Seviyorsak Saygılı da Olmalıyız !

  Kolay mı seviyorum deyip sonra da davranışlarına dikkat etmemek..Kırmak üzmek ağlatmak soğutmak...!

  Çok şeyi yok etmeyi başardık ya da yok etme yolunda hızla ilerliyoruz suçu da zamana atarak. Erdem, sabır, tevazu,kanaat,samimiyet.. .v.b yok olmaya başlamış insani davranışlar.Acı gerçekler...Korkutan gerçekler..Yine de umut var olmak lazım insanlık adına.Çökmüş bir ahlak sisteminin olduğu bir toplumda yaşamaktan korkan biri olarak üzüyor bu durum beni.Herkeste de aynı etkiye sahip diye düşünüyorum.Şikayet bir şeyi değiştirmez kişi kendini değiştirmeli eksiklikleri varsa ki güzellik adına adım atılmış olsun...Herkes kötüye gidiyor diye konvoya katılmaktansa tek kişi kalacağını bilsen de doğrularını yaşamakta kararlı olmak lazım...İçinin boşaltıldığını düşünmeye başladığım bir söz var:'' Seni Seviyorum''

  Bir insanı sevmemiz için sebepler lazım ama bu sebepler menfaat kelimesiyle geçmemeli aklımızdan gönlümüzden..''Seni seviyorum'' dediğimiz insana sevdiğiniz ölçüde değer de vermeniz gerektiğini ,değer verilen kişiye karşı nasıl olmamız gerektiği hakkında bilgimiz yoksa bu güzel cümleyi boşa sarf etmememiz gerektiğini düşünüyorum.Sevmek sabır ister ,incelik ister, samimiyet ister, nezaket ister ,kusur örtmek ister,fedakarlık ister, kırmaktansa kırılmayı göze alabilmeyi ister..v.b Bunları yapamıyorsak bile karşımızdakini sevdiğimiz için susmamızı ister SEVGİ..Dikkat ister, özen ister ...İnsan en çok da sevdiğini söylediği insanı kırmaktan/üzmekten korkar,öyle değil mi !

  Sevdiğimizi söylediğimiz kişilere karşı dikkatsiz davranışlarımız varsa kırıcı sözlerimiz varsa nerede kaldı bizim sevdiğimize olan saygınız..Saygı olmadan sevgi ne kadar daha var olabilir ? Ben sanmıyorum,saygının olmadığı yerde sevginin uzun süre kalabileceğini! Bazen  sokaklarda şahit oluyoruz.Kız arkadaşıyla gezen gençler kendi aralarında konuşurlarken ses tonları yükselip arkadaşlarına bağırıp çağırmaya başlıyorlar.Aşık olduğunuzu söylediğiniz kişinin gözünün içine bakmanız gerekirken ,onu her şeyden sakınmanız gerekirken nasıl olur da bağırabiliyorsunuz bunu anlamıyorum...Sevdiğiniz/hatta aşık olduğunuz kişi sizin hayatta en önemlinizken nasıl olur da onu kırabilirsiniz!!Yaptığınız her saygısızlık kalpte iz bırakmaya başlar ve sonunda kırıla kırıla tamiri zor hal alabilir.

  Aşk denen şey, kaşa göze indirgendi bu devirde orası artık neredeyse kesinleşti (istisnalar kaideyi bozmaz ve o istisnaların da baş üstünde yerleri var) Sevginin içinin boşaltılması çok büyük tehlikeleri getirir diye düşünüyorum..Değil mi ki dünya sevgi üzerine kuruldu...Sevgiye menfaat girdiği an ne samimiyet kalır ne güven kalır ne huzur kalır...Bu durum beni ürkütüyor ve üzüyor...Umuyorum ve dua ediyorum ki ,Rabbim beni/sizi sevgiyi anlayanlardan eylesin ve sevginin anlamını bilenlerle karşılaştırsın...

  Hele ki birini/birilerini Allah için seviyorsak  düşünün ne derece dikkatli olmamız gerektiğini...