Aşarsınız bir süre sonra bunları.Şimdi daha dikkatlisinizdir yanlışlarınızı kendiniz görüyorsunuzdur ,öz eleştirileriniz çoğalmıştır yaşam içinde.Önceden yaptığınız ama farkında olmadığınız hatalarınızın farkına varmışsınızdır ve kendinizde dersler çıkarmışsınızdır.Hayata daha ciddi bakıyorsunuzdur ,insanlara karşı daha duyarlısınızdır.Daha net görmeye başlamışsınızdır gerçekleri.Yapmaktan özenle kaçındığınız ya da kişiliğinizin yapmaya müsade etmediği davranışları karşınızdaki insanlardan ara sıra bile olsa görmeniz sizi üzüyordur ama artık eskisi kadar kızmıyorsunuzdur.Çünkü öğrenmiş ve alışmışsınızdır insanların çoğunda var olan acımasızlık(!) duygusuna.Bunun adı bencillikse kıyamete kadar sürecektir varlığı, bilirsiniz ve buna göre yaşarsınız hayatınızı.
Ve çok sonraları -sizin olgunluk döneminiz de denebilir bu döneme- ,sizi eleştirenler de, sizi engellemeye çalışanlar da, her siz olmaya çalıştığınızda sizi kınayanlar da sizi etkilememeye başlamıştır.Çünkü siz ne yaparsanız yapın, nasıl dikkatli olmaya çalışırsanız çalışın insanlar her şeyinize kendi yürekleriyle baktıkları için olduğu gibi görmeyeceklerdir ve yargılayacaklardır yaptıklarınızı/söylediklerinizi/tepkilerinizi..Ve işte bu yüzden insanları hiç bir zaman gerçekten memnun edemeyeceğinizin gerçeğini kabullenmişsinizdir .
Artık kendiniz olmanın asıl olduğunu aklınıza yüreğinize işlemişsinizdir.Siz artık insan olmanın tüm gerekleriyle yaşamak için elinden geleni yapan biri olarak hayatınıza devam ediyorsunuzdur.Ve hala birileri tarafından kınanıyor/haksız bulunuyor ve bazen de garip karşılanıyorsunuzdur.Ama kafanızı yastığa koyduğunuzda sadece Allah'a vereceğiniz hesap konusunda eleştiriyorsunuzdur kendinizi..O,bu ,şu ne düşünüyorlar artık eskisi kadar umurunuzda değildir.İnsanoğlu nankördür yapılan onlarca iyiliğin yanında tek bir hatanızda sizi silebilecek kadar nankör! Her şeyin hesabını sadece Allah' vereceğinizi biliyorsunuz ve bunun farkına gerçekten vardığınız anda olgunlaşma yoluna girmiş oluyorsunuz...Ve zamanla değişiyorsunuz, eski sizden parçaları arkanızda bırakarak...
Yorumlar
Hayatın kendisinden küçük bir kare gibi olmuş ;)
Anlaşılmak için uğraşmak yerine anlamaya çalışmak bazen daha da katkı sğlar diye düşünüyorum..
Ama dediğin gibi;
Hepsinden sonra ulaştığımız nokta artık kendimiz olmamız gerektiği ise. Çok da uğraşmayalım.. Biraz tebessüm, biraz anlayışla yaşayalım hayatı. gerisi boşmuş zaten...
Ve zamanla değişmeyelim, eski bizden parçalar arkamızda kalmasın, bütünleşip güçlendirsinler yeni bizi...
Sevgilerle...
Zamanla değişmeyelim demişsin ya;inan bazen mecbur kalıyorsun buna ya da mecbur bırakılıyorsun -bu da yaşanması gerekiyordur yaşanmıştır muahakkak-yine de insanlara bazen yenik düşebiliyorsun ister istemez..
Değişimlerimiz iç dünyamızı olgunlaştırma adına olur inşaAllah...
2 blogda da yazımı yorumlaman beni mutlu etti :) Mutlu haftasonları...
Yazı aynı olsa da söyleyecek çok şeyler vardır.. Hiç bir zaman sevemedim kopyala yapıştır yaklaşımını. Yorum yaparken bile.. :) seni mutlu edebildiysem ne mutlu bana.. Sana da iyi tatiller...
İnsanların, insanı anlamasına çok daha fazla ihtiyacı yoktur insanın. İnsan doğru olanı biliyorsa, doğru olanı yapıyorsa varsın insanlar anlamasın, varsın herkes eleştirsin önemli değildir. Fakat insan benim bildiğim, yaptığım doğrudur diyerek, tüm insanlar için yanlış olan, yanlış olmasa da yadırganacak olan şeyleri yapıyorsa o zaman insanların onu eleştirmesini değil, kendini eleştirmelidir.
Duygularına göre hareket etmek insanın hoşuna gidebilir ama akıl denilen nimet, duygulara yön vermek için gerekli olan bir şeydir ve bazen kullanılmalıdır.
İnşallah farklı şeylerden bahsetmiyoruzdur. :)