EKSİK YANIM

Acaba şimdi ne yapıyorsun..Hangi düşüncelerdesin,

Senin de canın bir şeylere sıkılıyor mu ?

Sen de kızdın mı birine, birilerine?

Aklına takılan şey bir türlü gitmiyor mu senden de?

Korkuların var mı senin de?

Onları aşmayı başarabiliyor musun yoksa onlar hiç yokmuş gibi mi yapıyorsun?

Nasıl başa çıkıyorsun sorunlarla?

 Bir ben miyim acaba,sorunlar konusunda bir şey yapmaya mecali olmayan?

Mutluyken mi yoksa en mutsuzken mi kendimi tanıyamıyorum karar veremedim.

Ama mutluyken çok sevimli biri olabiliyorum 

Mutsuzken de kendimi bile çekemeyen bir yaratığa dönüyorum...İki zıt karakteri içimde barındırıyorum.

Bunları sana anlatıyor olmam seni kendim gibi bilmemden ki, bu da benim için asla sıradan bir şey değil.

Kişi herkesi kendi gibi bilirmiş lafı benim için farklı anlamlar içeriyor. 

Ben yalnız benim yüreğime dokunabilen,

Neyi nasıl dediğimden çok neden dediğimle ilgilenen 

Ve beni hissedebilen anlayabilen kişileri kendim gibi bilirim...Kendime yakın bilirim...

Canıma kazanç bilirim...

Sevdiğim sevildiğim,

İstediğimi rahat bir şekilde söyleyebildiğim,

Yüreğimde yer verdiğim,

Desteğiyle yoluma devam ettiğim,

Hatalarıma beraber gülebildiğim,

Yanında hata yapmaktan çekinmediğim,

Kırmaktan çekindiğim,

Anı mı kıymetlendirdiğim,

Beklentisiz sevdiğim,

Sevildiğimi hissettiğim,

Dostluk kavramını doldurabildiğimdir,

Benim eksik kalan yanımdır,

Hatırladığımda yüzümde tebessüm olandır,

Kendim gibi bildiğim...