Ana içeriğe atla

Söz Verdin...!

Fazla mı güldün ,ne gülüyorsun denildi,
Biraz kendine döndün, pek içine kapanık oldu denildi
Umulan tepkileri vermediğinde , asi damgası yedin.
Sıkıldın ,bunaldın yine de devam ettin yoluna...

Kalabalıklar içinde bir ufak ayrıntıya dalıp deryalara açıldın, an içinde huzur buldun,
Anlık düşüncelerle de huzur bulunacağını hatırladın.
Şükürsüz değildin ,nankör değildin
Ama yapamadıklarının sızısı vardı yüreğinde,
Anlatamadın ,anlaşılmayı beklemedin...

Sanıyordun yanıldın,
Hatalardan ders aldın hatalardan sonra yol aldın,,,
Bilmiyordun öğrendin, öğrendikçe sessizleştin,
Zanlarından sıyrıldın
Bu uğurda çok da fazla sınandın...

Hayatı sorguladın,yaşadıklarını sorguladın
Gün geldi yoruldun,
Yorgunlukların sana doğruları net görmende öncü oldu..

Değiştin ,ilerledin,çıkmazlarda kaldın,
Zamanı durdurdun yaşadıkların içinde.
Şikayet ettiklerini yaptın
Şikayetlerine utandın..

Hayat sorgulanmak için değilmiş
Bir şekilde öğrendin
Ne olursa olsun
Sevmekten ,kendin gibi olmaktan vazgeçmedin...
Önce gören önce seven sen oldun
bundan pişman hiç olmadın..

Kızdın,kırıldın ama asla başkaları gibi olmadın
Onlara kendilerinin dilinden değil
Kendi yürek dilinden cevap verdin tepki verdin ...
Seni sen yapan duygularının ,düşüncelerinin köreldiğini sandın
Fakat baktığında  gördüklerinde yeşerdi, kaybolduğunu sandığın
Söndüğünü düşündüğün, umutlarını tutundurduğun duyguların...

Söz verdin kendine;
Her şey değişse de duygularını kendine saklı tutsan da öldürmeyeceğine...
Ne olursa olsun kendi hayatının resmini yine kendi duygu ve düşüncelerinle ,
kendi fırçanla çizeceğine..

Yorumlar

Cihan Bakacak dedi ki…
Ben o sözü veremiyorum işte... Duygularım sanki git gide köreliyor. Aşka inanamıyorum artık, acıyı hissedemiyor, mutluluğu tadamıyorum. Başarıyı unutalı çok oldu, başarısızlık kahretmiyor artık... Duygularım çok hasta doktor, iyileşebilecekler mi dersin?
Pabuç dedi ki…
Yazılarını ve cümlelerini takip ettiğim kadarıyla sen iyileşeceksin Cihan :)

Çünkü sen de bu gören göz ,hisseden koca yürek olduğu sürece acılarda seni olgunlaştıracak ama seni senden alamayacak...

Yıllar sonra Pabuç demişti dersin kuulağımı çınlatırsın :)

Rabbim sıkıntılarının karşılığını huzurla versin inşaallah...
Elif Ayvaz dedi ki…
Evet, aynen böyle oldu. :)
Gelibolu17 dedi ki…
Yazıya diyecek sözüm yok,,,ben Hayırlı Cumalar dilemeye gelmiştim :) sevgiler selamlar olsun güzel insan,sağlıcakla kal...
Pabuç dedi ki…
/Elif Ayvaz ,
bir süre sonra hepimiz aynı şeyleri düşünüyoruz sanırım...

/Gelibolu17,
Hayırlı cumalar...Bereketli bir gün olsun inş.
Profösör dedi ki…
Hayırlı cumalar olsun. Spotların aydınlatıyor. Birleştirdiğimizde kocaman bir projeksiyon oluyor. İyiler bir tarafta, kötüler bir tarafta. İki yol var. kavşaktayız. Seçim bizim.
Pabuç dedi ki…
Hayırlı Cumalar Hocam,
Allah razı olsun Rabbim bize verdiği nuru koruyabilmeyi ve onunla aydınlanıp aydınlatmayı nasip etsin bizlere...
Cihan Bakacak dedi ki…
İnşallah düşündüğün gibiyimdir ve ümit etiğin gibi olur da ben de bir an önce kulaklarını çınlatırım :)
Pabuç dedi ki…
Ben öyle olduğuna inanıyorum :)
Kâzım Mızrak dedi ki…
Bazen batarsınız, dibi boylarsınız, hani siz de buna meyilli, kabullenmişliğiniz vardır, bu kaderi.!

Sonra, bir ses duyar, bir işaret belirir, bir gürültü kopar, bir şeyler olur ya.?!

Hadi der, kalbinizdeki ses, hadi, sen daha bitmedin, tükenmedin, bu kadar kolay pes edemezsin, hadi ne olur...!

Önce, kalbiniz canlanır, Allah'ım..! Bu kulun hem cahil, hem perişan, hem biçâre. Ne olur, aman eyle der.. .

Ve, batıyorken, bitti bitecekken, yeniden hayat bulursunuz.

Suçlu iken, aklandığınızı.! Yorgun iken, tazelendiğinizi.! Kırgınken, güçlendiğinizi.! Küsmüşken, barıştığınızı görürsünüz birden bire.

Bitti bitiyordunuz, gitti gidiyordunuz.

Şakası yoktu.!

Ama, rabbim, ölüleri diriltendir işte.

&

Fazla mı güldün, ne gülüyorsun denildi. Biraz kendine döndün, pek içine kapanık oldu denildi. Umulan tepkileri vermediğinde, asi damgası yedin. Sıkıldın, bunaldın yine de devam ettin yoluna.

Ne güzel, ne güzel, ama ne güzel anlatılmış bunlar burada böyle.!

Hayat, tokat üzerine tokat indiriyorken yüreğime, bir ses, hayır dedi, sen yaptıklarınla yaşadıklarınla söylediklerinle, hâlâ güzel bir insansın.

Ne güzel, ne güzel, ne güzel.
Pabuç dedi ki…
İşte o ses ki bizi ayakta tutan en büyük güçlerden biri..

Teşekkürler yorumun için ...
Aliyah Muhammed dedi ki…
Tam olarak bu işte. Belki de yazamıyor olmamın sebebidir bunlar. Güzel ifade etmişsin aslında Pabuç. Nerden buluyorsunuz yazacak bunca şeyi?
Pabuc dedi ki…
Ben değil;onlar beni buluyorlar :)

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bir Öğretmenimizle Eğitim-Öğretim Üzerine Röportaj

Röportaj: Pabuç - Aslı Öğretmen
Sevgili blogger dostlarım; Bundan böyle bloğumuzda röportajlara da yer vereceğim.İlk konumuz toplum olarak geleceğimizin oluşmasında temel taşlarımızdan olan eğitim-öğretim kurumlarımız  ve sorunları. Ne yazık ki; eğitim sisteminin çarpıklığından doğan sorunlara temel çözümler getirilmez ise, geleceğimizin risk altında olduğunu söyleyebiliriz. Çocuklarımızın, kimlik, kişilik, kariyer sahibi olmalarını bunun yanında insanlık idealinde hizmet etmelerini esas alan müfredatların öğretim ve eğitim alanında reformların yapılması gerektiğine inanmaktayız. Bu reformlar  ancak zihniyet değişiminin yapılmasıyla gerçekleşebilecektir. Yaşadığımız şehirde, bir ilköğretim okulunda  öğretmenlik yapan bir öğretmenimizle, eğitime dair kısa bir söyleşi gerçekleştirme fırsatı yakaladık.  Fen Bilgisi öğretmenliği yapan "Aslı Öğretmen" bizim ricamızı kırmayarak söyleşi sonrularımızı blog okuyucularımız için bize içtenlikle cevaplandırdı. Bundan ötürü kendisine teşe…

Gözlerim Dalıyor

Gözlerim dalıyor içimde var olan uzaklara.... Noktasını koyamadığım cümlelerime ve ünlemi eksik olmayan düşüncelerime...
Gözlerim dalıyor, Yaşantım içinde bir tarafa ötelediğim Hayallerime..
Gözler dalınca bir tanıdığın gelir derler büyükler, Benim gözlerim dalıyor; beni ben yapan düşüncelerime,sevinçlerime,tebessümlerime..
Gelin ve hiç gitmeyin! Yaşadıklarımın yanında siz de hep yer alın; ötelediklerim,düşüncelerim,tebessümlerim,hayallerim... Beni ben yapan hislerim...


Teşekkürler Rabbim !..

En eski günlerden başlamayacağım bu sefer zira yaş artık tamamen kemale erdi sayılır eskilerden de iyice bi uzaklaştım...
Öyle :" Bir Kasım akşamı doğmuşum..." gibi tamamen klişe şeylere de başvurmayacağım söz!.

Eskiyi yad ettikçe içimi acıtan gerçekleri hatırlıyorum onun için herkesin sürekli dile getirdiği şeyi yapıp anın içinde yaşamaya çalışıyorum, zaten hayal kurmayı yıllar önce bırakmıştım: hayatın gerçekleriyle hayallerimin uyuşmadığını fark ettiğimde..

Çok güzel bir ailem oldu büyürken ve dünyada arayıp bulamayacağım denklikte de bir sevdiceğim ve canlarım...çok şükür ,hep şükür ,sonsuza kadar şükür...

Hayat işte öyle ya da böyle geçiyor herkese ayrı mekanlar ayrı ortamlar ayrı yardımcılar ayrı düşmanlar ayrı imtihan soruları verilmiş herkes bir telaşın içinde yaşayıp gidiyor..Felsefik şeyler yazmak istemiyorum tüm roman olmaya aday hayatlara saygımı sunuyorum buradan ....Yaşayın la yaşayın son nefesinize kadar doyasıya...Gülümseyin, kızın bağırın çağırın sonra pişma…