Ana içeriğe atla

..............................

Nasıl da yoruluyor insan denen yürek,
Duymaktan,görmekten, söylemekten ,susmaktan ve beklemekten...
Umut ederken yaşlanmak,
korkularına yenilmek ne kadar da çok yoruyor insanı...

Beni bir tek ben anladığım içim yazıyorum rahatlıyorum ve yazdıklarımı okumuyorum bile çünkü beni biliyorum...Beni, benden daha iyi tanıdığı için tüm hata ve günahlarımla huzuruna varıp Yaratanıma dua edebiliyorum ,biliyorum ki yüreğimiz açtığım zaman hatalarımız kusurlarımı yüzüme vurmadan  duyacak dinleyecek  beni ve hakkımda hayırlısı ne ise onu hayırlısı ne zamansa o zaman verecek... bilecek beni ,içimdeki acıları pişamanlıkları ...Sevdiğimi bilecek, hüzünlerimin Ona layık olamamaktan kaynaklı olduğunu da.. Kaçmalarımı da bilecek yaptıklarımın sebeplerini de...

Bulunduğum her hali de bilecek, acizliğimi de..Gözyaşlarımın asıl sebeplerini de ...Beni bilecek anlatmama bile gerek kalmadan..


Yorumlar

Profösör dedi ki…
Amenna ve saddakna...
Calimero dedi ki…
Sığınılacak tek kapıya yönünü vermişsin. Hayırlısı olsun her şeyin.
Ramazan dedi ki…
En güzel yere sıgınmışsın.Huzurun çoşkusunu yaşadıgın en güvenilir liman Rabbimizin huzuru.Hep aldanıyoruz zanlarımıza,kopup gidiyoruz güzel insanlardan binbir pişmanlıkla bir daha ne dönebiliyoruz ne anlatabiliyoruz derdimizi testi kırılmış parça parça olmuş neyi izah edebileceksinki ya Rabbimiz o kadar isyana hadsizlige günaha yanlışa ragmen bir samimi pişmanlık ve tevbeyle tüm kapıları sonuna kadar açıyor şükür ne kadar şükretsek azdır.Tüm pişmanlıkla günahlarıyla Rabbine sıgınanlara selam olsun.

Bu blogdaki popüler yayınlar

Nerede Kalmıştık Gezimizde...

Kalabalığın içinde gürültüden kendini soyutlamanın yolunu bulmuş insanlar! Bilenler bilir, bilmeyenler için açıklama;Sultan Ahmet meydanı.. Buranın fotograflarını ayrı bir postta yayımlayacam ama ; Kutsal emanetler bölümünün kuyruğunu şimdiden görün istedim ;) Dikili taş (merak edenler tarihini googleden araştırıp okusun lütfen) S.Ahmet arka sokaklarında güzel yerler var Caminin dış avlusunda oturup hem dinlenip hem de geleni geçeni izleyebilirsiniz benim gibi ;) Sultan Ahmet Cami Girişi Kalabalığı görüyorsunuz değil mi ? Kalabalık İstanbul'un göbek adı olmalı;) Tarihi binalar İstanbul'u, bahçeler de tarihi binaları süslüyor Kubbeler Diyarı! Seramik pek de yakışmış ...İyi fikir, helal olsun diyorum Arabadan inip fotoğraf çekmemi kimse beklemezdi herhalde.. Arabadan da anca bu kadar ;) Sahaflar Çarşısı (adı böyle miydi tam olarak bilemiyorum)

Dünya Değişiyor :Gazze'den Önce Gazze'den Sonra !

Uzun zaman sonra... Dünya öyle bir hal almaya başladı ki her sey yerle bir olmuş durumda ! Hüs-ü zanlarımız su-i zanlarımızla halay çekiyor biz ise hangisine tutunacağımızı şaşırdık... Var olduğunu düşündüğümüz her şeyi kapitalizm ağzına aldı çiğnedi yuttu şimdi ise sindirilmek üzere midesine indirdi, eğer ki genel cerrahi ile inandığımız insani vasıflarımızı onun midesinden almazsak umutlarımız batıdan doğacak !!! Buraya bir virgül koyup yazıma devam edeceğim ,üzerine uzun bir yazı yazmak niyetiyle ! iyi ve kötü diye bize öğretilenlerin allak bullak olduğu devrin zavallılarıyız hepimiz !  Dün bize ''Gavur '' diye öğretilen insanlar bugün Gazze'de işlenen katliama en yüksek ses ile karşı olduklarını haykırıyorlar ''Müslüman Alemi'' dediğimiz ülkelerin yöneticileri  ise milyonlarca dolar karşılığı konsere çağırdıkları Jennifer Lopez konserinde çılgınca eğleniyorlar !! Genelleme yapmayacağım zira Müslüman kardeşlerimizin yaşadıkları topraklarda yönetic...

Pabuç, 4 Yaşında ! (2009-2013)

İlk yazmaya başladığımda aklımda pek bir şey yoktu. Seviyordum yazmayı ve başladım bir şekilde.Sonradan yazdıkça ve özellikle okundukça hayatıma farklı ve güzel bir pencerenin açılmış olduğunu gördüm,mutlu oldum. Yazdıkça  yazılarım daha düzelmeye başladı ,yazacak şeyleri görmeye başladım gündelik yaşantım içinde,kendimi çok daha iyi ifade etmeye başladım. Görmesem de duymasam da çok güzel insanların varlığını hissedip mutlu oldum, dünyaya bakışımı değiştiren yazılar okudum,yazdıklarından da öte güzel yüreklere sahip kişilerin varlığına şahit oldum, dostlarım oldu dertleştik güldük bazen dünyayı kurtarmak için kolları sıvadık. Yüreğimin sesini eşlik edenler oldu varlığı bana mutluluk kaynağı... Hiç ummadığım kişilerden (net ortamı dışında) ummadığım tepkiler aldım, şaşkınlıkla karışık mutluluklar yaşadım. Beni hiç görmeden sadece güzel görüşleriyle değer veren kişilerin dualarını aldım,dertlerine ortak olduklarım oldu ya da sevinçlerini paylaştıklarım. Kardeşim dediklerim o...