Yapmayın Bunu!..

Bizi(herkes kendini koyabilir buraya) biz olarak kabul etmeyip kendi kafalarında oluşturdukları zanlarına göre görülmesine sinir oluyorum sinir oluyorum yine sinir oluyorum...Bırakın bizim peşimi artık diyorum dinletemiyorum...Bırakın müdahale etmeyi hayatlarımıza,bakışlarımıza,düşüncelerimize,davranışlarımıza..Bize bahşedilen bir yaşamımız var ve bunu da elimizden alıp sizin istediğiniz gibi geçirmemizi nasıl bekliyor,istiyor,üstelik buna mecbur bırakıyorsunuz...Kendinizi ne sanıyorsunuz ressam falan mı ? Yeni baştan istediğiniz şekli verip, istediğiniz renge boyaya bileceğinizi mi sanıyorsunuz bizleri ?

Birilerinin hayatını elinden almak için nasıl da bu kadar bencil olabiliyorsunuz,yapmayın bunu.Bırakın istediğimiz hataları yapalım ve sonunda biz ders alayım.İstemiyoruz sizin istediğiniz kalıplar içinde yer almayı,istemiyoruz sizin zanlarınız etrafında kısıtlı kalmayı,istemiyoruz sizin eleştirilerinize maruz kalmayı istemiyoruz!...Boğuyorsunuz bizi,bıktırıyorsunuz,usandırıyorsunuz...Neden özgürlükleri kısıtlama konusunda da bu kadar inatçısınız? Hayatlara müdahale etmemeyi,saygı duymayı,dinleyip hak vermeyi neden denemiyorsunuz ? Dinlemek,hak vermek,saygı duymak neden bu kadar zor sizler için ? Sevgileri tüketiyorsunuz yavaş yavaş neden bunu önemsemiyorsunuz!....

Sizin yanlış olduğunuzu bile bile sessiz kalmaya itiyorsunuz bizleri!Çünkü biliyoruz ki konuşsak/anlatsak karşımızda anlayacak biri kişi olmayacak! Tüketiyorsunuz içimizdeki sevginizi,yok etmeye doğru sürüklüyorsunuz...Ne dinlemeyi ne de anlamayı istiyorsunuz, kendi eksikliklerinizi bizde görüp aslında kendinize kızıyor acısını bizden çıkarıyorsunuz;tüketiyorsunuz içimizdeki sevginizi, bitiriyorsunuz ve bunu bilmiyorsunuz çünkü dinlemiyorsunuz.

Kendinizi kusursuz görmek sizi farklı kılmaz yalnız kılar bilemiyorsunuz.Önemli olan aynı ortamı paylaşmak değil duyguları paylaşmak bunun bile farkında değilsiniz.İstediğiniz kadar yan yana olun aynı ortamı paylaşın kusur arama merakınız yüzünden yüreklerden uzaklaşıyorsunuz,bunu neden yapıyorsunuz! Sanırım insan yüreğinde ne kadar sevgi/saygı/merhamet varsa o kadar yakın olabiliyor yüreklere..Nasıl bakıyorsa etrafa öyle sesleniyor yüreği/içsesi insanlara...

Bırakın eleştirmeyi de kendinize bakın,kendi kusurlarınızla muhatap olup onları düzeltmeye çalışın ,yeter artık bırakın başka hayatlara müdahale etmeyi,bıktırmayın bizleri...Çünkü hiç kimse sizin zanlarından ibaret değil, hiç kimse mükemmel değil, mükemmel olma meraklısı değil..En önemli de hiç kimse sizin istediğiniz kişi olmak zorunda da değil!!!......