Güneşli, Hafif Rüzgarlı Bir Gün ve Benim Dünyam

Yine gerçeklerle yüz yüze geldiğim, sürekli yok ''muş'' gibi yaptığım, gerçeklerin gün yüzüne çıktığı o berbat günlerden biri..Hava güneşli hafif de rüzgarlı çıkıp biraz dolaştım ama berbatlık hala duruyor!

İnsanın hiç kimseye;annesine babasına kardeşine ya da en yakın dostuna bile diyemediği sıkıntıları oluyor.Herkesin kendine saklı sırları oluyor yani! Desen de bir şeyin değişmeyeceğin sırlar zinciri.

Her şey bitiyor zamanla ,hem de her şey..Bazıları bitince başkaları geliyor bazıları bitince yerinde sadece boşluklar kalıyor...Yeri dolsun diye uğraşmıyorsun bile..O boşluklar insanın bazı şeylere inancını da zayıflatıyor.Var olan güzel olan şeyleri de yok görmeye başlıyorsun.Ta ki bir gün var olduğunu da hatırlatan birileri karşına çıkana kadar..Gerçi geç karşılaşmaların da faydası oluyor mu cevap veremiyorum...Mutlulukla birlikte bazen de hüzün oluyor geç gelen her şey(!) içimizdeki eksiklikleri hatırlattıkları için...

Bir çok şey yazasım var bu gün.Mesela; bir çok defa adım attığım halde karşıdan olumlu bir tepki alamıyorsam artık kendim gibi olmaktan vaz geçiyorum.Böyle bir özelliğim var iyi ya da kötü...Artık karşı taraf gibi davranıyorum;vazife yapar gibi yaşıyor, vazife yapar gibi davranıyor, vazife yapar gibi kurallara uyuyorum!..Tam istenilen tip yani!!! Madem beni ben gibi görmek çok da önemli değil, o zaman ben de ''sen'' gibi olurum aynada kendini görürsün olur biter !

İnsanların sizi anlamasını beklemeyin diyorlar kendinizi ifade edin diyorlar YA! Bazı insanlarda ego/bencillik/dikbaşlılık o kadar ağır basıyor ki siz sayfalar dolusu kendinizi ifade edin düşüncelerinizi açıklayın ASLA ama ASLA değişen bir şey olmuyor.Anlamak istemeyen anlamıyor, üstelik büyük bir inatla kendi istediği gibi anlayıp bir de üzerine suçlayıcı yorumlar yapıyor.Böyle bir durumda ne yapılabilir ki! Hala kendini ifade etmenin ne anlamı kalır ki?  Boşa kürek çekmek sanırım bu durumlar için de geçerli.

İşte ben bu durumlarda pes ediyorum.Çünkü anlaşılmamak, bencillik ve duyarsızlık benim yüreğimde bitiriyor bazı şeyleri.Sabrı,güveni ve hatta sevgiyi de..Sevgi sorgulanmaya başladığı zaman zaten bir şeyler silinmeye başlamıştır diye düşünüyorum.Devamında düzelmesi için uğraşmanın anlamı var mı ?Tek taraflı çabanın insanlara bir kazancı olur mu ? Ben hiç sanmıyorum...Çünkü ben yapabildiğim yere kadar uğraş veriyorum ve karşımda zerre kadar değişim olmuyorsa pes ediyorum çünkü gücüm yok başkaları için de harcayacak.Bu bencillik mi bilmiyorum ama bir insan sadece kendini doğru görüyor, karşı tarafı dinleyip anlamaya çalışmıyorsa o insanla iletişim kurmanın pek anlamı yok diye düşünüyorum.Anlamak istiyorsan dinlersin ve üzerinde düşünürsün ;ortada bir sorun varsa asla tek taraflı değildir bunu kabullenmelisin!...

Güzel güneşli ve az rüzgarlı bir gün ve ben...Bu gün de bitecek öyle ya da böyle..kalbimin bir yerlerinde hala bir ümit hala biraz sevgi hala biraz aşk kırıntısı kalacak her şeye rağmen!...Kendim için....Ben'i unutmamam için...Yaşamak için...

Ya Fettah!... 

Herkes Aynı Hayatta,Kendini Bi'şey sanma!