Pabucun Düşünce Dünyası

L isede herkes arabesk ya da ilahi dinlerken ben New kıds on the block,George Mıchael ve Tarkan dinlerdim (düşünün İmam-Hatip'teyim) ve bunlar yıllar yıllar önceydi zamanını da göz önünde bulundurun...Arkadaşlarım kitap okumayı sevmek yerine kafelerde vakit geçirmeyi tercih ederken ben Sofinin Günlüğü'nü okuyordum (okumaz olaydım)sınıftaki erkek arkadaşlar ''Entel2diye dalga geçerlerdi onları bile ciddiye alıp kızmazdım..Ama teee o zamanlar da bile laobaliliği sevmezdim (kararlılığım ve asabiyetim çocukluktan kalma yani)  U niversite zaten trajikomik seçimlerimin zaman dilimiydi...Başörtü zulmü damgasını vurmadan önce orada da garip bir tiptim. Dedemden kalma eski (belki de ikinci dünya savaşından kalma :D )bir deri montu tamir ettirmiştim onu giydim yıllarca... pardon bir de asker çantam vardı ...Gözünüzde gayet silik garip birini çizin işte... millet süslü püslü gezerken herkesden farklı kötü giyinen, onlar eğlenirken sinemada kitap evlerinde vakit geçiren biri iş...

Bir varmış , bir varmış.Yan yana gelmiş iki olmuşlar... Farklı sınıflarda alakasız bölümlerde okuyan iki öğrenciydi onlar.Ne kız prensesti ne de erkek prens.Beyaz atları da şatoları da  yoktu.Yüksek kulelerde de yaşamıyorlardı.Hayalleri vardı,samimiyetleri ve koca bir yürekleri...Onun için hiç kimse tarafından yolları gözlenen olmadılar.Beklenen olmadılar..ee sonuçta kızın bir kule boyu saçları yoktu erkeğinde beyaz atı yoktu neden hasretle beklensinler ki!...Ara sıra karşılaştıkları olmuştu ama öylesine karşılaşmalardı bunlar.Belki arkadaş toplantılarında bir kaç kelime ''merhaba,nasılsınızlar...'' Bir birinden habersiz iki kişinin yüzeysel konuşmaları... Sahilde oturuyordu beyaz atı olmayan erkek ve dalmış bir şekilde denizi izliyordu..Belki de uzaklara çok uzaklara gitmiş geziyordu, belki de yüreği sıkıntılarını sessizce fısıldıyordu  denize bilinmez.''Merhaba'' sesiyle kendine geldi ve döndü sesin geldiği tarafa.Tanıdık gelen  ama kim olduğunu...