yağmurlu köyden bir anı:))

  Köy de babamızın halasının bahçesine incir yemeye gittik ..gider gitmez daldık incirlere küçük kuzen ağaca çıkmaya yeltenince koca bir dall çat diye kırıldı(tabiki içimiz acıdı ağacın dalını kırdık diye)..Bu arada yaşlı hala sağır ve dilsiz..o da gördü dalı kırdığımızı..ve morali bozuldu küçük kuzende kadıncağıaza derdini antamayınca sarıldı ona ne kadar üzüldüğünü anlatabilmek için..ama hala yne kendince bişeyler söylemeye devam etti....<onun dediklerinden hiç bişey anlamadığımız için biz de kaşlarımızı küçük emrah kaşlarımızla başımız önümüzde onu dinledik..kızması bitrince küçük kuzen şöyle dedi''tamam hala bu kadar üzülme aha ağaç burda köküde burda yine çıkar dal'' koptuğumuz andı..