24 Ağustos 2011 Çarşamba

Soru Sormayacaktım Ama ....!

Neden hayatta çoğunlukla sizin zıttınız olan kişiliklerle yaşamak zorunda kalıp ,anlaşabileceğiniz insanlarla da  sadece arkadaş oluyorsunuz...Var bunun da bir hikmeti değil mi?
(İstisnalar bu cümlelerin dışında)

6 yorum:

Yusufsan21 dedi ki...

İki tencere bir işe yaramaz, her tencere için bir kapak lazımdır. Ondan yuvarlanır, yuvarlanır kapağını bulur.

Öyle sanıyorum ki insan kendisiyle aynı özelliklerde olan insanlarla daha zor yaşar. Zıt olanlarla hayat daha renkli olur. Ayrıca zıt özellikler birbirlerini tamamlayarak mükemmele doğru yol alırlar.

Aѕαннαяα dedi ki...

Katılıyorum..

Pabuç dedi ki...

/Yusuf,
bazen renk istemiyorum..Çünkü bazen o karşınızdaki renk öyle koyu oluyor ki senin renginide de yok ediyor! Böyle renkler olmasa da olur diyorsunuz ama hayat işte bize sormuyor çoğu zaman..

/Aѕαннαяα,
sağol..keşke böyle olmasaydı...

yolcu dedi ki...

Birisiyle ne kadar çok zaman geçirirseniz onunla o kadar çok zıt yönünüz olduğunu fark edersiniz.

Yani diyeceğim; çok iyi anlaştığımızı zannettiğimiz insanlarla az vakit geçiriyoruzdur. :)

Pabuç dedi ki...

Haklı olabilirsiniz...Farklılıklar güzeldir ama arada saygı olduğu sürece..Saygı olmadığı zaman herşey bitmiştir..Bitirmememk lazım ki ilişkiler uzun soluklu olsun...

siyahkuğu dedi ki...

Bir bilsem bu sorunun cevabını,
ah bir bilsem!

Ya Rabbim Şükür, 28 Kasım !

Nasıl başlasam da kendimi ifade edebilsem diye geçirdim içimden ...Sonra hatırladım ben sadece içimdeki sese göre davranan biriyim niye ne...