Ağaç Ki, Eğile Eğile İbadet Olmuş

Bir ağaç ki, eğile eğile
İbadet olmuş,
Bir ağaç ki “ağaç” deyip geçmek
Adet olmuş

Dalları sallana sallana
Salıncak,
Budakları inile çıkıla
Basamak,

Kendisi renkten, ışıktan, kokudan
Bir demet olmuş,

Cenneti anlatan
Bir ayet olmuş.
Karışmış dallar dallara,
Kuşlarını çağırır yollardan.
Uçurur kuşlarını yollara…
Rengiyle, kokusuyla,tadıyla
Ziyafet olmuş.

Bir ağaç ki “ağaç” deyip geçmek
Adet olmuş.
Arif Nihat Asya

Şiirden anlamadığımı bilirsiniz ama bu şiiri çok severim..Çünkü bu şiir bana insanları hatırlatıyor..Öyle güzel insanlar var ki onlarda diğerleriyle genellenerek  önemsenmiyor..Ama siz biliyorsunuz ki o kişiler öyle değerli kişiler ki onu beğenmeyenlerin hepsini toplasanız o etmiyor..Bu sizin görüşünüz evet ama belki de sizin biçtiğiniz değer bile onun gerçekten olduğu yeri ifade edemez..
Öyle işte :) Bu şiiri seviyorum..Gerçekten değere layık herkesi de öyle...!