Ana içeriğe atla

Kayıp Aranıyor !

Sanki bir duman gelmiş solukla insanların bünyesine yerleşmiş ve düşünme melekelerini kullanamaz hale getirmiş gibi ! Önemli olanlar ötelenmiş, en boş şeyler önemli olmuş ! İnsanlığın ciddi anlamda tatil(!) ihtiyacı var öyle böyle değil adam akıllı bir tatile (ıssız adalarda kafasını iki elinin arasına alıp düşünecek şekilde)ihtiyacı var ! Dünyayı ne hale getirdiğine uzun uzun bakmalı ''insanlık!'' Var olan tüm canlılara  dünyayı nasıl da yaşanmaz kıldığını görmeli !... İnsan olmasa, Dünyanın tüm canlılara Cennet olduğunu ve Şeytanın Rabbine verdiği sözü nasıl da usanmadan tuttuğunu fark etmeli ve aklını başına almalı ''insanlık!''

Gerçi ''İnsanlık''diyorum ama yanına bir de ünlem işareti koyuyorum varlığından şüphede olduğum için ! İnsan/lar var ama insanlık yok gibi ; yanılıyorsam bunca zulüm neden nasıl işleniyor ? Bu olanlar asla bitkilerin ya da hayvanların suçu değil tek suçlu nefsini ilah edinmiş, varlığını üçbeş kuruşa, dünya menfaatine satmış olan İnsan/lık ! Düzelir mi bilemiyorum .sadece:'' iyi ki dünya fani!'' diyorum ...................................



Yorumlar

Unknown dedi ki…
Aslında küçükte olsa herkes elinden geleni yapmalı bence. En azından insanlık yerine iki elimizin arasına alabiliriz başımızı. Düşünenlerden oluruz inşallah.
Unknown dedi ki…
Yazılarınla yeniden buluşmak hoş...
Elif Kararlı dedi ki…
@Unknown,
düşünmek insanlığın en son yaptığı şey onun için dünyanın hali içler acısı maalesef...

@Abdulaziz Abdulaziz,
ama ben adınızı ilk defa görüyorum ! :)
Unknown dedi ki…
İlk yorum da bana ait ama neden ismim çıkmadı, anlayamadım. Neyse sorun değilde...
Daha önce sevdiğim bir lakapla takip ediyordum yazılarınızı. Bilmem hatırlayabilecek misiniz? "Aliyah" lakabıyla hem burda hem twitterdaydım.
Elif Kararlı dedi ki…
evet Aliyah hatırladım :)
Unknown dedi ki…
İsminizi unutmustum. Sadece blogunuzu ve pabuçlarinizi hatirliyordum. Pabuclarinizdan buldum profilinizi ve takibe aldım. Sorun olmasın diye kim oldugumu hatirlatmak istedim
Elif Kararlı dedi ki…
Teşekkürler..

Sayfanın başında face adresim de var oradan da takip edebilirsiniz..

Bu blogdaki popüler yayınlar

Nerede Kalmıştık Gezimizde...

Kalabalığın içinde gürültüden kendini soyutlamanın yolunu bulmuş insanlar! Bilenler bilir, bilmeyenler için açıklama;Sultan Ahmet meydanı.. Buranın fotograflarını ayrı bir postta yayımlayacam ama ; Kutsal emanetler bölümünün kuyruğunu şimdiden görün istedim ;) Dikili taş (merak edenler tarihini googleden araştırıp okusun lütfen) S.Ahmet arka sokaklarında güzel yerler var Caminin dış avlusunda oturup hem dinlenip hem de geleni geçeni izleyebilirsiniz benim gibi ;) Sultan Ahmet Cami Girişi Kalabalığı görüyorsunuz değil mi ? Kalabalık İstanbul'un göbek adı olmalı;) Tarihi binalar İstanbul'u, bahçeler de tarihi binaları süslüyor Kubbeler Diyarı! Seramik pek de yakışmış ...İyi fikir, helal olsun diyorum Arabadan inip fotoğraf çekmemi kimse beklemezdi herhalde.. Arabadan da anca bu kadar ;) Sahaflar Çarşısı (adı böyle miydi tam olarak bilemiyorum)

Dünya Değişiyor :Gazze'den Önce Gazze'den Sonra !

Uzun zaman sonra... Dünya öyle bir hal almaya başladı ki her sey yerle bir olmuş durumda ! Hüs-ü zanlarımız su-i zanlarımızla halay çekiyor biz ise hangisine tutunacağımızı şaşırdık... Var olduğunu düşündüğümüz her şeyi kapitalizm ağzına aldı çiğnedi yuttu şimdi ise sindirilmek üzere midesine indirdi, eğer ki genel cerrahi ile inandığımız insani vasıflarımızı onun midesinden almazsak umutlarımız batıdan doğacak !!! Buraya bir virgül koyup yazıma devam edeceğim ,üzerine uzun bir yazı yazmak niyetiyle ! iyi ve kötü diye bize öğretilenlerin allak bullak olduğu devrin zavallılarıyız hepimiz !  Dün bize ''Gavur '' diye öğretilen insanlar bugün Gazze'de işlenen katliama en yüksek ses ile karşı olduklarını haykırıyorlar ''Müslüman Alemi'' dediğimiz ülkelerin yöneticileri  ise milyonlarca dolar karşılığı konsere çağırdıkları Jennifer Lopez konserinde çılgınca eğleniyorlar !! Genelleme yapmayacağım zira Müslüman kardeşlerimizin yaşadıkları topraklarda yönetic...

Pabuç, 4 Yaşında ! (2009-2013)

İlk yazmaya başladığımda aklımda pek bir şey yoktu. Seviyordum yazmayı ve başladım bir şekilde.Sonradan yazdıkça ve özellikle okundukça hayatıma farklı ve güzel bir pencerenin açılmış olduğunu gördüm,mutlu oldum. Yazdıkça  yazılarım daha düzelmeye başladı ,yazacak şeyleri görmeye başladım gündelik yaşantım içinde,kendimi çok daha iyi ifade etmeye başladım. Görmesem de duymasam da çok güzel insanların varlığını hissedip mutlu oldum, dünyaya bakışımı değiştiren yazılar okudum,yazdıklarından da öte güzel yüreklere sahip kişilerin varlığına şahit oldum, dostlarım oldu dertleştik güldük bazen dünyayı kurtarmak için kolları sıvadık. Yüreğimin sesini eşlik edenler oldu varlığı bana mutluluk kaynağı... Hiç ummadığım kişilerden (net ortamı dışında) ummadığım tepkiler aldım, şaşkınlıkla karışık mutluluklar yaşadım. Beni hiç görmeden sadece güzel görüşleriyle değer veren kişilerin dualarını aldım,dertlerine ortak olduklarım oldu ya da sevinçlerini paylaştıklarım. Kardeşim dediklerim o...