Hayırlısı Olsun...

  Üniversite sınavına ilk girdiğim yıldı..Sınavım iyi geçmişti diye düşünürken sonuç hüsran olmuştu...Ne kadar üzüldüğümü tahmin edemezsiniz.Okumayı o zamanlar her şeyden çok istiyordum.Okuyup iyi bir gazeteci olmak tek hayalimdi..Ey gidi gençlik nelerle sınırlıyorduk o zamanlar hayallerimizi;) O günü hiç unutamıyorum resmen başımdan aşağıya kaynar sular dökülmüş tüm hayallerim yerle bir olmuştu (öğrencilere bu durumu yaşatanlar utanın ,kulaklarınız çınlasın) Neyse inanılmaz bir baş ağrısı kendimi odama kapatıp saatlerce ağladığımı hatırlıyorum...Sabah kalktığımda yastığım kan içerisindeydi...Sanırım gece vücudum pes etmiş bir dur demiş olanlara ve fazla kanı (içimdeki negatifliği diyorum ben ona) dışarı atmış koca burnumun yardımıyla..Ben o manzara karşısında 2. bir şok geçirdim ki bu ikinci şok giden aklımın geri gelmesine neden oldu şükür..Korku insanı kendine getiriyor benden söylemesi dostlar..

  İşte o günden sonra aşırı bir isteğim hiç olmadı sanırım bu rahatlığım yüzünden de istediğin üç bölümden birini bile okuyamadım ve gittim şimdi adını bile söylemekten nefret ettiğim uyduruktan bir bölüm okudum...da ne olduysa..Gazeteci olmayı çok istiyordum orta okul yıllarımdan itibaren ,okul gazeteleri benden sorulurdu.Univ.yıllarında (sonradan burnumdan gelmiş olan) bir dergi olayına da girmişliğim var..Gerçi 3.sayıyı hazırlayıp basamadık o ayrı mesele...İkinci olarak nedendir bilmem Sanat Tarihi okumak istemişimdir bir de Sosyoloji.Aslında başarısız da bir öğrenci değildim neden kazanamadım buraları bilemiyorum..Nasip değilmiş, yine düşünüp canımı sıkmayayım...

 Hayallerim oldu olmaya da devam ediyor ama aşırı istemiyorum artık..Hakkımda hayırlısı neyse Rabbim onu verecektir..Neyin benim için hayırlı olup olmadığını ben bilemem ki..Neden asılıyorum ''istiyorum da istiyorum ''diye ;) Bir yastık yüzü kadar kan bana bunu hatırlattı ve kulağıma küpe yapmasam da yüreğime nasihat yaptım ''Hayırlısı Olsun''lafını..

  Belki hayallerimdeki hayata sahip olamadım ama bana verilenlerin çoğu hayal edemeyeceğim kadar da güzel (çok şükür) Hala hayallerim var ve hala ümitlerim de var..Yapmak istediklerim şimdi kendimi vasıta kılacak şeyler..Daha çok insanlar için yapmak istediklerim var ve bu yolda ilerlediğimi de düşünüyorum...Belki de hayallerini değil de cesaret edebildiklerini yaşıyor insan..Ben çok cesur biri sayılmam ama elimdekilerle de mutluluk/huzur adına kendi çapında pay çıkarabilen biriyim...Gerçi bazı bazı karamsarlığa kapıldığım da oluyor ama o kadarcık kusur kadı kızında da olur misali önemsemiyorum bunları...Rabbim sağlık sorunu ve sevdiklerimizle(özellikle en en en sevdiklerimizle) sınamasın bizleri inşaAllah..Diğerleri gelir geçer, yerini başkaları alır bir şekilde doldurulabilir boşlukları, yoklukları, acıları...

  Rabbim neylerse güzel eyler...!