Hemen yanı başındaki bankta yatan evsize rağmen, şaşalı görüntüsünden ödün vermeyen camilerden yapılan çağrı o kişiyi doyurmaya değil de ibadete ise bu neye davettir ? Günü kuru ekmekle geçiren evsize rağmen,tuttuğun oruç onu doyurmak yerine sana iftarda çekeceğin ziyafeti hatırlatıyorsa bu hangi dinin emridir? insanlar ölürken,zulüm görürken, ellerine tezbih tutuşturanlar hangi dine hizmet ediyor?
Eğer bir din gözünü kapatmayı emrediyorsa, körü körüne itaat ı sana dayatıyorsa biliyorum ki o din afyondur. Allah ın gönderdiği hak din değildir ve bunu söylediğim için toplumdan dışlanıyor isem ne mutlu bana, çünkü görüp susanlardan uzağım .
Allah herkesi doğru yola iletsin.''
Gökhan Tunç'un kalemzade.net sitesine bıraktığı yorumdur (Bakınız)
Yorumlar
Fazladan yediğimiz bir lokmanın vebali var. O fazladan yediğimiz lokmada binlerce aç insanın hakkı var; diyerek bir tutum içinde olmalıyız. Bu sadece yediğimz lokmada değil, herşeyrde geçerlidir.
Oysa namaza çağıran müeszzinin kendisi dahil, imamdan cemaatine kadar, tek bir canlı organizmadır. Camiye giden herkes birbirine sorar ensar ve muhacirin gibi; birbirinin dertlerine, sıkıntı ve mihnetlarine, sevincine ortak olurlar. Camiler, Allah katında her anlamda kul olarak eşitlendiği mabetlerdir.
Şöyle bir şeyde var bu arada. Aynı güne denk gelmesi ilginç olmuş.
http://www.afilifilintalar.com/metin-merkezli-okumaya-eski-bir-bakis
Düşüncemi ifade etme adına ,Beled Suresinden anladıklarım üzerine bir kaç söz söylemek istiyorum;
Biz bir beldeye girdik,ve burada kendilerini üstün görenler, mallarıyla övünenler, ölümü düşünmeyenler, az bir paylaşımla kurtulacaklarını sananlar, umursamayanlar , ibadeti yaşamdan ayranlar, dini çıkarlarına alet edenler ve dahası var.
Allah bunları görmem için iki göz vermedi mi? duymam için iki kulak ? ve anlatmam için bir dil ?
Ve Allah bana iki yol gösterdi; Sarp yokuşa saldırmam gerektiğini, zorlu zamanlarda ezilenlerin, miskinlerin , hakkı yenilenlerin yanında bulunmam gerektiği ama biz sarp yokuşa saldırmak yerine onları ikinci plana attık, kendimizi kurtarmanın peşine düştük, 3 maymunu oynadık. İbadetleri faydasız, içi boşaltılmış ritüellere çevirdik,sorunları konuşacağımız yerde iki rekat namazla her şeyin çözüleceğine inandık, oruç ayında fakirlerden çok kendimize en güzel ziyafetleri verdik, zekata sıra gelince Kuran da geçen açık emirler yerine işimize gelen hadisleri aldık ve çok daha fazlası...
Halbuki ibadet kelimesinin geçtiği yerlerde Allah insana sadece namazı değil adaleti sağlamayı,güzel davranmayı,temizlenmeyi,farkında olmayı, şımarmamayı da öğütler.
4.36 - Allah'a kulluk edin. O'na hiçbir şeyi ortak koşmayın. Ana-babaya, akrabaya, yetim ve öksüzlere, çaresizlere, yakın komşuya, uzak komşuya, yanınızdaki arkadaşa, yolda kalmışa, size bağımlı olanlara iyi ve güzel davranın. Allah, kasılıp böbürlenen şımarıkları sevmez.
Ali Şeriatinin bu sözü onun amacını güzelce açıklıyor.
SORUMLUYUZ....
Bir toplumdan söz ediyoruz ki yarısı uyumuş ve efsunlaşmış, diğer yarısı ise uyanık ama kaçmakta. Biz bu efsunlaşmış uyuyanları uyandırıp ayakta durmalarını ve kaçanları geri getirip kalmalarını sağlamak istiyoruz!
[Ali Şeriati || Aşina Yüzlerle]