İlk yazmaya başladığımda aklımda pek bir şey yoktu. Seviyordum yazmayı ve başladım bir şekilde.Sonradan yazdıkça ve özellikle okundukça hayatıma farklı ve güzel bir pencerenin açılmış olduğunu gördüm,mutlu oldum. Yazdıkça yazılarım daha düzelmeye başladı ,yazacak şeyleri görmeye başladım gündelik yaşantım içinde,kendimi çok daha iyi ifade etmeye başladım. Görmesem de duymasam da çok güzel insanların varlığını hissedip mutlu oldum, dünyaya bakışımı değiştiren yazılar okudum,yazdıklarından da öte güzel yüreklere sahip kişilerin varlığına şahit oldum, dostlarım oldu dertleştik güldük bazen dünyayı kurtarmak için kolları sıvadık. Yüreğimin sesini eşlik edenler oldu varlığı bana mutluluk kaynağı... Hiç ummadığım kişilerden (net ortamı dışında) ummadığım tepkiler aldım, şaşkınlıkla karışık mutluluklar yaşadım. Beni hiç görmeden sadece güzel görüşleriyle değer veren kişilerin dualarını aldım,dertlerine ortak olduklarım oldu ya da sevinçlerini paylaştıklarım. Kardeşim dediklerim o...
Yorumlar
keşke..
@Ne_o ,
konuşan resimler bizim ise susma vaktimiz :)
@Tatsız Çilek,
muhakkak iyi şeyler de olmuştur ben en başta belirttim onu da başkaları yazsın diye :) umutsuz olmaz...
mesajın çok iç açıcı olmasada güzel özetlemişsin.asıl mesaj alındı teşekkürler..
İyi ki varsın sevgili Dost..
Amin..Malesef bunlarda var hayatta ve böyle şeyler insana buranın asıl vatan olmadığını hatırlatıyor ...çok şükür..
#senemcabuk;
amin..her yeni gün bir öncekinden güzel olsun kazanımları bol olsun..
#üryan,
Allah herkese herşeyin hayırlısını versin..
Teşekkürler sen de..