Pabucun Düşünce Dünyası

Yine sizinle aklıma takılan bir konu hakkında konuşacağım (yazacağım) sizlerin de fikrinizi almak isterim.Yanlışım varsa öğrenmiş de olurum inşaallah.Şimdi bilirsiniz ben öyle çok zeki çok okumuş çok bilmiş biri değilimdir.Ama okumayı severim (çünkü okumak zorundayım biliyorum ki Rabbim bana ilk OKU demiş) ve meraklıyımdır da bilgi konusunda.Zeki olmasam da bu öğrenmeme engel değil! Neyse şimdi güzel dostlarım OKU denildiyse okumak lazım ve buna da OKU emrinin gönderildiği Kur'anımızdan başlamak gerekir değil mi ? Kur'anı okumadan okumaya başka yerlerden başlamak aklımızı karıştırmaz mı ? Olur da yanlış duyduklarımız beynimizde yer edinmez mi ?  Ben Kur'anı çocukluğumdan beri hem orijinal haliyle hem de meal olarak okuyan biriyim.Gerçi çocuk aklınızla biraz yüzeysel okuyorsunuz anlamını ama büyüdükçe ve sürekli okudukça daha doğru anlamaya yaklaşıyorsunuz.Ve her seferince çok daha iyi anlıyorsunuz gerçi hakkıyla anlamak mümkün mü bilemiyorum ama Rabbimin bana verd...

-Peygamber sevgisi abartılıyor diyeceksin ama bana örnek verirken sevdiğin savunduğun;devlet/siyasi liderleri,şeyhleri,alimleri anlatıp onların sistemlerini methedeceksin.Bir de onların dediklerini kabul etmediğim için beni ötekileştireceksin ..Olduuu,  başka ! -Haktan hukuktan bahsedeceksin,özgürlükçüyüz hakkımızı arıyoruz diyeceksin ama aynı hak hukuk başkaları için lazım olduğu zamanlarda üç maymunu oynayacaksın.Hatta hakkı da hukuku da sadece kendine özel sayıp diğerlerini yok sayacaksın..Olduuuu, başka ! -Tevazudan bahsederken sen en güzel evlerde yaşayıp ne yiyeceğim diye düşünmezken aç olanları yılda bir defa hatırlayacaksın. Gönül zenginliğinin,  Ramazanda üç beş kişiye sadaka vererek olacağını sanıp kendini kandıracaksın...Olduuu başka! -Bir kere Kur'anı okumayacaksın ama konu din İslam oldu mu mangalda kül bırakmayacaksın ,üstelik Cennetlik ve Cehennemliklerin hükmünü bile verebilecek hadsizliği yapacaksın ...Olduuuu, başka! -Yarın başına gelebilece...

Sen de benim gibi şaşkın mısın hayata bakarken ! -Bir insan bir diğerini gerçekten anlar mı ? Buna inanmıyorum aslında..Yani inanmak isterim de ,biri bir şeyi yaşamamışsa anlaması/anladığını söylemesi (tüm iyi niyetine rağmen)pek mümkün değil gibi!...Bir insanı seviyorsunuzdur dinlersiniz ve anladığınızı söyleyerek onun acısını ya da mutluluğunu paylaştığınızı hissetsin istersiniz olay budur.Sevginizin derecesine göredir tüm hisleriniz de..Hüzünlüyse sevdiğiniz, hüzünlü/üzgün diye üzülürsünüz sadece.Zor durumda diye canınız yanar çünkü karşınızdaki kişi yüreğinizde taşıdığınız dostlardandır;üzülmesi ister istemez sizi de üzer..Ama konu anlamaya gelirce ;anlamanız mümkün değildir gibi gibi sanki! Anlamak değildir asıl mesele,ne kadar sevdiğinizdir karşınızdaki kişiyi...O derece üzülür ya da mutlu olursunuz anlatılanlar karşısında... -Bir de insanın istediğini gibi konuşması,giyinmesi,düşünmesi, davranması (ki başkalarını rahatsız etmediği sürece) çok hoş bir şey.İstemediğiniz orta...