Olumsuzluk İçeren, Düşünülesi Konular !

Ammaaaaaan !

Ve bir gün fark edersiniz ki herkes sizden bir şeyler beklemekte! Ve siz onların istediklerini yaptığınız sürece seviliyorsunuzdur (ki bunun adı sevgi değildir bilirsiniz) İnsanların isteklerine ne kadar cevap verirseniz verin bir gün ''Hayır!'' dediğinizde o hayır yüzünden silinebileceğinizi de fark edersiniz...Peki bu artık umurunuzda mıdır ? Değildir, çünkü nankörlük denen şey herkesin kanına işlemiştir ve herkes kendine köle aramaktadır net görürsünüz bunu! Kimse sizin ne düşündüğünüzle ve hatta ne hissettiğinizle pek ilgilenmemektedir.Sizi dinleyenlerde yine sizden bir şeyler alma peşindedir size hak verme derdinde değillerdir ....

Kötümser bir yazı gibi görünse de içerisinde gerçekleri barındırmakta biraz düşünün siz de hak vereceksiniz.Hepimizin hayatında böyledir birileri hep sizden bir şeyler bekler ve bir gün siz beklentilere cevapvermekten sıkıldığınızda da sizi suçlamaya başlarlar.Siz zaten hep öyle olursunuz ,siz zaten hep tembelsinizdir, siz herp umursamaz olursunuz, siz hep ilgisiz olursunuz..olursunuz da olursunuz....Birden bire o iyi,uyumlu kişi gitmiştir yerine zaten hep kötü olan siz gelmişsinizdir onlar için !

Bir de şu gerçek var: Siz sabretme adı altında sesinizi çıkarmadığınızda insanlar sizi daha çok ezmeye başlarlar ve bu şekilde kendilerini doğru göstermeye çalışma peşine düşerler.Sanırlar ki siz sustukça onların haklılıkları görülecek ! Sanırlar ki sizin susmalarınız onların haklılığından ,edebinizden sustunuz hiç bilinmeyecek...Sabretmek konusu benim kafamı çok kurcalayan bir konu, bir bilir kişiyle sohbet edebilsem de bu konuya bir açıklık getirebilsem diye düşünüyorum çoğu zaman..Sabır ama neye ve kime karşı sabır ! Sürekli sizi ezen kişilere sabır etmek zorunda mıyız ? Karşınızdaki kişi haksızlık yapıyorsa ve sizin kişiliğinize sataşmaya başladıysa sabretmeli misiniz ? Bunlar beni düşündürüyor..İnsanların hadlerini bilmesi lazım, bilmeyenlere de hatırlatılması lazım diye geçiyor içimden (doğru yanlış bilemiyorum)

Bildiğim net bir şey var ki ,artık kimse kimsenin duygularıyla pek ilgilenmiyor ! Kimi kırmışım kimi üzmüşüm derdi taşımıyor hiç kimse ! Karşımdaki kişi sevdiğimmiş ,tanıdığımmış, yakınımmış umursanmıyor ! Herkes de bir ''göz boyama '' iyilik hali peydah olmuş; ne kadar iyi biri desinler diye adımlar atılmaya başlanmış.Bir insan iyiyse bu önce ailesinde başlar ,yakınları diye ilerler ...İyi insan herkese karşı iyidir ,birilerini ezerken başkalarına iyi olmuşsunuz çok da önemli değil ! Kimi kandırıyoruz ki ! Hım pardon kendimizi kandırıyorduk değil  mi ?

Öyle işte,hayat işte...Her şeye rağmen sizi siz olarak seven birileri de çıkıyor çok şükür; gerçi sayıları çok az oluyor ama yine de şükür....