Hayat İşte...Öyle işte...

   Fiziksel özelliklerim ile ilgili iltifatları üzerime almamaya çalışırım(alır yan cebime koyar, başkalarına dağıtırım üzerine de böyle berbat espri yaparım) Malum benim elimde olan bir şey değil, bedenimiz/görüntümüz bize seçmeden verilmiş bir şey.Onun için iyi ya da kötü düşünceleri çok da kafaya takmamak gerektiğini düşünüyorum (gerçi güzel olmamamın da rahatlığıyla da konuşuyorum böyle) Fakat insani yönlerimle ilgili güzel düşünceler aktarıldığında ne bileyim hoşuma gidiyor. Enaniyet değil bu ,sadece doğru taraftayım diye düşünmek hoş bir şey..Kötü (sevimsiz, çekilmez,fesat,tehlikeli) biri olduğunuz söylense hiç hoşunuza gider mi? Tabi ki gitmez ,benim de gitmez çünkü öyle biri değilim olmak da istemiyorum. Ama biri yanımdayken mutlu oluyorsa, tebessüm edebiliyorsa, kendini rahat hissediyorsa,kendini bana yakın hissediyorsa ya da insanlara bir faydam dokunabiliyorsa kendimi iyi hissediyorum.Bunun dile getirilmesi de ruhuma huzur veriyor.Bu enaniyet falan değil, kalpleri Allah biliyor.

  Dün ilk tanıştığım biriyle yarım saatlik bir sohbet yaptık ayrılırken ''Sizi tanımak çok güzeldi,çok hoş birisniz sizinle görüşmeye devam etmek isterim''dedi.Bu beni çok mutlu etti.Uzun zamandır içinden çıkmakta zorlandığım ruhsal karanlıklar(ım)dan çıkmış olduğum, hiç tanımadığım biri tarafından dile getirilmiş oldu benim için.Gerçi o hiç alışamadığım beni yıpratan durumdan çıkmama yardımcı olan bir kaç dostum vardı,sağolsunlar... Onların yardımları sonucunda çıkmış olduğum bunalım halinden sonra bu bayandan bu sözleri duymak çok iyi geldi bana.''Daha çocuk yanın (asıl sen) ölmemiş be Elif!'' dedim kendi kendime...Umarım geçen dönemdeki halimi bir daha yaşamam, Rabbim hiç kimseye de yaşatmasın ...İnsan kendin tanıyamaz oluyor ve hayatının da hiç bir anlamı kalmıyor öyle tuhaf bir dönem...Yaşamam gerekiyordu demek ki yaşadım ,çok şükür ki çıktım sıyrıldım o durumdan...

  Hayatın içinden...Hayat işte...Öyle işte...

Bilin bakalım ne dinliyorum ben şimdi ;)