Ana içeriğe atla

Herkes Kendi Cümleleriyle Tamamlanır....



-Kavga etmek isterdim aslında...!Ama sonucu olmaz ki... Karşımdaki insan haksızsa ve bana ithamlarda bulunursa..Ama artık uğraşmıyorum ''Ben sandığın kişi değilim''demek için ve susuyorum karşımdaki anlamaktan uzaksa cümlelerimi...Ne gerek var doğruları anlatmaya, anlamayacağını gerçek anlamda dinlemeyeceğini bildiğin kişilere!


-Tepkilerimi saklamayı da hiç öğrenemedim-öğrenmeye çalıştım mı onu da bilmiyorum-o an tepkimi bakışlarımla ya da tek bir sözümle belli ediyorum.İşin kötüsü tepki vermesem bile günü geldiğinde yapılan kötülüğü ima ediyorum( bu huyumu sevmiyorum ama değiştirmek için uğraşıyorum)


-Gülümsemeyi ve dinlemeyi seviyorum.Yaşlıların hayat hikayelerini dinlemeyi deneyin sessizce..Anlatacak ne çok şeyleri oluyor ,neredeyse nefeslerinden kısıp devam ediyorlar hikayelerine.Yaşanmışlıkları ve tecrübeleri ,hayranlık uyandırır cinsten...


-Şimdilerde bu değişti ama önceleri hiç meraklısı olmadığım halde dostlarımın yapmaktan hoşlandıkları şeyleri yapardım.Şimdi daha çok onlar benim meraklarımla ilgileniyorlar...Şaka bir yana zaman insanı daha katı mı yoksa daha bencil mi yapıyor anlamış değilim.Ya da daha rahat ifade ediyorsunuz kendinizi ...İyilikler bunu dışında tutulmalı,onlar insan olmanın olmazsa olmazlarından.


-Çizgi film ve belgesel izlemeyi seviyorum.Hayatın, yanlışları çok gürültüsü fazla gidişatından insanı uzaklaştırıyor(yeni nesil çizgi filmler konumun dışında)Çizgi filmlerde konuşturulan hayvanlar sizi tebessüm ettiriyor ve çocuk olmanın nasıl bir şey olduğunu o an için bile olsa hatırlatıyor.Belgeseller ayrı bir alem,tefekkür için mükemmel izlenimler...Bir çok dünyanın/yaşamın için içe olduğu dünyanın gözler önüne serilmesi.Ayrı yaşantılar,aileler,koloniler,savaşlar,liderler...mükemmel düzen...


-İnsanları tanımaya meraklı biriyimdir.Ne kadar çok insan tanırsam, ne kadar çok hayat okur/dinlersem ,ne kadar çok insanı sever onlar tarafından sevilirsem o kadar mutlu oluyorum.Ne kadar çok iletişim kuruyorsam ruh olarak o kadar gelişiyorum gibi geliyor bana...insan sevip sevildiği kadar yaşıyordur bence.Sevgi içinde olduğu kadar mutlu etmeyi de biliyorsundur.Ne kadar sevgi varsa içinde o kadar sevgi dağıtırsın çevrene ve o derece huzur olur hayatında.

Yorumlar

Faruk Özcan dedi ki…
Abla yani içindeki sevgi patlamasını anlatmışsın.Gönlün geniş senden Allah razı olsun.Mutlu olmaktan çok mutluluk oluyorsun ki böylece hem kendini mutlu ediyorsun hem etrafındakileri :)
Volkan DENİZ dedi ki…
Kavga etmek istiyorsan etmelisin bence. Bazen kavgalar sonuca ulaşmak için değil, içindeki sıkıntılardan kurtulmak için yapılır. Karşındakinin ne anladığını düşünmeden hemde.. Bazen rahatlamanın bir çeşididir.

Tepkilerini saklamayı hiç öğreneme zaten.. Yoksa bilinen sen olmazsın..

Yaşlıları dinleyebiliyorsan hayatı da seviyorsun gerçekten hayata gülümseyerek bakmayı da becerebiliyorsundur..

Çok güzel söylemişsin, sonuna kadar katılıyorum. İçinde sevgi olmayan etrafına sadece sıkıntı ve nefret dağıtır.
Sevgilerle...
Yusufsan21 dedi ki…
Hemen hemen hiç kimse kimseyi anlamıyor. Kimisi sizi anlıyormuş gibi sizi dikkatle dinliyor, hmm, evet, diyor ama kesinlikle o başka şeyi düşünüyor siz başka bir şeyler anlatıyorsunuz.

Anlama diye bir şey yok. İnsanın kendisi bile çoğu kez kendini anlamazken kaldı ki başkaları anlasın.

Bu dert değil. İnsanların yalancı hmm'larıyla, evetleriyle yaşanabilir ama yanlış anlamalarla yaşanmıyor. Siz bir insana iyi duygular beslerken onun sizi kan emici olarak görmesi sizin hayattan nefret etmenize yetiyor.

Eğer bizi bizden iyi bilen Rabbimize imanımız olmasaydı bu hayatta bir dakika bile durulmazdı. Bizi İslamla şereflendirdiğin için sana yüz milyarlarca kez şükürler olsun Allahım.
Ρɑɓuç dedi ki…
#Faruk,
Güzel düşüncelerin iyi tşkler..Tek çareyi bunda buldum sevgiyi yaşayıp,mutlu etmedikten sonra sen de mutlu olmuyorsun hayatta..

#Volkan,
ağzımı açıp gözünü yumup ağzıma geleni söyleyerek bir güzel kavga etmeyi çok isterdim inan...ama yapamıyorum ben hep kaçan kısımda oldum...

Baktım kavgadan korkuyorum kaçıyorum iyisimi ben SEVGİ tarafında kalayım eziliyormuş gibi görünsem de..Yüreğim rahat gerisi hikaye...

#Yusuf,
İnan bana anlayanlar var gerçekten dinleyip derdinle dertlenen ama belli etmeyenler var..Sana yardımcı olan senin için dua eden yürekler var..Ben buna inanmakta bazen güçlük çeksem de varlar..Onlarsınz bu hayat çekilmez...Hep de varolsunlar..

sevgi ve duayla..
emaile dedi ki…
Çok haklısın bir konuda. Mutlu Olmak. Bende öyle sanıyorum ki mutlu olmanın tek yolu sevmek ve sevilmek, sevildiğini bilmek.

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bir Öğretmenimizle Eğitim-Öğretim Üzerine Röportaj

Röportaj: Pabuç - Aslı Öğretmen
Sevgili blogger dostlarım; Bundan böyle bloğumuzda röportajlara da yer vereceğim.İlk konumuz toplum olarak geleceğimizin oluşmasında temel taşlarımızdan olan eğitim-öğretim kurumlarımız  ve sorunları. Ne yazık ki; eğitim sisteminin çarpıklığından doğan sorunlara temel çözümler getirilmez ise, geleceğimizin risk altında olduğunu söyleyebiliriz. Çocuklarımızın, kimlik, kişilik, kariyer sahibi olmalarını bunun yanında insanlık idealinde hizmet etmelerini esas alan müfredatların öğretim ve eğitim alanında reformların yapılması gerektiğine inanmaktayız. Bu reformlar  ancak zihniyet değişiminin yapılmasıyla gerçekleşebilecektir. Yaşadığımız şehirde, bir ilköğretim okulunda  öğretmenlik yapan bir öğretmenimizle, eğitime dair kısa bir söyleşi gerçekleştirme fırsatı yakaladık.  Fen Bilgisi öğretmenliği yapan "Aslı Öğretmen" bizim ricamızı kırmayarak söyleşi sonrularımızı blog okuyucularımız için bize içtenlikle cevaplandırdı. Bundan ötürü kendisine teşe…

Gözlerim Dalıyor

Gözlerim dalıyor içimde var olan uzaklara.... Noktasını koyamadığım cümlelerime ve ünlemi eksik olmayan düşüncelerime...
Gözlerim dalıyor, Yaşantım içinde bir tarafa ötelediğim Hayallerime..
Gözler dalınca bir tanıdığın gelir derler büyükler, Benim gözlerim dalıyor; beni ben yapan düşüncelerime,sevinçlerime,tebessümlerime..
Gelin ve hiç gitmeyin! Yaşadıklarımın yanında siz de hep yer alın; ötelediklerim,düşüncelerim,tebessümlerim,hayallerim... Beni ben yapan hislerim...


Teşekkürler Rabbim !..

En eski günlerden başlamayacağım bu sefer zira yaş artık tamamen kemale erdi sayılır eskilerden de iyice bi uzaklaştım...
Öyle :" Bir Kasım akşamı doğmuşum..." gibi tamamen klişe şeylere de başvurmayacağım söz!.

Eskiyi yad ettikçe içimi acıtan gerçekleri hatırlıyorum onun için herkesin sürekli dile getirdiği şeyi yapıp anın içinde yaşamaya çalışıyorum, zaten hayal kurmayı yıllar önce bırakmıştım: hayatın gerçekleriyle hayallerimin uyuşmadığını fark ettiğimde..

Çok güzel bir ailem oldu büyürken ve dünyada arayıp bulamayacağım denklikte de bir sevdiceğim ve canlarım...çok şükür ,hep şükür ,sonsuza kadar şükür...

Hayat işte öyle ya da böyle geçiyor herkese ayrı mekanlar ayrı ortamlar ayrı yardımcılar ayrı düşmanlar ayrı imtihan soruları verilmiş herkes bir telaşın içinde yaşayıp gidiyor..Felsefik şeyler yazmak istemiyorum tüm roman olmaya aday hayatlara saygımı sunuyorum buradan ....Yaşayın la yaşayın son nefesinize kadar doyasıya...Gülümseyin, kızın bağırın çağırın sonra pişma…