İlk yazmaya başladığımda aklımda pek bir şey yoktu. Seviyordum yazmayı ve başladım bir şekilde.Sonradan yazdıkça ve özellikle okundukça hayatıma farklı ve güzel bir pencerenin açılmış olduğunu gördüm,mutlu oldum. Yazdıkça yazılarım daha düzelmeye başladı ,yazacak şeyleri görmeye başladım gündelik yaşantım içinde,kendimi çok daha iyi ifade etmeye başladım. Görmesem de duymasam da çok güzel insanların varlığını hissedip mutlu oldum, dünyaya bakışımı değiştiren yazılar okudum,yazdıklarından da öte güzel yüreklere sahip kişilerin varlığına şahit oldum, dostlarım oldu dertleştik güldük bazen dünyayı kurtarmak için kolları sıvadık. Yüreğimin sesini eşlik edenler oldu varlığı bana mutluluk kaynağı... Hiç ummadığım kişilerden (net ortamı dışında) ummadığım tepkiler aldım, şaşkınlıkla karışık mutluluklar yaşadım. Beni hiç görmeden sadece güzel görüşleriyle değer veren kişilerin dualarını aldım,dertlerine ortak olduklarım oldu ya da sevinçlerini paylaştıklarım. Kardeşim dediklerim o...
Yorumlar
Pabuç gezmiş görmüş gelmiş :) iyi de etmiş..
Sevgiler..
wealeykumselam canım sevgiler bizden de sana
/SİHİRLİSEPET,
beğenmene sevindim :)
Taksim Meydanı'na gitmemek için her yolu denesem de her gidişimde yolum mutlaka raya düşüyor :) Eh, daha kötü yerlere de düşebilirdi, buna da şükür :)
Sevgiler...
hoşbuldum sağolasın:) plakalara hiç dikkat etmemişim :))
Neden taksimden o kadar korkuyorsun dostum :) Korkacak bi şey yok tamam her tipten cinsten(!) insna var ama korkmana gerenk yok :) O karmaşayı izlemek bile güzel...