Pabucun Düşünce Dünyası

Kim kimi gerçekten tanıyabiliyor ki sanki ! Yıllarca evli kalmış insanlar bile ayrılmanın eşiğine gelince ''Seni hiç tanıyamamışım!'' diyebiliyor düşünün gerisini ! Bazen öyle bir şey oluyor ki kardeşinizi bile tanımadığınızı düşünüyorsunuz ki nerede kaldı el'i tanımanız !!! İnsan bi kere değişkenin önden gideniyken(kafama göre kelime üretmeye de başladım ya pes artık!) kim kimi gerçekten tanıdığını söyleyebilir ; yok yani adam/kadın zaten değişken, bir günü bir gününe uymuyor sen nasıl takip edeceksin  değişip değişmeyeceğini! Bazen en yakınızdaki insanla iletişim kuramazken aynı mekanı paylaşmadığınız hatta hiç görmediğiniz insanlarla aynı şeyleri düşündüğünüze şahit oluyorsunuz. Ya hu hiç görmediğiniz insanlarla hayallerinizin bile aynı olduğunu duyup şaşırıp susuyorsunuz !!! Gerçi her durumda da bir şeyler eksik; biri sizin iç dünyanızdan habersiz biri de gündelik yaşantınızdan bihaber...Hangisi daha sahici derseniz ben sizi etiketsiz tanıyanların daha doğru...

İnsanları kendim gibi bilmedim; çoğunu kendimden iyi , iyimser, yüreği temiz, cömert, saygılı,bilgili,zeki ve akıllı bildim ! Olaylar/olanlar karşısında tepkilerde benim gibi tepki vereceklerini sanma yanlışında bulundum sadece... İnsan belli ölçüde tepkisini gösterebilmeliydi bence ,duygularını düşünceleri saklamak karşındakilere saygısızlıktı biraz..Miş gibi yapmak kandırmaktı ...kızdıysan söylemiyorsan seni tanımasına da izin vermiyorsun demekti.Gibi insanlık için önemsiz benim için önemli ayrıntılar.. Kendim gibi bilmedim kimseyi, sadece öğretmen olarak gördüm hayatıma bir şekilde gelen insanları.Sevmediklerimi de (sevemediklerimi de) ayırmadım öğrenmem konusunda;neden sevemiyorum bu kişiyi diye düşünmüşümdür her zaman.Nefsi bir şey mi yoksa, nedir beni onda iten şey..Nefsi terbiye için de faydalı oluyor böyle sınamalar.. Sevdiğim halde zerre katılmadığım fikirleri olan insanlar oldu.Çoğunlukla güzel doğru şeyler söyledikleri halde şikayet ettiği şeyleri aslında kendileri d...