Belki de yanlıştı sevmek,
Belki de yanlışların içinde arandı sevilmeler..
Dönüp maziye baktığımızda zaten güzel anlar değil miydi hatırlayacaklarımız.
Neden üzülüyoruz ki o zaman
Bizi acı ile olgunlaştıracak olan yaşanmışlıklara..
Belki de yanıldım evet yanıldım, bu bir bitmişlik değil ki
insan olmak zaten kusurlu olmak değil mi?
Herkes gibi ben de yanıldım
Yanlış yaptım
Kırıldım
kandırıldım
sandım yanıldım,
mutlu olduğumu sandım
Vuruldum
vurgun yedim..
Hayat bu değil mi zaten
acı ile tatlı arası gelgitler zinciri..
Aradığım belki de sen değil bendim
Sende gördüğüm kendimde arayıp da bulamadığımdı.
İçimde var olan ama dışarıya çıkarmaya korktuğum
gerçekleştiremediğim hayallerimdi..
Hayat zaten bir karmaşadan ibaret değil miydi?
Tek sorun benim arayışlarım
sanışlarım
mutluluklarım
üzüntülerim
kırılmalarım değil ki!
Benim de dahil olduğum
kocaman bir aile içinde
hep beraber;
yanlış yapmalar,mükemmeli arayışlar,
kavgalarda karşılaşmalar
güzellikleri paylaşmalar
saman alevi sevinçler
incir çekirdeğini doldurmayan sebeplerle bir birine girişler
pişman oluşlar
tekrar edişler,
sevmeler sevildiğini sanmalar
yıkılışlar yeniden dirilişler
endişeler telaşlar
her zaman arayışlar
kendini ifade edemeyişler
izleyişler,dinleyişler,zannedişler
her şeye rağmen umut edişlerden mevcut,
doğum ile ölüm arasında geçen bir
varış için yarış savaşı
değil mi hayat!
Belki de yanılıyorum
bundan önceki tüm yanılmalarım gibi.
Belki hiç sevilmedim
Belki de sandıklarımın tümü yalandı.
Umut ettiklerim
Hayal kurduklarım gerçekleşmeyecek belki de..
Hayat belki de insanın kendini kandırabilmesidir..
Kim bilir,belki de ben de yalanım
Bana ait her şey de...
