Ana içeriğe atla

Kararsızlık...



Bazen yanlış yaptığınızı düşünürsünüz ve çıkamazsınız işin içinden.Hani hayal kurarsınız ama imkansızlığına rağmen hayali kurmaya devam edersiniz  bunun gibi  bir durum.
Yanlışı nerede yapmaya başladınız ve kendinizi bu durumda bulana kadar aklınız neredeydi ? Cevabını veremezsiniz.Gerçi neye göre ve niçin ''hata''dır bu düşündüğünüz, buna bile cevabınız yoktur..Hatta ''hata''dediğiniz durumun içinde olmaya da alışırsınız..Hem çıkmak için kendinizi zorlarsınız hem de arkanızdan sizi çeken ''çıkma''diyen yanınıza kulağınızı tıkayamazsınız..
Belki de sizin için hata değildir yapılan şey ;başkalarının gözüyle baktığınızda hatadır...Sizi muallakta bırakan sebep de bundandır belki!..
Yine de kararsızlığınıza neden olan durum, sizi üzecek şeylere doğru yol alıyorsa çıkmak istemeseniz de çıkmak için zorlamalısınız kendinizi...
Zor durumlarda çıkmazlarda kalabiliyor insan,
farklı farklı konularda...



Yorumlar

Adsız dedi ki…
Öyle bir durum işte...
Elif Kararlı dedi ki…
yoksa sen bana ''Haklısın ''mı demek istedin ;)
Unknown dedi ki…
İkilem... Çoğu kez insanları yoran, yıpratan bir ikilem. Ama bence çoğu insan mutsuz olsada bu ikilemden çıkmak istemiyor. Yaptığının doğru olduğunu yada en azından bi gün doğru olacağını etrafının yaptığının doğru olduğunu düşüneceği günü bekliyor. Bu da hayatın bize oynadığı en büyük ikilemlerden biri sanırım.
Çok mu konuştum çok mu karıştırdım ne :)
Unknown dedi ki…
Ben bu kadar karamsarlığa bağlamışım kararsızlığımı,birde karşıma bu yazı çıktı,gelde işin içinden çık :))
Elif Kararlı dedi ki…
/MELEK BAHAR,
Hiç bir fikrim yok gerçi bunu yazımda da belirtmiştim..yorumunuz için çok teşekkür ederim.


/Gökhan Tunç,
kötü olmuş o zaman..İnsan iyi ile kötü arasında çok hızlı gidip geliyor bu da çok enteresan...
gelibolu17 dedi ki…
Ne bileyim nasıl anlaşılmaz bir durumdur bu böyle....
Olur bazen böyle şeyler insanız kafamız karışabilir,başkasının doğrusu bizim yanlışımız olduğu gibi,bizim doğrumuzda başkasının yanlışı olabilir...
Elif Kararlı dedi ki…
/Gelibolu17,
hayatta neyi tam anladım ki bunu anlayayım da diyorum kendime..Nasılsa anlamayacam sadece yaşayacam diyorum ve sonra da ''ammaaaaaan''diyorum;ne yapayım...

Sevgiler..
Unknown dedi ki…
Klişe yorumlara neden haksızlık yapıldığını çözemiyorum bazen... "bildiğim bir şey varsa o da hiç bir şey bilmediğimdir" ne kadar anlamlı geliyor... Bir kamyoncunun kamyonunu sözlemesede,arada kendini teselliye yarıyor.Tıpkı bir hiçlikte yaşadığını farkedince,her şeyin bir hiç olduğunu düşünğün gibi...
Elif Kararlı dedi ki…
Ben mi haksızlık yaptım anlamadım! Ama yapmıştı olabilirim ...hiç olmadığımızda inat etsek de hepimiz bir düzenin dişlileriyiz...ammaaaan işte ömür geçiyor
Unknown dedi ki…
Haksızlık mı yaptın? sorun değil! Kendimizi affedemiyoruz ama başkalarını ettiğimizi idaa ediyoruz,seni de edebilirim yani :)) sanırım ben kendime konuşuyorum bu aralar,topluma topu gönderiyorum,onları eleştiriyorum kendimce..kendiminde bu toplumda yaşadığı ihtimalini göz ardı ederek tabi ki! Düşünüyorum düşünüyorum ve yine düşünüyorum fakat bulmaya dahi yaklaşmıyorum, ben ne zaman bu kadar ikilemlerde kaybolmaya başladım.. kaybolduğum yeri bulsam belki yardımı olur..neyse ya ömür geçiyor ya işte en çok şükrü hakkeden şey !!! yaratan boşuna sınırlı tutmamış hayatı yani !!!
Elif Kararlı dedi ki…
Aslında toplumu eleştirirken kendimizde eleştiriyoruz farkında olmadan
Büşra Bayram dedi ki…
Şu hayatta ben kadar kararsızı var mıdır acaba :/ en berbat duygulardan bi'tanesidir.
Volkan DENİZ dedi ki…
Tamam anladım da sorun neydi tam olarak :)
Elif Kararlı dedi ki…
Sorunu da başka zaman yazarım;)
Bâd-ı Sabâ dedi ki…
@ Pabuç

Yine insanı okuyan bir yazı olmuş, fevkalâde çıkarımlar; teşekkür ederiz efendim.
Elif Kararlı dedi ki…
@hayal metal yalnız değilsin;)
Elif Kararlı dedi ki…
Çok tık ederim yorumunuzu görmek ne güzel
Elif Kararlı dedi ki…
Teşekkür olacaktı ;

Bu blogdaki popüler yayınlar

Nerede Kalmıştık Gezimizde...

Kalabalığın içinde gürültüden kendini soyutlamanın yolunu bulmuş insanlar! Bilenler bilir, bilmeyenler için açıklama;Sultan Ahmet meydanı.. Buranın fotograflarını ayrı bir postta yayımlayacam ama ; Kutsal emanetler bölümünün kuyruğunu şimdiden görün istedim ;) Dikili taş (merak edenler tarihini googleden araştırıp okusun lütfen) S.Ahmet arka sokaklarında güzel yerler var Caminin dış avlusunda oturup hem dinlenip hem de geleni geçeni izleyebilirsiniz benim gibi ;) Sultan Ahmet Cami Girişi Kalabalığı görüyorsunuz değil mi ? Kalabalık İstanbul'un göbek adı olmalı;) Tarihi binalar İstanbul'u, bahçeler de tarihi binaları süslüyor Kubbeler Diyarı! Seramik pek de yakışmış ...İyi fikir, helal olsun diyorum Arabadan inip fotoğraf çekmemi kimse beklemezdi herhalde.. Arabadan da anca bu kadar ;) Sahaflar Çarşısı (adı böyle miydi tam olarak bilemiyorum)

Dünya Değişiyor :Gazze'den Önce Gazze'den Sonra !

Uzun zaman sonra... Dünya öyle bir hal almaya başladı ki her sey yerle bir olmuş durumda ! Hüs-ü zanlarımız su-i zanlarımızla halay çekiyor biz ise hangisine tutunacağımızı şaşırdık... Var olduğunu düşündüğümüz her şeyi kapitalizm ağzına aldı çiğnedi yuttu şimdi ise sindirilmek üzere midesine indirdi, eğer ki genel cerrahi ile inandığımız insani vasıflarımızı onun midesinden almazsak umutlarımız batıdan doğacak !!! Buraya bir virgül koyup yazıma devam edeceğim ,üzerine uzun bir yazı yazmak niyetiyle ! iyi ve kötü diye bize öğretilenlerin allak bullak olduğu devrin zavallılarıyız hepimiz !  Dün bize ''Gavur '' diye öğretilen insanlar bugün Gazze'de işlenen katliama en yüksek ses ile karşı olduklarını haykırıyorlar ''Müslüman Alemi'' dediğimiz ülkelerin yöneticileri  ise milyonlarca dolar karşılığı konsere çağırdıkları Jennifer Lopez konserinde çılgınca eğleniyorlar !! Genelleme yapmayacağım zira Müslüman kardeşlerimizin yaşadıkları topraklarda yönetic...

Pabuç, 4 Yaşında ! (2009-2013)

İlk yazmaya başladığımda aklımda pek bir şey yoktu. Seviyordum yazmayı ve başladım bir şekilde.Sonradan yazdıkça ve özellikle okundukça hayatıma farklı ve güzel bir pencerenin açılmış olduğunu gördüm,mutlu oldum. Yazdıkça  yazılarım daha düzelmeye başladı ,yazacak şeyleri görmeye başladım gündelik yaşantım içinde,kendimi çok daha iyi ifade etmeye başladım. Görmesem de duymasam da çok güzel insanların varlığını hissedip mutlu oldum, dünyaya bakışımı değiştiren yazılar okudum,yazdıklarından da öte güzel yüreklere sahip kişilerin varlığına şahit oldum, dostlarım oldu dertleştik güldük bazen dünyayı kurtarmak için kolları sıvadık. Yüreğimin sesini eşlik edenler oldu varlığı bana mutluluk kaynağı... Hiç ummadığım kişilerden (net ortamı dışında) ummadığım tepkiler aldım, şaşkınlıkla karışık mutluluklar yaşadım. Beni hiç görmeden sadece güzel görüşleriyle değer veren kişilerin dualarını aldım,dertlerine ortak olduklarım oldu ya da sevinçlerini paylaştıklarım. Kardeşim dediklerim o...