İlk yazmaya başladığımda aklımda pek bir şey yoktu. Seviyordum yazmayı ve başladım bir şekilde.Sonradan yazdıkça ve özellikle okundukça hayatıma farklı ve güzel bir pencerenin açılmış olduğunu gördüm,mutlu oldum. Yazdıkça yazılarım daha düzelmeye başladı ,yazacak şeyleri görmeye başladım gündelik yaşantım içinde,kendimi çok daha iyi ifade etmeye başladım. Görmesem de duymasam da çok güzel insanların varlığını hissedip mutlu oldum, dünyaya bakışımı değiştiren yazılar okudum,yazdıklarından da öte güzel yüreklere sahip kişilerin varlığına şahit oldum, dostlarım oldu dertleştik güldük bazen dünyayı kurtarmak için kolları sıvadık. Yüreğimin sesini eşlik edenler oldu varlığı bana mutluluk kaynağı... Hiç ummadığım kişilerden (net ortamı dışında) ummadığım tepkiler aldım, şaşkınlıkla karışık mutluluklar yaşadım. Beni hiç görmeden sadece güzel görüşleriyle değer veren kişilerin dualarını aldım,dertlerine ortak olduklarım oldu ya da sevinçlerini paylaştıklarım. Kardeşim dediklerim o...
Ben yüreği büyük gölgesi küçük olan herkesi çok seviyorum...Ben D.B.P ,biraz salak biraz duygusal çoğu zaman da gamsız olan ben ,hayatıma girmiş olan bir kaç kişi dışında herkesi çok seviyorum iyi ya da kötü herkesii,benim bu hale gelmemi siz sağladınız herşeyi size borçluyum..ailemden sonra size borçluyum ruh halimin gelişimini..Dünyanın sahibi olacakmış gibi dünyaya sahip çıkanlar sizleri de çok seviyorum sayenizde dünyaya bağlı olmanın nelere yol açtığını görüyorum,kibirden burnu kaf dağına değecek sananlar sizleri de çok seviyorum insanın kendini yükseltmeye çalıştıkça nasılda yerin dibine yaklaştığını görüyorum sizlerle,hırs denen illetin köleleri sizleri de çok seviyorum hırsların hayatta yaşanacak şeyleri görmemizi nasılda imkansızlaştırdığını öğretiyorsunuz bana..
Yorumlar