Kendimi ispatlama derdim de olmadı biliyordum çünkü anlatsam da herkes kendi istediği gibi görecekti beni ve en çok seveni bile bir tümsek de ''sen zaten...''diye başlayan cümleler kurabilir dünyada .... Herşeye açığım herkesden herşeyi beklerim ama ''inşaallah ..''dediğim kişiler vardır ''İnşaallah olduğundan farklı biri olmaz...''dediğim....
Mor rengim ben, bir gün bir sarı çıkar karşıma benim de hayatım renklenir, başka bir gün de mavi ile benzerliklerimizden dem vururuz bazen de siyah ile dertleşir dünyanın olumsuzları üzerine tezler hazırlarız...
Bir gün çılgın bir kırmızı kırmızı ile karşılaşırım da hatalara düzerim sonradan tövbe edeceğim... Yeşile hayran kalır Pembe ile pozitifliğin tavanına değerim... Gri'yi tanıdığıma şükreder beyaz ile umut dağıtırım...İnsanım ben dünyaya gönderilmiş milyarlarca renkten biri olan insan ve diğer renklerle değer bulan herhangi bir renk işte!...
Kendi hatalarıyla ,güzellikleriyle yüklediği anlamlarıyla özel olan herhangi bir rengim işte ; ne kimsen üstün yanım var ne de kibirlenecek halim ve cüretim.... Rengim işte tek başına bir anlamı olmayan diğer renklerin anlam yüklemesiyle anlam bulan bir renk...Birileri için mor, diğerleri için yeşil ,bir başkasına siyah olan..................................
Yorumlar
Nedir bu bencilligimiz, etrafımızdakileri küçük görme çabamız, kendimizi üstün görme çabamız. Niyedir?
Her bir renk diğer renklerin varlığıyla mevcut. Ama diğer renkleri biz yaratmışız gibi, beğenmeme seçeneğimiz varmış gibi zayıf görüyor neredeyse yok sayıyoruz.