Neden hayatta çoğunlukla sizin zıttınız olan kişiliklerle yaşamak zorunda kalıp ,anlaşabileceğiniz insanlarla da sadece arkadaş oluyorsunuz...Var bunun da bir hikmeti değil mi?
(İstisnalar bu cümlelerin dışında)
Kalabalığın içinde gürültüden kendini soyutlamanın yolunu bulmuş insanlar! Bilenler bilir, bilmeyenler için açıklama;Sultan Ahmet meydanı.. Buranın fotograflarını ayrı bir postta yayımlayacam ama ; Kutsal emanetler bölümünün kuyruğunu şimdiden görün istedim ;) Dikili taş (merak edenler tarihini googleden araştırıp okusun lütfen) S.Ahmet arka sokaklarında güzel yerler var Caminin dış avlusunda oturup hem dinlenip hem de geleni geçeni izleyebilirsiniz benim gibi ;) Sultan Ahmet Cami Girişi Kalabalığı görüyorsunuz değil mi ? Kalabalık İstanbul'un göbek adı olmalı;) Tarihi binalar İstanbul'u, bahçeler de tarihi binaları süslüyor Kubbeler Diyarı! Seramik pek de yakışmış ...İyi fikir, helal olsun diyorum Arabadan inip fotoğraf çekmemi kimse beklemezdi herhalde.. Arabadan da anca bu kadar ;) Sahaflar Çarşısı (adı böyle miydi tam olarak bilemiyorum)
Yorumlar
Öyle sanıyorum ki insan kendisiyle aynı özelliklerde olan insanlarla daha zor yaşar. Zıt olanlarla hayat daha renkli olur. Ayrıca zıt özellikler birbirlerini tamamlayarak mükemmele doğru yol alırlar.
bazen renk istemiyorum..Çünkü bazen o karşınızdaki renk öyle koyu oluyor ki senin renginide de yok ediyor! Böyle renkler olmasa da olur diyorsunuz ama hayat işte bize sormuyor çoğu zaman..
/Aѕαннαяα,
sağol..keşke böyle olmasaydı...
Yani diyeceğim; çok iyi anlaştığımızı zannettiğimiz insanlarla az vakit geçiriyoruzdur. :)
ah bir bilsem!