İlk yazmaya başladığımda aklımda pek bir şey yoktu. Seviyordum yazmayı ve başladım bir şekilde.Sonradan yazdıkça ve özellikle okundukça hayatıma farklı ve güzel bir pencerenin açılmış olduğunu gördüm,mutlu oldum. Yazdıkça yazılarım daha düzelmeye başladı ,yazacak şeyleri görmeye başladım gündelik yaşantım içinde,kendimi çok daha iyi ifade etmeye başladım. Görmesem de duymasam da çok güzel insanların varlığını hissedip mutlu oldum, dünyaya bakışımı değiştiren yazılar okudum,yazdıklarından da öte güzel yüreklere sahip kişilerin varlığına şahit oldum, dostlarım oldu dertleştik güldük bazen dünyayı kurtarmak için kolları sıvadık. Yüreğimin sesini eşlik edenler oldu varlığı bana mutluluk kaynağı... Hiç ummadığım kişilerden (net ortamı dışında) ummadığım tepkiler aldım, şaşkınlıkla karışık mutluluklar yaşadım. Beni hiç görmeden sadece güzel görüşleriyle değer veren kişilerin dualarını aldım,dertlerine ortak olduklarım oldu ya da sevinçlerini paylaştıklarım. Kardeşim dediklerim o...
Yorumlar
Kuşkusuyla buz tutandan
Uzak tutun beni uzak..
sadece " det" diyorum sana:)
bitirdim de gel bi de bana sor nasıl bitirdim diye :)
@üryan,
bu bir itiraftır bazen dostlarda yanlış yargılarda bulunabiliyor işte o zaman ben gocunuyorum ;)
@Dalgaları Aşmak,
gülüyorum ve sağol ve daima varol diyorum :)
gi bulabula tarkanami buldun:)tovbe estagfirullahhhh:)
bazen sarkicilardan nefret edebiliyoruz,ama nadirde olsa onlarin bazi sarkilarinin icinde kendimizi bulmamiz mumkun:)
nev'in ,sukutu hayali gibi.sozlerini siir gibi okumak guzel,ama sarkiya dokunce berbat olmus o guzel sozler:)
wesselam baciii:)