Ana içeriğe atla

Sevgisini Beslemeyecek Olan Sevmesin !

Sevgi konusu hep sıkıntıları da içinde barındırmış bir kavram.Yaşam içinde her duygu içinde olumlu olumsuz ayrıntıları barındırıyor zaten.Sevmek mi kolay sevilmek mi;sevmek mi önemli olan sevilmek mi? Bunların cevabı da kişiden kişiye değişir durur.


Bana soracak olursanız zaten iyiliği yüreğinizde barındıran kişilerdenseniz sevmek çok da zor bir şey değil.Zor olan her durumda her haliyle sevebilmek.Zaten bir kere sevdiyseniz kusurları da ya görmemezliğe geliyorsunuz ya da hiç görmüyorsunuz.Bu bir nimet mi hata mı orası da tartışılır !


Sevilmek kolay değildir muhakkak ama iyi numara yapabiliyorsanız nefsinizi sadece şımartmak için bir şeyler peşindeyseniz sevilmek konusunda zorluk çekmezsiniz..!İnsanların hep oluruna konuşursunuz, sık sık methedersiniz, menfaatleri icabı yardımcı olabilirsiniz gibi konularda samimi olmasanız bile sevilme ihtimaliniz hep var olur.Gerçekliği olmasa da kandırabildiğiniz ölçüde sevilebilirsiniz...


Sevgi biter mi peki? Bana göre biter..! Sevgi beslenmezse solar solunca da tekrar canlanması ya çok uzun zaman alır ya da kurur gider...Lafta kalan ''sevgi''ler gerçek sevgi değildir.Sevgi;anlayış,saygı,empati,dostluk,samimiyet,sabır,empati,benlikten sıyrılmalarla ayakta tutulmalıdır.Uğraş vermediğiniz sevginizden karşılık beklemenizde ütopik olur.Sevgi ve saygı (ki saygının içi uzun uzadıya doldurula bilir) iki ayrılmaz ikilidir biri giderse ki bu giden saygıysa sevgi de bitmeye başlamıştır.


Beklentisi kalmamış bir insan olmaya doğru ilerliyorum.Belki de olması gereken de buydu bilemiyorum.İnsanların beni sevmesini ummak gibi bile derdim kalmadı artık.Ben Elif olarak hayatımı yaşarım, elimden geldiğince samimiyetimi korurum ve parçalamam kendimi beni anlamaları için...Sevdiğim kişilere de zaten ilk başlarda derim benimle ilgili şüpheleriniz,sorunlarınız olursa çekinmeden gelip bana söyleyin çünkü arkamdan söylemeniz beni zerre kadar ilgilendirmez yüzüme söylerseniz en azından hatam varsa düzeltebilirim.Dediğim gibi bunu da sadece sevdiğim/değerverdiğim kişilere söylerim onların dışındakilerin çok da umurumda olmaz düşünceleri..Demek ki ben o kadar da iyi biri olamamışım hala..!


Bunun üzerine ''insanları sevmeliyiz ne olursa olsun sevmeliyiz.''tarzında nasihatler edenler de çıkabilir.Ama hep diyorum ben dünyadaki tüm insanları sığdırabileceğim bir yüreğe sahip değilim, olamıyorum.Yaratanı seviyorum,yaratılanı da seviyorum ama sevgim sadece Rabbimin yaratmasından kaynaklı..Sonrası kişilere kalmış, sevilmek ya da sevilmemek..Zaten ben sevsem ne olur sevmesem ne olur burası da bir gerçek..!İnsanlar tarafından kötü olarak anılmadığım sürece benim açımdan sorun yoktur.Sevilme kaygım olmadı hiç, olmasın da inşaallah..Tek 'gayem' var, inşaallah o uğurda da hata yapmamak için zaten elimden gelenin en iyisini yapmaya çalışıyorum...Rabbim utandırmasın bu konuda..Çünkü ben biliyorum ki insanları memnun etmek dünyanın en zor şeyi.Ve ben de tembel biriyim! Düşünsenize bir kere Rabbim bile memnun edemiyor insanları (haşa)Saymaya kalktığımızda ömrümüzün yetmeyeceği nimetler Cennetindeyiz ve sevilerek Yaratılmışız ama hala şikayetlerimiz var.Yanlış mıyım? Rabbimin bize verdiği vermediği her şeyden şikayet eden bir insanlık değil miyiz? Bİr konuda şükür ederken öbür konuda vır vır vır şikayet ediyoruz....


Neyse kafam karışık sanırım onun için bir çok konuyu bir anda anlatmaya çalışarak kafanı dağıtmaya çalışıyorum.Gidip biraz kitap okuyayım bari..En azından faydalı bir iş yapmış olurum..Sizi mutlu ,huzurlu ,bilinçli günler diliyorum...


Not:Resim netten alıntıdır...Ve bir de yazıyı sadece yazıp yayımladım hatalar var mı diye bakmadım.

Yorumlar

Profösör dedi ki…
Allah için sevmek, Allah için buğz etmek..
Pabuç dedi ki…
Haklısınız Hocam,
İnsan bencillikler ve samimiyetsiz sevgiler karşısında dilini tutamıyor işte :/
misisipi dedi ki…
Sevmek de zor sevilmekte ikisi de yorucu olabiliyor aslında..
Pabuç dedi ki…
SEviyorsanız hakkını vermelisiniz vermeye çalışmalısınız en azından ..değil mi :/

Teşekkürle ryorum için ve ziyaret için..
uzunincebiryol dedi ki…
İlk gençlik yıllarında sevmek ve sevilmek ayrı bir dertti bizler için. Sevilmek için yanar tutuşurduk aklımızca. Zamanla sevmenin derinliğini anladık, karşılıksız sevginin de. Anne baba olduk tekrar sevgiyi tattık evlat sevgisini. Gençken çevrenin olurunu almak, sevgisini kazanmak ne kadar önemliyse şimdi de Allah'ın olurunu almak önemli benim için. Doğru dersin sevgi, saygı varsa tam oluyor, saygı bittiyse ortada sevgi de kalmıyor o başka bir şey oluyor artık. Allahın sevgisi üstümüze olsun, Allah bizden razı olsun inşallah.
Pabuç dedi ki…
Zamanla insan ne kadar değişiyor değil mi..her yeni gün yeni şeyler öğrenip geliştiriyoruz kendimizi..kelimelere duygulara yüklediğimiz anlamlarda değişiyor doğal olarak..

yorum için teşekkürler var olunuz her daim huzurla..

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bir Öğretmenimizle Eğitim-Öğretim Üzerine Röportaj

Röportaj: Pabuç - Aslı Öğretmen
Sevgili blogger dostlarım; Bundan böyle bloğumuzda röportajlara da yer vereceğim.İlk konumuz toplum olarak geleceğimizin oluşmasında temel taşlarımızdan olan eğitim-öğretim kurumlarımız  ve sorunları. Ne yazık ki; eğitim sisteminin çarpıklığından doğan sorunlara temel çözümler getirilmez ise, geleceğimizin risk altında olduğunu söyleyebiliriz. Çocuklarımızın, kimlik, kişilik, kariyer sahibi olmalarını bunun yanında insanlık idealinde hizmet etmelerini esas alan müfredatların öğretim ve eğitim alanında reformların yapılması gerektiğine inanmaktayız. Bu reformlar  ancak zihniyet değişiminin yapılmasıyla gerçekleşebilecektir. Yaşadığımız şehirde, bir ilköğretim okulunda  öğretmenlik yapan bir öğretmenimizle, eğitime dair kısa bir söyleşi gerçekleştirme fırsatı yakaladık.  Fen Bilgisi öğretmenliği yapan "Aslı Öğretmen" bizim ricamızı kırmayarak söyleşi sonrularımızı blog okuyucularımız için bize içtenlikle cevaplandırdı. Bundan ötürü kendisine teşe…

Gözlerim Dalıyor

Gözlerim dalıyor içimde var olan uzaklara.... Noktasını koyamadığım cümlelerime ve ünlemi eksik olmayan düşüncelerime...
Gözlerim dalıyor, Yaşantım içinde bir tarafa ötelediğim Hayallerime..
Gözler dalınca bir tanıdığın gelir derler büyükler, Benim gözlerim dalıyor; beni ben yapan düşüncelerime,sevinçlerime,tebessümlerime..
Gelin ve hiç gitmeyin! Yaşadıklarımın yanında siz de hep yer alın; ötelediklerim,düşüncelerim,tebessümlerim,hayallerim... Beni ben yapan hislerim...


Teşekkürler Rabbim !..

En eski günlerden başlamayacağım bu sefer zira yaş artık tamamen kemale erdi sayılır eskilerden de iyice bi uzaklaştım...
Öyle :" Bir Kasım akşamı doğmuşum..." gibi tamamen klişe şeylere de başvurmayacağım söz!.

Eskiyi yad ettikçe içimi acıtan gerçekleri hatırlıyorum onun için herkesin sürekli dile getirdiği şeyi yapıp anın içinde yaşamaya çalışıyorum, zaten hayal kurmayı yıllar önce bırakmıştım: hayatın gerçekleriyle hayallerimin uyuşmadığını fark ettiğimde..

Çok güzel bir ailem oldu büyürken ve dünyada arayıp bulamayacağım denklikte de bir sevdiceğim ve canlarım...çok şükür ,hep şükür ,sonsuza kadar şükür...

Hayat işte öyle ya da böyle geçiyor herkese ayrı mekanlar ayrı ortamlar ayrı yardımcılar ayrı düşmanlar ayrı imtihan soruları verilmiş herkes bir telaşın içinde yaşayıp gidiyor..Felsefik şeyler yazmak istemiyorum tüm roman olmaya aday hayatlara saygımı sunuyorum buradan ....Yaşayın la yaşayın son nefesinize kadar doyasıya...Gülümseyin, kızın bağırın çağırın sonra pişma…