Ana içeriğe atla

Deprem Gerçeğimiz ama Ölüme Sebep Olan Binalar Gerçeğimiz Olmasın!

yıkılan evler ,yıkılan aileler,yıkılan yaşamlar:(

Yüzlerce kişi öldü, bir çok aile dağıldı:(
Yunus'u da kaybettik :(


Bunca acılar yaşanırken hala saçmalayan kişiler var ya diyecek söz bulamıyorum..İnsan içindeki nefreti  en acı durumlarda bile kusabiliyor ya...!Merhamet yürek de olmayınca istediğiniz kadar insan olduğunuzu iddea edin nafile..Başına felaket gelmiş insanlara ''oh oldu haketmişlerdi'' diyebilen biri  insan sayıla bilir mi? Merhameti olmayanın ne sevgisi, ne iyiliği ne de insanlığa faydası olur...''Nice elbiseler gördüm içinde insan yok'' sözünün canlı örnekleri bu tip insanımsılar(!)

Biz izlerken bu derece üzülüyoruz Rabbim depremi yaşayanlara ,yakınlarını kaybedenlere binlerce defa sabır versin...Yardımcıları olsun ... Çok zor bir dönemden geçiyorlar..Ben de depremi yaşamış bir şehirde yaşıyorum ve çok iyi biliyorum ne gibi sıkıntılar yaşanabilceğini...Rabbim yardımcıları olsun ve bizleri de yardım için vesile kılsın..

***

Deprem bu ülkenin gerçeği ve deprem öldürmüyor ama n'olur  ölüme sebep olan binalar da bu ülkenin gerçeği olmaktan çıksın artık...
Bizim ülkemizde neden tarih tekerrürden ibaret oluyor bunu anlamak da zorluk çekiyorum..Felaket anında halk zaten yardıma canla başla koşuyor ,neden deprem olmadan önce yapılması gerekenler yapılmıyor sormadan edemiyor insan! Hala bina altındakilere ''Sesimi duyan var mı?'' diye soruyoruz..Hala günler süren çabalar sonucu
eksik malzeme yüzünden YIKILAN bina altlarından vatandaşlar çıkarılmaya çalışılıyor!
Hala gönderilen yardımlar konusunda karışıklıklar yaşanıyor! Ne binalarımızı doğru yapabiliyoruz/yapıyoruz ne de felaket anlarında neler yapmamız konusunda bilinçleniyoruz..Suçlusu kim bilemiyorum..! Sanırım hepimiz sorumluyuz bu durumlardan!
İnşaallah bir daha deprem sonrası yaşananlar tekerrürden ibret kalmasın...

İnşaallah bu acılar bizim bilinçlenmemize(her konuda) sebep olsun..
İnşaAllah hatalarımız düzeltme ve kardeşliğimizi pekiştirme vesilesi olsun..
Amin...!



İHH: VAN yazıp 3072’ye AKUT: AKUT yazıp 2930’a KİMSEYOKMU: VAN yazıp 5777’ye KIZILAY: 2868’e boş SMS göndererek 5TL katkıda bulunabilirsiniz





Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Nerede Kalmıştık Gezimizde...

Kalabalığın içinde gürültüden kendini soyutlamanın yolunu bulmuş insanlar! Bilenler bilir, bilmeyenler için açıklama;Sultan Ahmet meydanı.. Buranın fotograflarını ayrı bir postta yayımlayacam ama ; Kutsal emanetler bölümünün kuyruğunu şimdiden görün istedim ;) Dikili taş (merak edenler tarihini googleden araştırıp okusun lütfen) S.Ahmet arka sokaklarında güzel yerler var Caminin dış avlusunda oturup hem dinlenip hem de geleni geçeni izleyebilirsiniz benim gibi ;) Sultan Ahmet Cami Girişi Kalabalığı görüyorsunuz değil mi ? Kalabalık İstanbul'un göbek adı olmalı;) Tarihi binalar İstanbul'u, bahçeler de tarihi binaları süslüyor Kubbeler Diyarı! Seramik pek de yakışmış ...İyi fikir, helal olsun diyorum Arabadan inip fotoğraf çekmemi kimse beklemezdi herhalde.. Arabadan da anca bu kadar ;) Sahaflar Çarşısı (adı böyle miydi tam olarak bilemiyorum)

Dünya Değişiyor :Gazze'den Önce Gazze'den Sonra !

Uzun zaman sonra... Dünya öyle bir hal almaya başladı ki her sey yerle bir olmuş durumda ! Hüs-ü zanlarımız su-i zanlarımızla halay çekiyor biz ise hangisine tutunacağımızı şaşırdık... Var olduğunu düşündüğümüz her şeyi kapitalizm ağzına aldı çiğnedi yuttu şimdi ise sindirilmek üzere midesine indirdi, eğer ki genel cerrahi ile inandığımız insani vasıflarımızı onun midesinden almazsak umutlarımız batıdan doğacak !!! Buraya bir virgül koyup yazıma devam edeceğim ,üzerine uzun bir yazı yazmak niyetiyle ! iyi ve kötü diye bize öğretilenlerin allak bullak olduğu devrin zavallılarıyız hepimiz !  Dün bize ''Gavur '' diye öğretilen insanlar bugün Gazze'de işlenen katliama en yüksek ses ile karşı olduklarını haykırıyorlar ''Müslüman Alemi'' dediğimiz ülkelerin yöneticileri  ise milyonlarca dolar karşılığı konsere çağırdıkları Jennifer Lopez konserinde çılgınca eğleniyorlar !! Genelleme yapmayacağım zira Müslüman kardeşlerimizin yaşadıkları topraklarda yönetic...

Pabuç, 4 Yaşında ! (2009-2013)

İlk yazmaya başladığımda aklımda pek bir şey yoktu. Seviyordum yazmayı ve başladım bir şekilde.Sonradan yazdıkça ve özellikle okundukça hayatıma farklı ve güzel bir pencerenin açılmış olduğunu gördüm,mutlu oldum. Yazdıkça  yazılarım daha düzelmeye başladı ,yazacak şeyleri görmeye başladım gündelik yaşantım içinde,kendimi çok daha iyi ifade etmeye başladım. Görmesem de duymasam da çok güzel insanların varlığını hissedip mutlu oldum, dünyaya bakışımı değiştiren yazılar okudum,yazdıklarından da öte güzel yüreklere sahip kişilerin varlığına şahit oldum, dostlarım oldu dertleştik güldük bazen dünyayı kurtarmak için kolları sıvadık. Yüreğimin sesini eşlik edenler oldu varlığı bana mutluluk kaynağı... Hiç ummadığım kişilerden (net ortamı dışında) ummadığım tepkiler aldım, şaşkınlıkla karışık mutluluklar yaşadım. Beni hiç görmeden sadece güzel görüşleriyle değer veren kişilerin dualarını aldım,dertlerine ortak olduklarım oldu ya da sevinçlerini paylaştıklarım. Kardeşim dediklerim o...