Herkes Aynı Hayatta

Uzaktan bakınca hepimiz aynı gibi görünsek de farklıyız...

Farklı zamanlarda benzer şeyleri (az ya da çok) yaşayan ,farklı insanlarız aslında.Hepimiz mutlu olduğumuz gibi acı da çekiyoruz..Güldüğümüz kadar ağlıyor,düşündüğümüz kadar düşünülüyor,çalıştığımız kadar kazanıyoruz...Kaybediyoruz, hüzünleniyoruz,seviyoruz,yanılıyoruz,kırılıyoruz,sinirleniyoruz..Hepimiz aynı dünyanın aynı duygularını yaşayan farklı insanlarıyız sadece...Yaşananlar aynı bakışlar farklı, sebepler benzer ama hissedilenler farklı...

Bazen kibrimiz bize olması gerekenleri unutturuyor, kimimiz bunun farkına varıyoruz kimimiz de kibrimize uyup ilerliyoruz..

Bilmiyoruz bizi bunaltan nedenleri ve sürekli birilerini suçluyoruz.Sürekli birilerinde kusur buluyor onları eleştiriyoruz.Bir şeyi unutuyoruz,belki de en önemli şeyi unutuyoruz:Kendimizde eksik olan şeyleri ! Neler mi onlar ? Herkesin eksiğini yine en iyi kendisi bilir ama çoğumuz işimize gelmediği için bunu da öteliyoruz..

Gerçi eksiklikler hatalar insanlar için bunu biliyoruz fakat bunun ardına da çok fazla sığınıyoruz...sığındığımız koruyucularımız(!) bizim en büyük hatalarımız bunu  bilemiyoruz...

Neden istemediğimiz özelliklerimizi değiştirmek için uğraşmıyoruz,yaratılıştan geldiğini sanıp onunla yaşamak zorunda gibi hissediyoruz? Neden kendimizle ilgili sorular sorup cevaplarını vicdanımızdan dinlemiyoruz/dinleyemiyoruz?

Ya yanlış anlıyor ya da işimize geldiği gibi anlıyoruz.Gerçekten anlamak için bakmıyor/dinlemiyor/okumuyoruz..Evet biliyoruz istisnalar kaideyi bozmaz ama biz istisna olmak için adım atmıyoruz!

İnsanız işte...