Pabucun Düşünce Dünyası

   Yeni yıla nasıl girersen öyle devam edermiş ,bir de ne dilersen o olurmuş..muş muş muş! Mesela ben geçen sene, seyyah olup dünyayı gezmek istedim,Türkiye'de ayak basmadığım dağ bayır çayır ova kalmasın istedim,karavan almak istedim, aklıma bir fikir gelsin ve o fikri yürürlüğe sokayım sonrasında fikrimin zenginliğini yaşayayım istedim,deniz ve ormanın ortak mekanında güzel şirin bir taş evim (tamam küçük bir villam) olsun istedim,kışları Güney Afrika 'da kalayım orada da okyanusa nazır şirin küçük bir ev alayım yerlileriyle mutlu mesut günler geçireyim istedim,gemi turuyla Kutuplara gideyim  istedim,yazar olayım kitap yazayım bile istedim...Pekii kaç tanesi oldu ? Tabi ki hiç biri.En azından %50 si olsaydı bari dedim ama o da olmadı.Demek ki istemek başarmanın yarısı falan değilmiş.Tek çözüm yolu, para denen o gözü kör olasıcaya sahip olmakmış.Bendeki para da karavan almaya zor yeteceği için artık bu dilekleri önümüzdeki 40 yıl her yılbaşında dilemeye devam etmeliyi...

Yağmurun sesi nasılda dinlendiriyor gecenin bu vaktinde insanı..Uykudan uyandırıyor huzur veren tınısıyla.Gel diyor gel dinle beni ve dal düşünce dünyana..Dal ki kendini bulasın,dal ki kendini hatırlayasın.Dal ve ağladıklarınla değil de düşünce dünyanla sen olduğunu hatırla.Sevginle büyüdüğünü fark et, sevgisizliğin seni tükettiğini bil ve sakın kendini, sana  ait sandığın hatalardan..Dal yağmurun sesi eşliğinde asıl dünyana ve düzelt istemediğin   hallerini..Düzelt canını yakan her şeyi..Gücün mü yok yine içindeki ses yardımcı olsun , destek olsun uyanışlarında sana.Bağır hayata kendi iç dünyanın çığlıklarını: ''Hayat senden gerçekten sevgi bekledim ,çok fazla şey mi bekledim? Neden hayal kırıklıkları yaşattın bana! Neden anlayamadığım sevgiler sundun karşıma. Anlamadığımda nankörlükle suçlamak için mi? Sevdiğim gibi sevilmemem benim cezam mıydı ki hissetirdiklerimi hissedemedim...Sevgi kırıntısı değil sevilmeyi sunarsın diye bekledim, çok mu şey bekledim senden! Hayat,...