Kazım Koyuncu...Zuğaşi Bere

Zuğaşi Berepe Gurubunda  duymuştum adını ilk....Gerçi o gurup çok da tanınmamıştı ama Laz müziği adına büyük bir adımdı zamanında...Çok iyi tanıdığımı söyleyememem Kazım Koyuncu'yu  ama hakkında bildiğim tek gerçek şu ;işini çok iyi yapan bir sanatçıydı...Genç yaşta yitirilmiş bir değer ...Onu en iyi şarkıları anlatıyor biz de severek dinliyoruz..Karadeniz'in hırçın çocuğu şarkıların hala sevenlere eşlik ediyor..!Sen gittin ama şarkılarınla yaşıyorsun yüreklerimizde...

Allah rahmet eylesin...

Bir çok güzel şarkısı var ama bu başka;

İşte gidiyorum

Birşey demeden

Arkamı dönmeden

Şikayet etmeden

Hiçbirşey almadan

Birşey vermeden

Yol ayrılmış, görmeden gidiyorum

Ne küslük var ne pişmanlık kalbimde

Yürüyorum sanki senin yanında

Sesin uzaklaşır herbir Adımda

Ayak izim kalmadan gidiyorum

Gerdiğin tel kalbimde kırılmadı

Gönülkuşu şarkıdan yorulmadı

Bana kimse sen gibi sarılmadı

Işığımız sönmeden gidiyorum

"Bu arada; hiç başımızdan eksik olmayan gökyüzüne, günün karanlık saatlerine, ara sıra kopsa da fırtınalara, bir gün boğulacağımız denizlere, eski günlere, neler olacağını bilmesek de geleceğe, kötülüklerle dolu olsa bile tarihe, tarihin akışını düze çıkarmaya çalışan tüm güzel yüzlü çocuklara, Donkişotlar 'a, ateş hırsızlarına, Ernesto "Çe" Guevara'ya, yollara-yolculuklara, sevgililere, sevişmelere, sadece düşleyebildiğimiz olamamazlıklara, üşürken ısınmalara, her şeyden sıcak annelere, babalara ve tadını bütün bunlardan alan şarkılara kendi sıcaklığımızı gönderiyoruz. Kötü şeyler gördük. Savaşlar, katliamlar, ölen-öldürülen çocuklar gördük. Kendi dilini, kendi kültürünü, kendisini kaybeden insanlar, topluluklar gördük. Yanan köyler, kentler, ormanlar, hayvanlar gördük. Yoksul insanlar, ağlayan anneler, babalar, her gün bile bile sokaklarda ölüme koşan tinerci çocuklar gördük. Biz de öldük. Ama her şeye rağmen bu yeryüzünde şarkılar söyledik. Teşekkürler dünya."(Kazım koyuncu)