Elimden bişey gelmiyor..

  Bu gün akşam üstü yolda bi arkadaşımla karşılaştım(ki çok sevdiğim biridir kendisi)ayak üstü biraz sohbet ettik...aile içinde sorunları olduğunu biliyorum yine de değişen bişeyler vardır niyetiyle ''Nasılsın''dedim ve aldığım cevapla (ona belli etmesem de )yıkıldım..Dediki:''Herşey eskisinden daha kötü ve artık benim için eskiye dönüş yok,o kadar ümidimi yitirdim hayattan.''

  Öncelikle bu arkadaşımdan biraz bahsetmek istiyorum(önceki hayatım dediği kısımda biz olduğumuza göre)bizim tanıdığımız arkadaşımız( bundan 4 ay öncesine kadar) arkadaş canlısı güleryüzlü neşeli ve kendiyle dalga geçebilen ve bu haliyle bizleri çok eğlendiren ,ailesine düşkün, sürekli başkalarını memnun etmeyi vazife edinmiş(ki bu özelliğini çok eleştirmişliğim olmuştur)misafirleri seven ,arkadaşlarıyla vakit geçirmekten çok mutlu olan, kendiyle barışık güzel şirin bi bayan(dı)Bir ameliyat ve birde yakınlarından birini kaybetmek onu bi hayli yordu...Üstüne üslük ailesinde kendi isteği dışında bazı olaylar gelişti ve şimdi arkadaşımızı her gördüğmüzde üzülüyoruz çünkü inanılmaz zayıfladı ve bizimle bereberken bile sorla güldüğü belli oluyor...

  Ve bu arkadaşım bu gün bana:''Ne kadar güzel gülüyorsun''dedi:S bunu neden söylediğini ben bakışlarından anladım ve o an ne diyeceğimi şaşırdım kaldım...Bana hayattan hiç bir ümidi kalmadığını onu hayata bağlayan tek şeyin 2 evladı olduğunu söyledi(ki bence bu dünyada herşeyden çok daha değerli neden)başımı alıp çok çok uzak yerlere gitmek isterdim,herşey çok daha kötüye gidiyor ve hiç bişeyin artık eskisi gibi olmayacağına kendimi inandırıyorum...v.b şeyler söyledi:S Genç bir kadına bunları söyleten insanlara (yüzlerine olmasada)içinden kocaman bir yazıklar olsun çekiyorum.Arkadaşımı gördükçe sürekli aklıma''Bu dünyada asla insanları memnun edemezsin''lafı geliyo.Özellikle kanında nankörlük olan insanlara, inanın ağzınızla kuş tutsanız yaranamıyorsunuz...Sırf bu yüzden gamsızlığı seviyorum..Siz iyi olmaya çalıştıkça karşınızdaki insanlar sizde eksiklikler arıyorsa bence onlara(haddinden fazla)iyi olmayada gerek yok.

  Çok fazla da ayrıntılı yazamıyorum sadece sinirim geçsin diye yazıyorum bunları da...Bir aile kurulurken ''seni seviyorum''diye biriyle evleniyorsanız ona karşı vazifelerinizin olduğunu bilmelisiniz..sevgi kuru kuru devam etmiyor malesef...bunun bilincinde değilseniz laf olsun diye birine onu sevdiğinizi söyleyip üstelik inandırıp bir de evlenmeyeceksiniz...bu haksızlık...SEvdiğinizi söylediğiniz insana''alıp başımı gitsem ya da hayattan hiç bir beklentim ümidim kalmadı''dedirtmeye kimsenin hakkı yok...

  Arkadaşım için elimden hiç bişey gelmiyor beraber olabilme şansımız olsa en azından konuşarak biraz rahatlatırdım ama o şansımızda yok bu dönem...İnşaallah herşey düzene girer onun için...Bu gün konuşmamızda ona sürekli''Lütfen hiç bişey düzelmeyecek sözüne kendini inandırma herşey geçer mutsuzluklar sıkıntılar kalıcı değil biraz sabret zaman bırak ama lütfen kendine olumsuz telkinlerde bulunma ''dedim.En son ayrılırken bana:''E, ben iyi biriyim değil mi ?'' diye sordu.kadıncağız onların içinde o kadar bunalmış ki benliğini kaybetmeye başlamış bu soruyu sormasına o kadar üzüldüm ki anlatamam...Karşımda biri çok üzgünse ben de 2 lafı bi araya getiremem ki bir de karşımdaki insanın gözleri dolmuşsa .....Ona dedimki:''Sen tanıdığım en iyi insnalardan birisin o ortamda kendin gibi olmadığın için kendini kötü hissetme,sen gayet iyi güleryüzlü güzel bi arkadaşsın ve sakın sürekli kendini suçlama''gibi şeyler dedim..demesine ama o kadar üzüldüm ki arkadaşım yanımdan ayrılırken ''üzülme E..., ben iyiyim lütfen üzülmeyin ''dedii:( Önceden bi sıkıntısı olsa, en azından'' hadi gel sahile inelim bi çay içip geliriz'' der biraz olsun rahatlar geri dönerdik şimdi o imkanı da alındı elinden...Zamanla sorunlarını çözerler İNŞAALLAH, dua etmekten başka bişey gelmiyor şu an için elimden malesef..

  Allah her daim iyilerle ve değerbilenlerle karşılaştırsın bizleri inşaallah...Sizi anlamayan ya da anlamak istemeyenlerle bi ömür yüz yüze bakmak da çok çok zor bişey olmalı...