Neydi!..

Fotoğraf bana ait değil,sahibine teşekkür ederim !

Neydi;

sana aklında olmayanları yaptıran ve söyleten.

Unuttuğun duyguları canlandıran, merakla gelen ilgileri vazgeçilmezlerine katan.

Bildiğini sandığın ama belki de hiç bilmediğim gerçekleri tarif bile edemeyecek şekilde hayatına sokan.Şaşırtan,hayretle izleten,hissettiren,ummadığın anda  baş ucunda bitiveren,özleten ve özledikçe artan,açıklaması sözlere dökülemeyen,her daim aranan,Pazartesileri Cumartesi tadıyla yaşatan,yanından geçip  gittiğin çiçeklere dikkatle baktıran o duygu....

Hani yalan olduğunu savunuyordun ya,bu devirde imkansızdı ya,her şeyin yalan olduğu  gibi o da yalandı ya,o yaşanan değil özlenendi ya...Bunları düşünüyordun ya ne oldu şimdi de kendini inanmadığın bir gerçeğin içinde buldun!

Bir günlük yokluğun bir aymış gibi geldiği o duyguyu ne oldu da yüreğindeki tahta oturttun! Büyük mü konuştun, birilerini mi kınadın,çok mu hayallerinden uzaklaştın.Şimdi merakla sanmaların arasından o duygunun sıyrılıp çıkmasına izin verdin ve dalgalandırdın.

Bir süreç miydi yoksa bir anlık mıydı başlangıcı? Bir kelebeğin kanadı kadar narin bir oluşum, bir o kadar da renkli ama belirsiz geleceği...Anı değerli kılan ,bakışını berraklaştıran,hislerini arındıran,tüm karmaşadan seni alıp dinginliğin orta yerine oturtan,çalmasa bile her anında o çok sevdiğin şarkı çalıyormuş  coşkusunu veren,

hatta çoğu zaman ''gerçek mi bu! ''dediğin

adını koymaktan kaçtığın duygu...

Kuru yapraklar içinde ilk dikkatini henüz kurumamış o yaprağa çeken umut ışığın seni en zor anında düşüp kalktığın yerden kaldıran el gibi...Karda zorluk nedir bilmeden açan çiçek gibi...Güzelliğinin farkın olmayan güzel sesli bülbülün güzel melodisi gibi...

Hayat düşüp kalkmalardan ibaretse kalkmak için sebepler de önemli...Bazen sebepleri ansızın görüveririz hayatımızın orta yerinde ;hayret ve mutlulukla...

Şaşkın mısın ? Verebildin mi bu durumuna bir isim..ya da boş ver bu da isimsiz olsun ne çıkar.Mühim olan hissettiklerin ve sana hissettiren değil mi ? Hayatın içinde güzel es'ler de olmalı ki yaşamın tadına varabilelim değil mi...Sevgiyle gülmeli yüzler yürekler ki; 

güldüre bilelim yüzleri, coşturabilelim yürekleri..

İnanmasan da, yaşarken  adını koyamasan da,sonu belirsiz olduğu kadar anı kıymetlendiren ve

iyi ki var dedirten o duygu!

Neydi,kaçarken yakalandığın sağanak misali bu duygu yağmuru!