Tanıdınız değil mi?

  ...lüzumsuz ve boş konuşmazdı.Susması uzun olurdu.Söze başlarkende bitirirkende yumuşak konuşurdu.Söylemek istediğini tam anlatan kelimelerle,gayet güzel ve özlü konuşurdu.
     Hiç kimseyi küçümsemezdi.Az bile olsa nimete önem verirdi.Yiyecek ve içecekleri ne överdi ne de beğenmeyip kötülerdi.
     Dünya ve dünyalık bir şey onu öfkelendirmezdi,kendi nefsi için kızmaz ve onun için intikam almaya kalkışmazdı.
    İleri gelen kimselerle,sade kimselerle konuşur gibi konuşurdu.Onlardan hiç birşey saklamazdı.Herkese kendi durumuna göre değerverirdi...
    Daima doğruların yanındaydı,başkasını kabul etmezdi.
    Arkadaşlarını özler ve sorardı.İnsanların,durumlarını ve işlerini de sorardı.Güzele güzel,çirkine de çirkin derdi
     O'nun yanında,insanların en üstün ve en iyileri,ihlas ve samimiyet bakımından en ileri olanlarıydı.Katında mertebe bakımından en büyükleri,insanlarla iyi geçinen ve yardımlaşmayı başaran kimseler olurdu.
     O daima güler yüzlü,yumuşak huylu idi,sert ve kaba değildi.Gürültcü ve hayasız değildi.Kusur arayan,gereksiz yere insanları öven biri de değildi.Kimseyiumutsuzluğa düşürmezdi,herkese ümit verici davranırdı.
    Üç şeyden uzak dururdu:Gereksiz yere tartışmak,fazla konuşmak ve kendisini ilgilendirmeyen şeylere ilgi duymak.
    O'nun  susması dört maksat içindi:Hilimİhazer;takdir ve tefekkür.Takdiri,fark gözetmeksizin insanlara bakmak ve aynı şekilde dinlemekti.Düşünmesi,hem geçici olan dünya hem de srekli olan ahiret hakkında idi.Hilmi ise,sabrında idi.Zira onu hiçbir şey kızdırmaz ve ürkütmezdi.
     Biz O'nu ne kadar örnek alıyoruz...