiğiniz zaman o şeyin aslında çok da önemli olmadığını anlarsınız. Ve şöyle dersiniz :'' Rabbim iyi ki o zaman vermedin bu istediğimi'' Ya da istediğiniz gerçekleşmedi diye şükredersiniz. Nasılda bilmeden kendimiz için hiç de hayırlı olmayacak şeyleri ısrarla isteriz ! Neden ''hayırlısı'' deyip tevekkül edemeyiz ki! ..... Başına her gelen şeyi ders olarak alıyorum ,karşıma çıkan herkesi de öğretmen olarak görüyorum ;kimi nefsimi terbiye için çıkıyor kimi kalbime sevgi yüklemesi yapmam için, kimi eksik kalmış şükürlerimi hatırlatmak için kimi de bildiğimi/bilmediğimi/doğrumu/yanlışımı görebilmem için ayna olmak için....Sebepsiz bir şey yok ;bize sadece okumak ve ders çıkarabilmek düşüyor. Hayatını kim anlayabilmiş ki ben anlayacağım ama benim de kendimce ufak tefek çıkarımlarım var o da; insan sabrederse hiç ummadığı şeylerle ...

''- .....  bana bir konu söyler misin çok fena yazı yazasım var ama aklımda hiç konu yok geleceği de yok.Yazma krizim tuttu konu yok az bi yardımcı ol hele -güzel fikirmiş böyle yazı yazmak. o zaman şöyle yaz.. acaba neden tüm insanlar kendi mutluluklarından vazgeçmeden başka mutluluklara vesile olamıyolar ve insanoğlunun nankörlüğü yaradılışındaki bir hatadan mı kaynaklanıyor? gibi bir konuyu sorgulayabilirsin mesela.. -acaba yardımı Sharek ten mi isteseydim ne yaptın sen K.... yaaaaa :)  tama sen al bi fincan kahve gel biraz konuşalım bir konuyu ben sonra da yazarım ;)  -sana oldukça derin bir konu verdim yay da yay -ben sana bloga yazı yazacam dedim tez hazırlayacam demedim ki :)'' Çarşambaya kadar vakit donmuş gibi ilerler(nasıl oluyorsa artık).Güneş oldukça erime başlar ve işte ne kadar hızlanırsa erime ona göre de hızlanır zaman ...Onun için bir yazı yazayım içimdeki enerjiyi paylaşayım istedim bir dosttan yardım istedim sonucu görd...

Dünya senden ibaret, bir tek senin doğrun doğru ,senin yaptıkların kusursuz sanıyorsun değil mi? İnsanlar sen sevdiğin kadar sana yakın ve sen sevdiğini söylediğin için senin yanında değil mi ? Sen seversen o senindir ,senin var olduğunu sandığın yürekte sevgin gitmez sanıyorsun değil mi ? Seviyorsan her şey tamamdır ,devamı yoktur ,bitmeyecektir değil mi ? Sevdiğini söylüyorsundur karşı taraf daha fazla bir şey beklemiyordur beklememelidir de değil mi? Sen her şeyin en iyisini güzelini yaptığın için eleştirilemezsin de, kimsenin buna hakkı yoktur ,açık kapı bırakmamışsındır da zaten değil mi ? Ama yanılıyorsun ! Mükemmel olma gayretin,işlerine verdiğin önemin,kazandığın paran bunlar mı senin hayatın,hiç düşündün mü? Evet sen en iyi çalışansın ,herkes senin hakkında çok iyi biri diyor, herkesin işine sen koşuyorsun kimseye fırsat bırakmıyor sonra da mükemmel olmayanları eleştirip duruyorsun, bu mudur mükemmele ulaşma yolun ? Kendi doğrundan ,kendi düşüncenden başka gördüğün olm...

Dağınık saçlarını toplamak kadar kolay değil, dağınık karışık düşüncelerini toparlayıp durulmuş su sükunetiyle devam edebilmek  hayata... Bazen ummadığın yerden çıkar sorular da kala kalırsın sorular sorunlar karşısında. Bir adım atacak mecalin kalmadan ağzını açıp cevap verebilecek mecali bulamadan.. Asla dememeyi öğrenirsin asla yapmam dediklerini yaparak.. Haddini öğrenirsin, yaşamadan ahkamını kestiğin şeyleri yaşarken...

Uzaktan bakınca hepimiz aynı gibi görünsek de farklıyız... Farklı zamanlarda benzer şeyleri (az ya da çok) yaşayan ,farklı insanlarız aslında.Hepimiz mutlu olduğumuz gibi acı da çekiyoruz..Güldüğümüz kadar ağlıyor,düşündüğümüz kadar düşünülüyor,çalıştığımız kadar kazanıyoruz...Kaybediyoruz, hüzünleniyoruz,seviyoruz,yanılıyoruz,kırılıyoruz,sinirleniyoruz..Hepimiz aynı dünyanın aynı duygularını yaşayan farklı insanlarıyız sadece...Yaşananlar aynı bakışlar farklı, sebepler benzer ama hissedilenler farklı... Bazen kibrimiz bize olması gerekenleri unutturuyor, kimimiz bunun farkına varıyoruz kimimiz de kibrimize uyup ilerliyoruz.. Bilmiyoruz bizi bunaltan nedenleri ve sürekli birilerini suçluyoruz.Sürekli birilerinde kusur buluyor onları eleştiriyoruz.Bir şeyi unutuyoruz,belki de en önemli şeyi unutuyoruz:Kendimizde eksik olan şeyleri ! Neler mi onlar ? Herkesin eksiğini yine en iyi kendisi bilir ama çoğumuz işimize gelmediği için bunu da öteliyoruz.. Gerçi eksiklikler hatalar i...

Flash,flash! Pabuç'un son hali... İç sesim isyan etse bağırsa sesi yine kendine yansır. İsyan etsen ne yazar ey iç ses!Senin sesine senden başka ses veren çıkmaz.İyisi mi kes sesini otur oturduğun yerde!... Konuşma oradan bilmiş bilmiş.Senin o dediklerini biz de biliyoruz herhalde.Ama senin bilmediğin bir şey var ki o da:Her doğru bildiğin, yaşanmıyor hayatta.Sen istediğin kadar kendini ifade etmeye çalış ,doğrularını seç, uygulamaya çalış hepsi yaşamın içindeki gerçeklere(!) toslayana kadar ...Düşünce dünyanı doğrularla doldur ama doğrularla karşılaşma!..Bildiklerin yaşam içinde yer edinmemiş olsun..Sen doğrularını uygulamaya çalış ama hiç doğrularla gelen olmasın karşına.Herkes kendi doğrularını dikte etmeye çalışsın sana...Hadi bakalım sen doğrularını söylemeye yaşamaya devam et ,yolun açık olsun ...Zor bir yol bilesin!... *** Bir de çığlık çığlığa bağırsam sesim gider mi kelimeler dünyasına...Ya da içimdeki tüm karanlıkları kussam uzak yerlerde derin kuyulara,rahatl...

e ama sevimli bir fotoğraf  Dinlemek lazım,düşünmek lazım,bol bol tebessüm etmek/ettirmek lazım. Sevmek ,sevildiğini hissetmek, yüreği enerjiyle depolamak lazım... Birilerine ışık olmak ,çılgınlıklar yapmak lazım... Mükemmele oynamak yerine çocuk gibi olup, Şarkı tadında, çizgi film mutluluğuyla yaşamak lazım  hayatı... Not :Gel de bu şarkıyı dinleme.Nasıl bir şarkıysa hayatın her yerine yakışıyor. Merak ediyorum bu şarkıyı dinlemekten de sıkılacağım günler gelecek mi ? Tabi ki BU şarkıdan  bahsediyorum

Yağmurun sesi nasılda dinlendiriyor gecenin bu vaktinde insanı..Uykudan uyandırıyor huzur veren tınısıyla.Gel diyor gel dinle beni ve dal düşünce dünyana..Dal ki kendini bulasın,dal ki kendini hatırlayasın.Dal ve ağladıklarınla değil de düşünce dünyanla sen olduğunu hatırla.Sevginle büyüdüğünü fark et, sevgisizliğin seni tükettiğini bil ve sakın kendini, sana  ait sandığın hatalardan..Dal yağmurun sesi eşliğinde asıl dünyana ve düzelt istemediğin   hallerini..Düzelt canını yakan her şeyi..Gücün mü yok yine içindeki ses yardımcı olsun , destek olsun uyanışlarında sana.Bağır hayata kendi iç dünyanın çığlıklarını: ''Hayat senden gerçekten sevgi bekledim ,çok fazla şey mi bekledim? Neden hayal kırıklıkları yaşattın bana! Neden anlayamadığım sevgiler sundun karşıma. Anlamadığımda nankörlükle suçlamak için mi? Sevdiğim gibi sevilmemem benim cezam mıydı ki hissetirdiklerimi hissedemedim...Sevgi kırıntısı değil sevilmeyi sunarsın diye bekledim, çok mu şey bekledim senden! Hayat,...

Hatur hutur erik yiyorum gecenin bu saatinde üstelik mideme dokunur mu korkusunu da içimde taşıyarak.Hem korkuyorum hem yiyorum tezat iki durumu bir arada yaşıyorum,hayatın kendisi gibi.Hayatı anlamaktan vazgeçtim diyorum ama öyle şeyler oluyor ki ''Neden böyle oldu acaba?''sorusunu sorarken buluyorum kendimi..Şaşırıyorum Bir kaç sohbette bulunduğum kısaca yeni tanıştığım biri bana ''Ne kadar güzel gülüyorsun ''dedi bu gün(ki gülüşümün hiç de özel bir durumu/görüntüsü yoktur).Kal gelmek sözünü o an yaşadım diyebilirim.Yine de işi espriye vurup arkama bakıp: ''Kime diyorsun?'' dedim konuyu geçiştirdim.Tam da kendimi berbat hissettim bir sürecin sonunda bunu duymak beni mutlu etti ve beni yeni tanımaya başlayan birinden bunu duymak çok da şaşırttı.İnsanın kendini çok da kendi gibi hissetmediği -ekşi erik tadında gibi hissettiği- bir zamanda böyle cümleler duyması gerçekten çok mutlu ediyor ve kendi olma adına enerji katıyor duygularına.T...

Mekan değiştirmekle birlikte etrafımdaki insanlarda değişti.Daha doğrusu tanıdığım kişilere daha farklı kişiler daha eklendi ve çok daha farklı hayat hikayeleri okumaya/duymaya başladım.Yeni insanlar, yeni hayatlar yeni dostluklar demek..Sizin yeniden farklı gözlerden görülmeniz/tanınmanız da demek.Hayatın içinde renk bu karşılaşmalar/tanışmalar... Tanıştığım herkese önce pozitif bakarım yarını/nasılı merak etmeden..Herkes iyidir gözümde ama bunun ben de daim olması karşımdaki kişiye bağlıdır!... Genelde başta kanınızın ısınmadığı (iyi görmeye çalışsanız da) kişiye sonradan da kanınız ısınmaz (gerçi istisnalar kaideyi bozmuyor) Bazılarını da daha ilk karşılaşmanızda/sohbetinizde sanki kırk yıllık(lafın gelişi kırk yıl) dostunuzmuş gibi hissedip sohbet edersiniz böyle de devam eder, gidebildiği yere kadar..İnsanlar gibi insanlar arası iletişimlerde pek bir garip/hoş/bilinmeyenlerle dolu... Neden,bazı insanları ilk tanışmanızda sevip, bazılarını da bir türlü sevemezsiniz? Nasıl ...