Bazen Ne Zor !

  Her şeyi anlatamazsın ki ,anlatmaya kalksan kelimelerin kifayetsiz kalacağı durumlar da var hayatta ! Yazabildiklerin ya da söylediklerin hissettiklerinin/düşündüklerinin yanında devede kulak misali.Durum bu olunca insan nasıl ve ne kadar ifade edebilir ki kendini karşısındakine; ve nasıl diyebilir ki :''Beni yanlış anlıyorsun ''diye.....Eksik ifade ettiğin için eksik de anlaşılaşcaksın ve insanlar o eksiklikleri önyargılarıyla ve zanlarıyla dolduracak ve sen bunlardan kaçamayacaksın!...


  İnsan en çok da ne kadar sevmiş olduğunu iyi ifade edebilmek istiyor.Nefreti zaten anlatmaya gerek kalmadan yüz ifadesi ve bakışlar anlatıyor.Ama bazen bir tatlı tebessüm ne kadar sevdiğini anlatamıyor! Nefret hem kolay hem de kolay ifade ediliyor ama sevgi öyle mi !......................................

  Gözlerinin içine bakıp orada kalmaktır bazen, sarılmaktır hiç konuşmadan ve anı unutmaktır,bazen en zor anda bir tebessümle gözlerinin içine gülümsemektir,şiir olup akmaktır yüreğine,şarkı olup götürmektir sevdiğini hayal dünyasına,ya da sevdiği yemeği gördüğünde bile aklına gelmesidir ve bir ısırık alamamaktır yediğin çikolatadan...Onu düşünüp kendi kendine gülümsemek,aradığında heyecanlanmaktır belki de..Ya da küçük bir çocuğu mutlu ettiğinde o masum bakışın senin içini ısıtmasıdır...Güzeldir sevmek ama ifade edebilmek için asla bir tek şey yetmez..İstersin ki her hücrende sevgiyi/ni hissettiğini bilsin karşındaki ve mutlu olsun bu derece sevildiğinden....Bazende yapamazsın işte kalırsın duygularınla ortada ve; ne ses çıkarabilirsin ne cümle kurabilirsin ne de gözlerinin içine bakabilirsin...

  Zordur bazen  sevdiğini söylemek/söyleyememek de, ifade etmek/edememek de,yaşamak da... Güzeldir de tarif edecek sözcükler gelmez diline ya da cesaret edemez ağzından dökülmeye...Bakışlarından okunmayı bekler durur ve anlaşılmayı bekler öylece..................................